เวลาไม่ได้ลบล้างการกระทำ คนเท่านั้นที่จะเป็นคนทำ : เพชรกล้า Petchkal X Jaokun

' ถ้าเธอตายแล้วฉันอยู่ ชีวิตของฉันคงไม่หลงเหลืออะไรเลย '

"เพียงแค่ผมได้มาเห็นหน้าของพี่มันก็คุ้มที่ผมยอมเหนื่อย..." จะยืนรอคุณอยู่ตรงนี้จนกว่าจะมั่นใจว่าคุณจะไม่กลับมาอีกแล้ว...

'อาจะไม่ให้ใครมาทำร้ายฟาร์อีกแล้วนะ อาสัญญาเลย' คำสัญญานั่นน่ะหรอ? ก็แค่ลมปากผ่านๆแค่นั้นแหละ

'พี่คิดว่าเป็นผมจริงๆน่ะเหรอ...คิดว่าฆาตกรที่เที่ยวตามฆ่าคนที่ชอบพี่เป็นผมจริงๆน่ะเหรอ?' 'นอกจากมึงที่ชอบกูมากๆแล้ว มันก็ไม่มีคนอื่นที่น่าสงสัยอีก' 'นั่นสินะ ฮ่าๆ :) '

"เป็นไงว่ะ ? ตั้งแต่โดนกูทิ้งไปได้ผัวเพิ่มกี่คนแล้วล่ะ...หึ !!" เพียงแค่คำพูดของคนที่ไม่ได้เจอหน้ากันมา 2 ปี ทำให้ผมแทบล้มทั้งยืน ไม่อยากยอมรับเลยว่าคิดถึงเหลือเกิน...

" ทำไมไม่รอล่ะ...ทำไมไม่รอกันเลย ฮึก กก " " แล้วใครล่ะที่ทิ้งผมไป ใครล่ะที่ผมกอดขาเขาไว้แต่เขาก็กลับสะบัดขาทิ้ง ตอบมาสิว่าใคร...ใช่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมนี่ไหม? "

อย่ามาห้ามกูให้คิดถึงมึง อย่าเลยเพราะกูไม่เคยห้ามใคร ทีมึงไปรักเขาทั้งใจ กูยังไม่เคยไปห้ามสักคำ... "มึงจะเศร้าทำห่าไร คนทำมึงเศร้า โน่น...เขายืนยิ้มกับแฟนเขาอยู่"

"เลิกทำอะไรที่มันไร้สาระแบบนี้ซะที!" ผู้ชายตรงหน้าผมตะคอกออกมาอย่างเหลืออด "คิดว่ากูจะมองมึงรึไง เหอะ" "ที่เดียร์ทำให้พี่มันไม่มีค่าอะไรเลยหรอ ฮึก...พี่เคยเห็นค่ามันบ้างไหม?" #ความพยายามเท่ากับศูนย์

ก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันจะดีมากแค่ไหนที่คุณอยู่โดยไม่มีผม เป็นไง..ผู้ชายคนนั้นเค้าดีกว่าผมไหมละ? ถึงขนาดทำให้คุณลืมทุกอย่างเกี่ยวกับผมได้เลยงั้นหรอ? ดูรอยยิ้มบนหน้าคุณนั่นสิ ไม่แคร์กันแล้วสินะ...

ล้างภาพที่เคยมีคุณอยู่ข้างๆกาย ให้แทนที่ด้วยความเมา แทนที่ความรักเราที่คุณได้ทิ้งมันเอาไว้...ต้องลืมมันให้ได้

"ถ้าเค้ามันเหี้ยขนาดนั้น เฮียก็ไม่ต้องมาเสียเวลาบรรยายหรอก เดี๋ยวเค้าไปเอง..." ผู้ชายคนนั้นทำเพียงแค่หันหลังแล้วเดินจากไป...ถ้าเขาหันมามองสักนิด เขาจะได้เห็นน้ำตาของคนที่เขาเกลียดแสนเกลียด