- 35
- 259
- 2
- 0 (0)
ถ้าอยากอยู่กับลูก ก็คลอดไข่ให้ฉันอีกสิ...คลอดไปเรื่อยๆ จนกว่านายจะเลิกคิดไปจากฉัน
ถ้าอยากอยู่กับลูก ก็คลอดไข่ให้ฉันอีกสิ...คลอดไปเรื่อยๆ จนกว่านายจะเลิกคิดไปจากฉัน
เมื่อสูญเสียทุกสิ่ง เขาหวังเพียงจดจำกลิ่นรักที่ไม่อาจหวนคืน
"พี่อย่าหนีไปไหนอีกล่ะ...เพราะผมยังไม่ได้เอาคืน"
"พี่ไม่รักฉันบ้างหรือจ๊ะ?" "ต้องให้บอกกี่ครั้งว่ากูไม่เคยรักมึง"
"ถือตัวเป็นดอกไม้สูงส่ง แล้วเหตุใดถึงตั้งครรภ์ลูกโจร?"
ผมดันเกิดใหม่พร้อมหนี้ก้อนโตและความลับที่ถูกซ่อนไว้…เจ้าหนี้มหาโหดสุดหล่อที่ยืนขวางทางชีวิต คือสามี (เก่า) ของผมเอง! ชีวิตนี้ไม่มี ไม่หนี และไม่คิดจะจ่าย แต่ถ้าขอใช้ร่างกายขัดดอก พอจะมีส่วนลดไหมครับ?
"จะหนีจากฉันเหรอ? ถ้าจะทำแบบนั้น...ควรแน่ใจก่อน ว่าฉันยอมให้หนี"
ผมเป็นภรรยาในสมรสที่ต้องหอบร่างกายแสนบอบช้ำไปบำเรอสามีทุกคืน
อัปลักษณ์อย่างนาย ใครจะอยากได้มาทำเมีย
อัลฟ่าใจร้ายคนนั้นบอกชัดว่าฟีโรโมนของปั้นแป้งมีกลิ่นเหม็นสกปรกไม่ต่างจากกลิ่นหนูตกท่อ! แล้วใครจะกล้าหอบลูกไปให้อัลฟ่าใจร้ายคนนั้นรับผิดชอบกันล่ะ
ว่ากันว่าโอเมก้าจากตระกูลหลี่ ผู้มีฟีโรโมนหอมกลิ่นพีชจะตั้งครรภ์ทารกที่นำพาความโชคดีมาสู่บิดา และราวกับฟ้าดินบีบบังคับให้ 'เฉินฟาน' ต้องแต่งงานกับภรรยาที่เขาไม่ได้รัก
“ได้ชีวิตใหม่ทั้งที จะให้กลับไปกินของเก่า?...เอ่อ คิดอีกที ของเก่านั่นดันหล่อ รวย แต่ขี้หวงตัวพ่อนี่สิ!”
"ขอโทษนะ...ที่ทำให้หนูไม่มีป๊า"
เพราะเจ้าบ่าวเสียชีวิตในคืนเข้าหอ คณิชจึงจำต้องกลายเป็นภรรยาคนที่สี่ของเจ้าสัวไร้ใจ
“คนไร้ค่าเช่นเจ้า จะตั้งครรภ์ทายาทมังกรได้อย่างไร?”
ท่านประธานที่ตั้งท้องกับเลขาอัลฟ่า "ผมขอร้องครับ ช่วยเก็บเด็กในท้องไว้ได้ไหม?"
เพราะสัญญาในวัยเด็ก ทำให้ผมถูกจับตัวมาเพื่อเป็นแม่พันธ์ุ แต่ 'พยัคฆ์' ในวันนี้กลับรูปชั่วตัวดำไม่ต่างจากโจร! ได้โปรดเอาความทรงจำในวัยเด็กของผมคืนมา!
เป็นได้แค่ผัวบนเตียง อย่ามาสั่ง!
พรในคืนคริสต์มาสทำให้ 'โจเอล' ย้อนกลับมาในวัย 17 ปีเพื่อแก้ไขเรื่องราวในอดีตอีกครั้ง ทุกอย่างคงจะเรียบง่ายถ้าไม่มีซานต้า (ตัวปลอม) เข้ามายุ่ง!
"ตัวเล็ก เราเหลือกันแค่สองคนแล้วนะ"
