เมื่อสาวนักกล้ามใส่รองเท้าส้นสูงไม่ถนัดจนเดินตกเวทีประกวดกล้ามสวยคอหักตาย วิญญาณที่ควรได้ไปเกิดใหม่กลับมาเข้าร่างของนางร้ายในนิยายที่น้องสาวเธอฝากซื้อ จุดจบของนางร้ายในเรื่องช่างอนาถเกินทน

“ข้าคงมีกรรมหนักมากจริง ๆ ที่ได้ภรรยาร่านอย่างเจ้า!” “เจ้าอย่าพูดโดยใช้ตนเองเป็นที่ตั้งสิ”

เมื่อนางแบบสาวเสียชีวิตแล้ววิญญาณย้ายโลกไปอยู่ในเมืองโบราณ เพียงแต่กลับมีถุงหอมวิเศษบรรจุห้องเสื้อติดไปด้วย นางจึงอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการเปิดร้านตัดเย็บ ทว่าลูกค้าของนางแต่ละรายนั้นน่าหวั่นใจนัก

อิงเอย นักเรียนชั้นมัธยมเกิดอุบัติเหตุถูกรถชนในตอนที่ข้ามถนนไปซื้อซาลาเปา ทว่าวาสนาได้ดึงวิญญาณเธอเข้าไว้ในร่างของเด็กสาวอีกมิติหนึ่ง ซูหนิงฮวา ชีวิตต่อจากนี้จะลบเลือนภาพโลกเก่าไปสิ้นเชิง

เมื่อนักกินจุทะลุมิติเข้าสู่ร่างนายร้ายในโลกนิยายที่อ่านจบไป พร้อมมีภารกิจเอาชีวิตรอดติดตัว แต่ดั๊นยิ่งหาทางรอดก็ยิ่งยุ่งเพราะตัวร้ายของนิยายมองสตรีกินจุตาเป็นมันเลยทีเดียว

ข้านั้นสิ้นอาฆาตยอมถอยทางวาสนาที่ถูกช่วงชิง แต่ไยเจ้ายังไม่คิดปล่อยข้า เช่นนั้นข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปเช่นกัน!

‘ฟางอวิ๋นเซียน’ หมายมาดจะช่วยสหายของนางให้รอดพ้นจากการแต่งงานกับปีศาจร้ายเลื่องชื่ออย่างผู้บัญชาการกรมป๋ายอวิ๋น ‘เกาจื่อซู’ แต่ไหงช่วยไปช่วยมากลับกลายเป็นว่านางดันตอกฝาโลงให้ตนเองเสียได้

ข้าไปวัดขอพรให้ได้คู่ แต่ดูทรงเบื้องบนคงรำคาญ ถึงได้ประทานศัตรูแสนชัง อีกทั้งเขายังมองข้าราวกับเป็นเนื้อติดมัน!

ตายแล้วทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยาย สิงร่างนางร้ายของเรื่อง แต่ด้วยความติดนอนจนขี้เกียจไปทำหน้าที่ของนางร้าย เรื่องราวในนิยายจึงเริ่มบิดเบี้ยวไปไกลขึ้นเรื่อยๆ จนไม่เหลือเค้าโครงเดิม

เหมยอิงอุตส่าห์อุทิศช่วงเวลาวันหยุดเพื่ออ่านนิยายคลายเครียด แต่ไหงเครียดหนักกว่าเดิม พระเอกบัดซบขนาดนี้ ทุกคนชอบลงไปได้ยังไงกัน ขัดใจยิ่งนัก งั้นก็ทะลุมิติไปเป็นภรรยาตัวร้ายซะเลยสิ!! เอ๊ะ?

ชั่วชีวิตนี้ นางเอาแต่หลบหนีชายคนหนึ่ง ทั้งๆ ที่เขาก็มักจะหานางพบเสมอ คล้ายว่านางไม่มีหนทางหลุดพ้นจากเขาได้เลย แต่ถึงกระนั้น นางก็ยังขอค้านการแต่งงานหัวชนฝา!

