ลมปากโลกาภิวัตน์

ข้าจะแบกดวงจันทราและเดินเดี่ยวกลางราตรี ฤทัยของข้าจะเปร่งสีคราม และข้าจะยืนสอดส่องปกป้องนครต้องน้ำค้าง แม้ราชสีห์จะยังมิได้คำราม แต่เพียงดาบเดียวของข้า… ชะตาฟ้าก็จะถูกตัดสิน !!!

เหตุใดบ้านเมืองถึงต้องมีกฎหมาย ผู้คนกระทำความผิดตัดหัวมันก็จบมิใช่หรือ โลกใบนี้มันไม่มีความยุติธรรมอยู่จริง หากมีจริงบิดาคงไม่ทอดทิ้งข้ามารดาคงไม่ต้องมาจากข้าไป ท่านรู้รึไม่ สิ่งที่ข้าเกลียดชังที่สุดนั่นก็คือโชคชะตาและกฎเกณฑ์

เด็กผู้หนึ่งแห่งตระกูลเฟียร์ดรากอนได้ถูกเลือกโดยดาบศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนที่ราบสูง ทว่าเมื่อเขาได้เติบโตพรมานาอันยิ่งใหญ่ทางสายเลือดของเขากลับหายไป จากผู้ที่ถูกคาดหวังกลับถูกหมางเมินมองเป็นคนไร้ค่า จนกระทั่งทุกอย่างได้ปลี่ยนไปเมื่อมีแสงแถบข้อความปรากฎอยู่ต่อหน้า