ณิการ์(ยักษ์)

'ทศรรห์' ไม่เคยถามว่าเธอเต็มใจไหม แต่ทุกครั้งที่มีใครทำให้ 'เหมือนแพร' เจ็บ โลกของคนนั้นจะพังลงทันที เพราะมาเฟียอย่างเขาอาจไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่ชอบเห็น 'ของของตัวเอง' มีน้ำตา สำหรับ 'ทศรรห์' แล้ว 'เหมือ

"โดมินิก" จะทำยังไงดี คนที่คิดว่าตัวเองตัวคนเดียวไม่มีใครมาตลอด แต่มาวันนี้กลับต้องมามีลูก ใช่ "ลูก" แถมลูกก็อายุ 7 ขวบแล้ว และแม่ของลูกก็ปิดบังเขามาตลอด ทั้งโกรธทั้งโมโหและพิศวาสแม่ของลูก แล้วจะทำยัง

“ปล่อยหยกนะคุณโตก คุณทำบ้าอะไรคะ” หญิงเรียบร้อยโวยวายทุบตีเขาและดิ้นรนให้เขาปล่อยแต่ก็ดิ้นเสียแรงเปล่าเมื่อเขากอดรัดเธอแน่นกว่าเดิม พร้อมกับฟาดตีก้นของเธอแรงๆ หลายครั้งติดต่อกันจนเจ็บน้ำตาเล็ด

หนึ่งคนถูกบังคับ หนึ่งคนแม้จะถูกบังคับแต่หัวใจนั่นเต็มใจที่จะได้เป็นเจ้าสาวของเขา และแน่นอนว่าการแต่งงานครั้งนี้ "ธรรพ์" ไม่ได้ยินดีกับมันเลยสักนิด ผิดจาก "กลิ่นจันทร์" แม้จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่หล่อ

“คุณพาใครมาด้วยคะ” หล่อนเดินเข้ามาถามสามีที่พาหญิงแปลกหน้าขึ้นมาบนห้องหอของหล่อนกับเขา เตยหอม ปิ่นมนัส หรือเตยหอม วัย 25 ปี เธอแต่งงานกับสามีด้วยความจำเป็น เพราะบ้านของหล่อนต้องการเงินไปใช้หนี้...

“เลว!” มรุลีสุดจะทนกับคนตัวโตปาหมอนที่ใกล้มือใส่เขาทันที แล้วก็ยิ่งเกลียดคนตัวโตมากกว่าเดิมเมื่อเขาพูดย้ำอีกครั้ง “วันแต่งงาน รุลีเป็นคนกำหนด แต่วันหย่าพี่เป็นคนกำหนด” ประกาศเสียงกร้าวทิ้งท้ายก่อนจะหย

“ปล่อยฉันนะ ฉันบอกแล้วไง อย่ามาให้เห็นหน้าอีก” หล่อนดิ้นขัดขืน มือถูกดันร่างติดไปกับผนังปูน “แล้วคิดว่าพี่จะกลัวเหรอแป้ง คิดถึงพี่เหมือนที่พี่คิดถึงเราไหมทูนหัว อ่า...หอม” พูดพร้อมกับโน้มไปซุกจมูกโด่ง

อุแว้! อุแว้! อุแว้! เสียงร้องไห้ของน้องแดน เด็กชายคุณากร ภูตะวัน วัยสี่เดือน ส่งเสียงร้องดังลั่นห้อง ทำให้คนเป็นอาต้องรีบตื่นมาดูด้วยความเป็นห่วงและกังวล ตั้งแต่จัดงานศพของพี่ชายและพี่สะใภ้ที่จากไป

พริกแกง ใจหาญ ชื่อเล่นพริกแต่เพื่อนๆ ชอบเรียก “แกงกะหรี่” ปีนี้ฉันอายุ 25 ปี เป็นลูกสาวคนเดียวของเจ้าของปั๊มน้ำมันเอกชนแห่งหนึ่งเป็นคนสวยและรวยมากในจังหวัดเพชรบุรี ที่สำคัญโตมาพร้อมกับคำพูดของพ่อและแม