ขอข้าเป็นสตรีธรรมดาผู้หนึ่งเถิด แต่แล้วเมื่อนางเข้าใกล้เขามากเท่าไร เบื้องลึกของนางยิ่งถูกปลุกกระตุ้นจนไม่อาจจะต้านทานมันเอาไว้ได้ ตัวตนอีกด้านหนึ่งของนางที่ไม่อยากเป็น พลันหวนกลับมาทวงแค้นที่ควรชำระ

“เจ้าทำขวดโหลล้มจนตะขาบหนีไปหมดแล้ว ที่เปลืองแรงมาตลอดเช้าก็สูญเปล่า แต่ไม่เป็นไร ข้ารอได้ วันพรุ่งนี้เจ้าค่อยออกไปรวบรวมตะขาบใหม่อีกรอบก็แล้วกัน ข้าเป็นเจ้านายที่ใจดีนะว่าไหม?”

คุณชายมู่เป็นประดุจพี่ชายแม้เขาจะเป็นเจ้านาย แต่แล้วเขาก็พาข้าก้าวข้ามความสัมพันธ์นั้นมายาวไกล แม้ตอนแรกข้าไม่ได้เต็มใจ แต่เพราะเป็นเขาข้าถึงรู้ว่า...ไม่มีทางที่ข้าจะหลุดพ้นจากเขาไปได้จริง!

หนึ่งวันก่อนพิธีแต่งงานเริ่ม ‘หลินผู่ซิน’ ถูกคนร้ายบุกเข้ารือนหมายแขวนคอนางให้ตาย ผู้บงการจัดฉากการตายหนีงานแต่งให้นางคือใคร เมื่อเริ่มตามหาความจริง นางกลับได้เผชิญความเจ็บปวดดั่งโดนหนามเสียดแทง

ไยคันฉ่องเจ้าปัญหาที่ตั้งอยู่ในห้องของเขาจึงมีวิญญาณหญิงงามถึงเพียงนี้สิงสู่ คงไม่ยุ่งยากมากมายหากนางในคันฉ่องจะไม่กลายเป็นเมียเขาเสียตั้งแต่คืนแรกที่อยู่ร่วมกัน เขาจะทำเช่นไรให้รักษานางไว้ข้างกายได้!

ดวงใจอันแตกสลายแทบแหลกเหลวเป็นดั่งเถ้าธุลี จะมีสิ่งใดเยียวยาให้ฟื้นคืนกลับมามั่นคงได้ ความกล้าหรือความรัก สิ่งใดกันจะเป็นใหญ่ หรือแท้จริงแล้ว ความอยู่รอดต่างหากคือทุกสิ่ง...

“เจ้าทำกรรมอะไรไว้เล่า ยามที่เจ้าลากร่างท่านลุงไปทั่ว เขาไม่มีโอกาสได้เอื้อนเอ่ยคำใดด้วยซ้ำ นี่เจ้ายังส่งเสียงครวญครางได้อยู่เลย แต่ข้าก็ชอบนะ เจ้าร้องอีกสิ ร้องดัง ๆ ข้าอยากฟังมันเหลือเกิน”

'มะปราง' ผู้ไม่กลัวผี ทำกำไลอาถรรพ์แตกจนเจอดี ตื่นมาอีกทีเข้าร่างสาวใช้ที่มีเจ้านายเป็นเหมือนนางฟ้า พร้อมพากันไปสวรรค์อีกรอบ ไปสวรรค์จริงก็ดีสิ ฟังแล้วคิดว่าได้ไปนรกมากกว่า งานนี้มะปรางต้องหาทางรอด!

“เมื่อเช้ามีสิ่งนี้เสียบไว้ที่หน้าต่างเจ้าค่ะ” อันเสวี่ยยื่นจดหมายให้เล่อหาน ‘อยากตายก็ขึ้นเกี้ยว’ “นี่มันจดหมายข่มขู่ชัดๆ เลยนะเจ้าคะ” “นับว่าเขาใช้ได้ ไม่น่าเบื่อ คงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด”