อาโฮโย

เขาบีบบังคับ ต้อนผมให้จนมุมจนต้องยอมจำนนตกเป็น “ขี้ข้า” คอยรองรับอารมณ์ร้ายกาจ เพียงเพราะผมดันไปทำให้คนรักของเขาเสียใจ

วิ่งหนีตีนอริมาพึ่งบารมีมาเฟีย หวังเป็นลูกน้องให้พี่แกคุ้มครอง แต่ไหงตื่นมากลายเป็น 'เมียบอสใหญ่' ซะได้! แถมยาคุมที่แอบกินดันกลายเป็นวิตามินซี... ไอ้บอสหน้าตาย กูยังไม่อยากท้องโว้ยยย!

ผมโดนพี่มัน 'จับทำเมีย' เพราะเกือบไปเอาเมียมัน...แต่ผมก็ขอโทษพี่แล้วนะเว้ย!

โชคชะตาหรือแผนร้ายของใครบางคน ทำให้ 'พีม' กลายมาเป็นแพะรับบาป และถูกลากเข้ามาในกรงเล็บของมาเฟียไร้หัวใจโดยไม่ทันตั้งตัว

"เราหย่ากันเถอะครับ" เมื่อความเจ็บปวดเดินทางมาถึงทางตัน เขาจึงเลือกที่จะทิ้งทุกอย่างเพื่อปกป้องหัวใจตัวเอง ทว่า... 'หวังป่ายเสวียน' สามีที่เคยหมางเมิงกัน กลับพลิกหน้ามือเป็นหลังมือ ไม่ยอมหย่า

เขาหล่อ รวย ร้าย และไม่มีอะไรที่เขาคนนี้จะไม่ได้ ส่วนกับอีกคนกลับตรงกันข้าม ใสซื่อ บริสุทธิ์ โดนเจษย่ำยีแทบไม่เหลือความเป็นคน

“ขายตัวให้แม่มึงสิ…กูไม่ได้ขาย!” เมื่ออริหน้าหมาเข้าใจผิดว่าผมขายตัวเกาะแม่มันกิน ในเมื่อขอซื้อดีๆ แล้วหยิ่งนัก มันเลยขอยัดเยียดบทเรียน ‘กินฟรี’ สั่งสอนให้จมเตียง งานนี้ใครจะหมาก่อนกัน

คนเราจะซวยได้ขนาดไหน? จับได้ว่าแฟนมีชู้ไม่พอ ชู้ดันเป็นคู่อริเบอร์หนึ่ง ไอ้เคย์... ไอ้เหี้ยวิศวะหน้าหล่อแต่สันดานเสีย จากที่กะจะไปแก้แค้นให้สาสม ไปๆ มาๆ ไหงผมถึงมาท้องกับมันเองซะงั้น!?

"ในเมื่อแกล้งทำเป็นไม่รู้จักกัน... ฉันก็จะอุ้มลูกชายหนีไป ดูซิว่านายจะยังทำเป็นใจแข็ง เมินหน้าหนีฉันได้อีกกี่น้ำ”

เรื่องรักมักมีแผน เมื่อนักศึกษาแพทย์ปี1 ริอาจจะสอยสมบัติของคณะวิศวะ พี่ว๊ากสุดโหด จะเล่นของสูงใจมันต้องนิ่ง จิตมันต้องแกร่งนะไอ้น้อง

“บทลงโทษของมึง…คือจบลงที่เตียงของกู ลูกพีช”

เมื่อ 'ตัวตึงวิศวะ' จับพลัดจับผลูเป็นหนี้พนันครึ่งล้าน แถมเจ้าหนี้ดันเป็น 'คู่อริเบอร์หนึ่ง' ที่เกลียดขี้หน้ากันเข้าไส้

"ไอ้หมอโรคจิต! แกจะมาแหวกดูขาหนีบกับก้นฉันไม่ได้นะ ฉันเป็นคิรากรนะโว้ย!... อะ... อาห์ แต่ตรงที่เกาพุงตรงนั้นแหละ... แรงอีกนิด... ง่ำ! ตับอบแห้งนี่มันยี่ห้ออะไรวะ ทำไมอร่อยจัง!"

"ชีวิตต้องชดใช้ด้วยชีวิต... ในเมื่อมึงฆ่าลูกเมียกู มึงก็ต้องอุ้มท้องลูกกูเพื่อชดใช้!"

เมื่อ 'ฉัตร' คิดจะพิชิตใจ 'ไออุ่น' น้องชายเพื่อนสนิทอย่าง 'มาร์ติน' งานนี้ความวุ่นวายเลยบังเกิด เพราะพี่ชายอย่างมาร์ตินไม่คิดจะยกน้องให้ใครง่ายๆ เพื่อนก็เพื่อนเถอะจับทำเมียเสียก็สิ้นเรื่อง

"ขนบอดี้การ์ดมาปิดวอร์ดฉุกเฉินสิบกว่าคน เพื่อแผลมีดปอกแอปเปิลบาดนิ้วก้อยเนี่ยนะ? รับป้ายสีเขียวแล้วไปนั่งรอคิวรวมกับอากงตรงนู้นเลยครับคุณ!"

“ถ้านายอยากได้ฉันเป็นผัวนัก ก็รับไปทั้งความเกลียดนี้ด้วยแล้วกัน ลีฮายุน” “ผมไม่ได้อยากได้คุณหรอกนะ แต่ในเมื่อคุณยื่นตำแหน่งสามีมาให้ก็ต้องรับไว้หน่อยสิ...จะได้ไม่เสียของ”

"ภารกิจ 1 เดือน ของนักเขียนหนุ่มกับดาราตัวพ่อจอมล่าแต้ม เมื่อคนหนึ่งตั้งใจจะแหกซิง อีกคนพยายามเลี่ยง ใครจะเสียซิง ใครจะเสียสถิติ!"