ร้อยรักเป็นเพียงแค่กาฝากในสายตาของติณณ์ และเขาก็ชังน้ำหน้าเธอตั้งแต่แรกเห็น แต่ทำไมคำพูดกับการกระทำของติณณ์ถึงตรงข้ามกัน แล้วจุดเริ่มต้นก็เกิดขึ้น เมื่อร่างกายและหัวใจไม่เป็นไปตามที่ต้องการ เขาต้องการ

“พี่พอลไม่มาส่งลูกหน่อยเหรอคะ” รัตนาพูดให้ได้ยินกันเพียงสองคน เพราะถ้าพอลี่ได้ยินคงร้องโวยวายปฏิเสธอีกเป็นแน่ “ไม่ใช่ลูกพี่ นั่นเป็นลูกของเคต่างหาก” ด้วยความน้อยใจ จึงทำให้พูดแบบนี้ออกมา “ก็ดี งั้นอย่

“ไปยิ้มให้มันทำไม?” แสงโสมกระชากเสียงห้วนถามคนตัวเล็กกว่าที่เดินเข้ามาหาตนเองทันทีเมื่ออีกฝ่ายเดินมาถึง “ก็เพื่อนกัน” ควอนตอบหน้านิ่งเหมือนกับว่าตนเองไม่ได้ทำผิด แต่ตรงกันข้าม หนุ่มหน้าหวานผิดมากทีเดี

“ปีศาจอย่างนายมันไม่มีหัวใจ เด็กในท้องฉัน เขาต้องไม่มีพ่อแบบคุณ” มือเล็กสั่นเทาชี้ไปยังหน้าหล่อที่อาบโชกไปด้วยเลือด “แต่เธอก็เป็นเมียปีศาจอย่างฉัน และกำลังมีลูกกับปีศาจอย่างฉัน” เขาเคลื่อนตัวเข้าไปหา

“ชูว์...เนี่ยผัวนะ” “ไม่ใช่!” หล่อนปฏิเสธทันควัน หึหึ ว้าย! จากนั้นครูสาวก็ถูกตวัดเหวี่ยงร่างยกอุ้มขึ้นพาดบนไหล่หนาทันที ปากน้อยร้องขอความช่วยเหลือ สองเท้าดิ้นไปมา มือเล็กทุบตีแผ่นหลังเปลือยของเทพ แต่

แม้ "ลูก" จะเกิดจากความไม่ได้ตั้งใจ เกิดกับคนที่ตนไม่ได้รักไม่ได้รู้จักแต่ "กตตน์" ก็ยืนยันจะรับผิดชอบ "นริลญา" โชคร้ายหรือโชคดีดีที่ต้องมาแบกรับหน้าที่ของ "แม่" ทั้งๆ ที่ยังไม่พร้อม

คำว่า "รัก" และ "ครอบครัวกับลูก" ไม่เคยอยู่ในแผนชีวิตของ "เจตน์" แต่วันนี้ "หทัยกานต์" ก็บอกว่ากำลัง "ท้อง" แน่นอนลูกของเขา แต่เมื่อเขาไม่พร้อมจะมีทั้งเธอและลูก เขาจึงไล่หล่อนไป "ทำแท้ง"

ซ็อกรุนเกลียดตัวเองที่เหมือนเขา แถมยังต้องมารับช่วงธุรกิจต่ำทรามนั้นอีก เพราะธุรกิจของผู้เป็นพ่อถึงทำให้ประเทศชาติมีแต่คนเลวๆ เพิ่มขึ้นมาเป็นกองทัพ

"ใต้หล้า" รู้ดีว่าเขาไม่คู่ควร เขามันก็แค่ไอ้ขี้คุก แต่มันก็เป็นอดีตที่เขาไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้ สำหรับคนอื่นเขาคือ 'คนเลว' แต่สำหรับ 'อรฤดี" แล้วเขาเป็น 'คนดี' และเป็นทุกอย่างสำหรับเธอ