พิจิฟีนิกซ์

เด็กนี่ถูกใจเธอจริงๆ จะกินให้ทั่วตัวเลยเด็กน้อย“จ๊ะ น้องคิมมมม” เธอลากเสียงคิมมมยาวจงใจกวนประสาทเด็กน้อยตรงหน้าแล้วก็เหมือนได้ผลซะด้วยสิดูสายตาฟึดฟัดเหมือนวัวยังไม่มีใครขี่อืมมมม.น่าขี่จังเลยวัวตัวนี้

“โลกนี้ของเจ้ายังมาไม่ถึง โลกที่ไม่มีพี่อยู่ข้างเจ้า ถือว่าไม่ใช่โลกอนาคตของเจ้า เราสองจะเปลี่ยนมันเพื่อใช้วันนี้ในอนาคต700 ปีข้างหน้าพี่จะยืนข้างเจ้า กลับบ้านแม่ปาริชาติ อย่าดื้อแพ่งกับพี่อีกเลยเจ้า"

“น้องไม่ต้องการความใจดีของพี่ค่ะ” เธอพูดจบแล้วหันหลังเดินไป ไม่แม้จะหันกลับมามองคนที่อุ้มมาส่ง คนที่รอเธอทำแผลจนเสร็จ คนที่เศร้าหลังจากที่เธอพูดจบ “หึ..ความใจดีที่ไม่มีเป้าหมายงั้นเหรอ..หึๆ”