นิทรา ย้อนอดีตมาอยู่ในร่างแม่บุญตา นางคณิกาสมัยต้น ร.๓ ไม่ว่าจะขึ้นเป็นนางโลมเบอร์ตองในย่านสำเพ็ง หรือห้ามใจมิให้หลงรัก หลวงทุกขราษฎร์ (ฉาย) ผู้เคยจับกุมมารดาข้อหาค้าน้ำตาล ก็ล้วนว้าวุ่นใจไปหมด

ข้ามภพ ...มาพบรัก การแต่งงานที่หวังจัดขึ้นเพื่อหลอกตบตา สุดท้ายแล้วกลับหลอกหัวใจตัวเองไม่ได้ แต่หมอยาหนุ่มจักทำเยี่ยงไร เมื่อสัญญากันไว้ว่าเรื่องจบเมื่อใดจะส่งแม่เมียตัวปลอมให้กลับบ้านแต่โดยดี

สร้อยสอางค์ได้รับสร้อยโบราณของรัชกาลที่ 1 มาอยู่ในมือ จากนั้นปรากฏการณ์สุริยปราคาก็เกิดขึ้นทำให้เธอย้อนกลับไปใน ต้นรัชกาลที่ 1 พบเจอกับเรื่องราวรักแท้ที่ไม่เคยคิดว่ายังจะมีอยู่จริง

จะทำยังไงเมื่อตำรวจสาวยุคสองพันคนอื่นข้ามภพ..แต่แทนที่ข้ามไปแล้วจะเป็นคุณหญิงเจอคุณหลวง แต่เธอกลับโผล่ไปในหอรับชำเราบุรุษ!! ทางเดียวที่จะให้เธอกลับบ้านได้ คือต้องหาเครื่องประดับโบราณที่หายไปกลับมา!!

หญิงสาวที่ต้องตายเพราะโดนลูกหลงได้ย้อนกลับไปในยุคที่คล้ายกรุงเก่าแต่ก็มีบางอย่างที่ไม่เหมือนถูกเรียกว่าเด็กปัญญาอ่อนแม่ที่ควรเป็นเมียเอกก็โดนลดเป็นเมียรองขอไม่สนใจผู้ชายชั่วช้าคนเดียวมีเงินก็อยู่ได้

ใครจะไปคิดเล่าวาที่เธอต้องมาขึ้นคาน เป็นโสดมาถึงทุกวันนี้ จะเป็นเพราะคำอธิฐานของเธอในอดีต

เขาเป็นสมิง ต้องหลีกหนีผู้คนอยู่ในป่า แต่มิรู้ว่าเพราะพรหมลิขิตหรือวิบากกรรม ทำให้เขาต้องตอบแทนบุญคุณด้วยการเป็นผัวของแม่หญิงนวลเพื่อตบตาชาวบ้าน เขามิเต็มใจ แต่เหตุใดจึงเดินตามหล่อนขึ้นเรือนไ้ด้เล่า!

'แม่บุหลัน' เสียงเพรียกหาที่เศร้าโศกอาวรณ์คะนึงหา นำพาให้นลินลิดาย้อนเวลามาเพื่อพานพบกับเขา โดยมีเรือนไทยริมบึงบัวเชื่อมทั้งสองยุคเอาไว้

ผู้หมวด 'กัญญาวีร์' ตำรวจน้ำดีจากกองปราบต้องมาจบชีวิตลงเพราะความไม่สยบยอมในอำนาจมืด สุดท้ายความภาคภูมิใจถูกทำลายลงจนวิญญาณพ่อต้องส่งเธอมายังยุคกู้กรุงเมื่อกว่า 500 ปี พร้อมให้เธออย่าสิ้นศรัทธา

จะทำนมเเต่ดันเจอพิษหมอกระเป๋าทำให้ขิตไม่พอ ยมทูตที่มารับวิญญาณดันบอกว่าต้องกลับไปสัสางเวรกรรมเก่าให้เสร็จสิ้นก่อน เธอเลยต้องย้อนยุคมาเกิดใหม่ในร่างหญิงใจทรามที่มีผัวเป็นผีไล่อาฆาต!

ไม่อยากเลือกคู่ยกธนู ถูกลักพาตัว ไม่เดินลุยไฟ ถูกผู้ชายหูเบาสั่งฆ่า ขอแค่เป็นคนร่ำรวยที่ขี้เกียจ เพื่อการนั้นต้องหาของดีไปขาย กลับไปทวงฐานะจากพ่อแม่แท้ๆ ดวงกาลกิณีขัดบ้านเมืองขัดญาติอะไร๊ ไม่จริง!!!

คำพูดของสวามีต่อมเหสีในคืนเข้าหอ "อย่าคิดว่าข้าจะแตะต้องเจ้า และอย่าได้หวังว่าจะได้ตั้งท้องโอรสให้ข้า จงใช้ชีวิตไปเฉย ๆเสีย นี่เป็นความปราณีจากสวามีของเจ้า" ทำให้มเหสีอย่างช่อฟ้าดีใจมากหลังได้ฟังจบ.