ห้าปีแห่งการรบราเพื่อปกป้องแผ่นดิน ชัยชนะได้มาแม้แลกด้วยการสูญเสียมิอาจคะเน นอกจากชีวาที่ดับลง เปลวเทียนแห่งความรู้สึกที่เคยลุกโหมนั้นก็มอดลงเช่นกัน

ทินกรโผล่พ้นเป็นนักบุญ อาทิตย์อัสดงกลับกลายเป็นอันธพาล ‘สูงส่ง ดีงาม ศักดิ์สิทธิ์’ นิยามเหล่านี้ล้วนพลิกผันจากหน้ามือเป็นฝ่าเท้า เหตุใดจึงไม่มีใครบอกว่านักบุญหญิงหนึ่งเดียวนิสัยแย่เพียงนี้

เมฆไม่ได้คาดหวังอะไรจากตัวธนันท์ เขาเพียงอยากเห็นรอยยิ้มนั่นอีกสักครั้ง