ทุกคราข้ามักจะฝันถึงวัยเยาว์ ยามนั่นเราเพียงยิ้มให้กันราวดอกไม้เเรกเเย้ม เเต่ยามนี้ข้าทำได้เพียงกระตุกยิ้มเย้ยหยันตนเองยามท่านไปนอนกับสตรีนางอื่น

ถ้าไม่รักกัน ก็โปรดคืนรักกลับมา

ตกหลุมรักแรกพบเพียงสบตา

เพราะ 'รัก' เซียวจ้านถึงยอมเเต่งงานกับอี้ป๋อ เเม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่เคยรักเขาเลยก็ตาม

เพราะเราทุกคนถูกเชื่อมโยงด้วยด้ายเเดง

เขาว่ากันว่ามาเฟียมันเถื่อน เเต่มาเฟียสู้หรือจะสู้เมียมาเฟีย "ครับ ที่ครอบครัวของผู้หญิงล้มละลายเพราะผมเอง" ร่างบางเปรยตามองร่างสูงตรงหน้านิดๆ "เเต่ถ้านายยังไม่เลิก ผมจะทำกับนายเเทน อยากลองไหมครับ"

เดิมทีนางเป็นเพียงเจ้าหญิงองค์หนึ่งที่หลงรักคู่หมั้นจนหมดหัวใจ จนมีสตรีธาตุเเสงก้าวเข้ามา นางปิดเปลือกตาอย่างเชื้องช้า เราไม่เเยเเสสิ่งใดทั้งสิ้น เพราะไม่ว่าอย่างไรผู้ที่เคียงคู่ท่านก็มีเพียงเรา

ผมเป็นเเค่นักเขียนนิยายธรรมดาๆ ที่ไม่เคยมีความรัก จนเริ่มไม่ค่อยเชื่อในเรื่องนี้เท่าไหร่ เเล้วทำไมผมถึงใจเต้นเเรงกันพ่อเลี้ยงไร่กรีพลฤกษ์ล่ะ!?