วาดจันทร์

หากความกลัวคือหลุมดำอันมืดมิด ฉันคงจะเวียนว่ายในหลุมแห่งนั้น มิอาจจะหนีไปได้

เหมือนว่ายอยู่ในก้นสระ ว่ายวนอยู่อย่างนั้น การตายอาจเป็นทางออกที่ง่ายที่สุด เมื่อไหร่ลมหายใจจะดับไปเสียทีนะ มันทรมาน ทรมานเกินไป...

การได้เฝ้ามองจากที่ไกลๆ มันอาจจะดีกว่าการได้ครอบครอง

สายลมพัดอ่อนอุ่นกระทบร่างของหล่อน ยิ่งทำให้หญิงสาวไม่มั่นใจว่า เธอยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ก่อนที่ปลายนิ้วของเธอจะจับไปโดนบริเวณหน้าอกที่ ณ บัดนี้ มีเพียงชุดบาง สีขาวขุ่น ที่เธอสวมไว้เท่านั้น...

เราต่างก็มีความลับด้วยกันทั้งนั้น แม้แต่พระจันทร์ที่เด่นตระหง่านในยามค่ำคืนก็ตาม...