ปราณ | Pran

เขาไม่มีใบอนุญาตรักษา แต่มีคนทั้งชุมชนเรียกว่า "หมอ" เมื่อหนึ่งชีวิตต้องสูญเสีย... "ทนายนรก" ต้องพิสูจน์ว่า ความผิดตามกฎหมาย อาจไม่ใช่ความผิดทั้งหมด

หมึกตัวหนึ่งไม่ควรมีชีวิตข้ามคืน แต่ยาที่รดาฉีดให้มันด้วยมือตัวเองกลับปลุกบางอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด ก่อนมันจะหนีลงทะเล พร้อมสิ่งที่ทั้งมหาสมุทรกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล

เขาถูกกล่าวหาว่าทำร้ายตำรวจ แต่ก่อนจะตัดสินว่าใครผิด... ลองถามตัวเองก่อนว่า คุณเห็น "ทั้งเหตุการณ์" หรือเห็นเพียงสิ่งที่ใครบางคนอยากให้เห็น

เมื่อคดีฆาตกรรมถูกไลฟ์สดต่อหน้าคนทั้งประเทศ คำถามของ "ทนายนรก" ไม่ใช่ใครผิด... แต่คือ ใครกำลังควบคุมสิ่งที่ทั้งโลกเชื่อว่าเป็นความจริง

Season 2 เริ่มต้นแล้ว คดีแรกจะพาคุณเข้าสู่โรงเรียนที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม... และความลับที่ทำให้เด็กคนหนึ่งเลือกจากโลกนี้ไปตลอดกาล

เก้าคดี เก้าชีวิต เธอปกป้องคนที่โลกไม่อยากปกป้อง จนวันที่เธอต้องการคนปกป้องเธอเอง — ทนายนรก ตอนจบ

เขาจ้างคนฆ่าพ่อแม่ของตัวเอง หลักฐานแน่นหนาจนไม่มีใครสงสัย แต่ยิ่ง "ทนายนรก" ขุดลึกลงไป เธอกลับพบว่า... บางครอบครัวใช้ความรักเป็นอาวุธที่โหดร้ายยิ่งกว่าความเกลียดชัง

เมื่อเด็กอายุสิบเจ็ดฆ่าโค้ชของตัวเอง คำถามแรกของสังคมคือ "ทำไม" แต่คำถามที่ "ทนายนรก" เลือกถาม กลับเป็น... "ทำไมไม่มีใครเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนวันนั้น"

เขาเคยเป็นตำรวจที่ประชาชนยกย่อง แต่เมื่อความยุติธรรมเดินช้าเกินไป เขาจึงเลือกเป็นทั้งผู้พิพากษาและเพชฌฆาต คำถามคือ...หมาป่าตัวจริง ซ่อนอยู่ใต้เครื่องแบบ หรือซ่อนอยู่ในความเชื่อของเรา?

เขาตามหาร้านผีมาเจ็ดแห่งทั่วญี่ปุ่น แต่ไม่เคยรู้เลยว่า ร้านสุดท้ายไม่เคยซ่อนอยู่ที่ไหน...มันซ่อนอยู่ในความทรงจำของเขาเอง

เธอฆ่าผู้ป่วยห้าคน และยอมรับทุกข้อกล่าวหา แต่ก่อนจะเรียกเธอว่าฆาตกร ลองตอบให้ได้ก่อนว่า...การยื้อชีวิตที่เหลือเพียงความทรมาน คือความเมตตา หรือความโหดร้าย

สี่ปีแห่งความเงียบ ยี่สิบห้าครั้งที่ไม่มีใครรับฟัง เมื่อชายธรรมดาสังหารครอบครัวเพื่อนบ้านทั้งสี่ชีวิต คดีนี้จึงไม่ได้ถามว่าใครคือฆาตกร แต่ถามว่า...ความเงียบของสังคม มีส่วนฆ่าพวกเขาด้วยหรือไม่

เมื่อกฎเดิมใช้ไม่ได้อีกต่อไป ผู้ล่าจึงไม่ใช่ฝ่ายได้เปรียบเสมอไป แต่ชัยชนะครั้งแรก... อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเกมที่อันตรายยิ่งกว่า

เขาคือความภาคภูมิใจของคณะแพทย์ รอยยิ้มของเขาทำให้ทุกคนเชื่อใจ จนวันที่ความจริงเปิดเผยว่า...คนไข้เจ็ดชีวิตไม่เคยตายเพราะโรค แต่ตายเพราะหมอที่พวกเขาไว้ใจ

"อย่าดมกลิ่นดอกไม้หลังเที่ยงคืน เพราะเมื่อคุณเผลอสูดหายใจเข้าไป กลีบดอกแรก...อาจผลิบานจากร่างกายของคุณเอง"

ทุกนาฬิกาในร้านชี้เวลาเดียวกัน 23:41 และทุกเรือนมีใบหน้าของใครบางคนอยู่บนหน้าปัด หากคุณเห็นนาฬิกาที่มีหน้าตัวเอง...แปลว่าคุณสายเกินกว่าจะหนีแล้ว

แสงไฟร้านยายังสว่างในคืนที่เกือบเที่ยงคืน คนไข้ทุกคนยังนั่งรออย่างเงียบงัน และบนข้อมือของพวกเขา มีตราประทับเดียวกัน... ตราของคนที่ไม่มีวันได้กลับบ้าน

ในตรอกมืดของโอซาก้า มีร้านขายของเก่าแห่งหนึ่งที่ไม่เคยติดป้ายราคา เพราะสิ่งที่เก็บอยู่ในนั้นไม่ใช่ของสะสม แต่เป็นความทรงจำที่เจ้าของลืมไป... และบางคนยอมจ่ายทุกอย่างเพื่อเอามันกลับคืนมา

ในเกียวโต มีร้านตัดผมไร้กระจก ผู้คนเข้าไปแล้วหายไป คุโรซาวะ เรน พบว่าผนังทำจากเส้นผมมนุษย์ เขาต้องช่วยหญิงสาว ก่อนเธอจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของร้านตลอดกาล

"ร้านราเมงเล็กๆ ที่เปิดหลังเที่ยงคืน ไม่เคยปิดกิจการ แม้เจ้าของจะตายไปนานแล้ว และหากคุณนั่งลงสั่งอาหารสักชาม คุณอาจไม่มีวันออกจากร้านนั้นอีกเลย..."