- 1
- 318
- 2
- 0 (0)
แด่ความเมตตาที่ไมม่มีวันสิ้นสุด
แด่ความเมตตาที่ไมม่มีวันสิ้นสุด
“มึงไม่เคยขอให้กูชอบมึง ไม่เคยบอกให้กูอยู่ตรงนี้ แต่ที่กูยังอยู่มันเป็นเพราะกูเลือกเอง” I’m not his wife just only on Monday, but every day!
กฎของความรัก...มันไม่เคยกำหนดว่าอย่ารักเพื่อน... “เปา!! ความเป็นเพื่อนของเรามันหายไปตั้งแต่ตอนไหนวะ!!!” “มันไม่ได้หายไปหรอก แต่มันไม่เคยมีอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว”
You can count on me..and I can count on you .มึงสองคนไปรู้จักกันตอนไหน เป็นเพื่อนกันเหรอ? ไม่ใช่./ไม่ใช่.
"โทษนะ รู้สึกว่ากระเป๋าเราจะสลับกัน ช่วยมาเจอกันหน่อยได้ไหม" "ได้ดิ เอาเป็นที่ไหนดี" "ตึกบริหารเป็นไง? คนละครึ่งทาง" "ได้ๆ เดี๋ยวเราไป" ว่าแต่...มันรู้ได้ไงว่าอยู่คนละครึ่งทาง
‘ดวงของพี่เร็นช่วงนี้ เขาบอกว่าจะเจอเนื้อคู่ด้วยแหละ เป็นเนื้อคู่จากต่างแดนด้วยนะ’ หมอดูสำนักไหนวะ ผมจะเผาให้วอดวาย ทำนายแม่นเกินไปแล้ว!
คุณเคยไหม...? ยังศรัทธาในบางสิ่งแม้มันไม่เคยให้พรแก่คุณเลย
“อชิ...” “อืม” “ลูกครึ่งหรอ?” คำถามโง่ๆ ที่ปล่อยออกไปเพราะอยากถามเพื่อความแน่ใจว่าใช่คนเดียวกันหรือเปล่าแต่ผมว่ายังไงก็ใช่! “เปล่า คนไทย” “อ้าว” “ทำไมแปลกหรอ?” “ปะ...เปล่า”
If you need someone...here’s free hug.
เมื่อใช้หัวใจลงทุนกับความรัก ครั้งแรกมันก็ต้องมีขาดทุนเป็นธรรมดา แต่ครั้งต่อมาต้องได้กำไรแน่นอน "เอาว่ะไอ้เหนือ ลองอีกสักครั้ง อยากรู้ว่ารักจริงๆมันเป็นยังไง"
