Faang-Faang37

จีบเธอหนึ่งปีตกลงเป็นแฟนหนึ่งปี สองปีที่อยู่ด้วยกัน เรียนจบความรักจบ นายใช้หนึ่งนาทีบอกเลิก "บอกรักแล้วไปรับฉันมาอยู่ด้วย บอกเลิกแล้วก็ต้องไปส่งฉันด้วย จำเอาไว้ว่านับจากนี้ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม"

ในวันที่รักเก่าเขากลับมา เป็นวันที่เธอหมดแรงจะรั้ง ในเมื่อเขาเลือกรักเก่า คนที่เขาไม่เคยรักก็ต้องตัดใจเลิกรั้ง “เราหย่ากันเถอะ”

ย้อนเวลามาครั้งนี้ เธอจะไม่มีวันถูกเขาหลอกอีกแล้ว “ลาก่อนบอสใจร้าย!”

ความรักห้าปีของท่าน เป็นดังลมที่พัดผ่าน เมื่อรักหมดคุณค่า ตัวข้าก็ควรจะจากไป ร้างรา ดีกว่าต้องทนอยู่อย่างร้างใจ *หนึ่งรักจากลา รักหนึ่งหวนมา มิร้างรักหรือเพราะรักมิเคยร้าง*

ก่อนหน้าชีวิตของน้องสาวเช่นนางไร้ความหมาย แต่เมื่อบ้านเมืองมีภัยนางจึงมีค่า ถูกส่งตัวไปแต่งงานแทนพี่สาว ได้ครองตำแหน่งฮองเฮาที่ทรงเกียรติ แต่ความจริงนั้นนางเป็นเพียงแค่นางบำเรอไร้ค่า

ความรักแสนห่วย เจอผู้ชายเฮงซวย เธอจึงเลิกสนใจผู้ชายทุกคน ยกเว้นเด็กผู้ชายตัวน้อยที่ติดท้องเธอมาจากคนหลอกลวง เธอเกลียดเขา แต่เธอรักลูก เช่นนั้นแล้วเวลาที่เหลืออยู่ทั้งหมดจะขอทุ่มเทให้กับลูกชายสุดที่รัก

ในเมื่อเธอเป็นเจ้าสาวที่ต้องตายในตอนจบ เช่นนั้นเธอจะเปลี่ยนบทใหม่ เธอต้องไม่ตาย ถ้าอยู่ไม่ได้ก็หย่า ถ้าไม่หย่าเธอก็จะทำให้พระเอกเป็นบ้า แล้วฮุบสมบัติทั้งหมด

ภพปัจจุบันถูกฆ่าตายจากน้องเขยชั่ว ตายแล้วยังมาเจอผัวชั่วทิ้งเมียที่กำลังท้องอีก เกลียดสิ่งใดมักได้สิ่งนั้นจริงหรือ ไม่ขอผัวคืนแต่เด็กในท้องเขาต้องรับผิดชอบ มารดามันเถอะ! ท้องแล้วไม่รับ ข้าจะจับตอนเสีย

พรหมจรรย์ไม่มีความสำคัญ ความรักไม่จำเป็น ขอเพียงได้ล้างผลาญศัตรู แก้แค้นให้ตระกูล แม้สิ้นชีพก็ยินดี

เกิดใหม่คราวนี้ นางจะไม่วิ่งถามหาความรักจากทรราชไร้หัวใจอีกแล้ว นางจะขอร้ายอย่างที่เขาชิงชัง เขาเกลียดสิ่งใด นางจะทำสิ่งนั้น ใครจะเป็นจะตาย นางไม่ใส่ใจ นางจะไม่รักใครนอกจากตัวเอง

นางร้ายกาจเอาแต่ใจตัวเองและนางงดงาม เขาเขาเข้มแข็งเขาดุดันและเขาเหี้ยมโหด ความสนุกซาบซ่านเกิดขึ้นเมื่อทั้งสองพบกัน*ท่านองครักษ์เจ้าขา ท่านห้อยแท่งทวนไว้ข้างเอวด้วยหรือ *เมาแล้วกร่าง ลวนลามข้าถอยไป!

ศตวรรษ20ถูกเพื่อนรักแย่งคู่หมั้นตบเพื่อนรักเลือดกบปากกระทืบคู่หมั้นเลือดทะลัก ตัวตายในหน้าที่สัญญาจะไม่รักใคร ย้อนเวลาไปยุคอดีตแต่....บัดซบที่สุด! ชายตาบอดที่ข้าข่มเหงทั้งคืน เขาคืออ๋องชายตัดแขนเสื้อ

อ้อนวอนต่อสวรรค์ ขอโอกาสได้ย้อนเวลากลับไปไม่คิดหวนคืนรักร้ายแต่สัญญาจะรักและปกป้องรักหนึ่งเดียวจะไม่ยอมให้ผู้ใดมาพรากลมหายใจของบุตรสาวตัวน้อยเด็ดขาด ส่วนเจ้าคนใจร้ายข้าจะขอร้ายต่อเขาให้ถึงที่สุด!!

เธอไม่ได้หนี แต่เป็นเขาที่ปล่อยมือเธอ “รักเหรอ พี่เปรมมาพูดทำไมในวันที่ทุกอย่างมันสายไป” “มิ้มติดค้างพี่ พี่จะทวงทุกอย่างที่เป็นของพี่คืน แม้กระทั่งตัวของมิ้ม”

รักก่อเกิดระหว่างความแค้นทั้งรักทั้งชัง นางไม่คิดหวนคืนรักร้าย เขาไม่ยอมแพ้พ่ายที่จะไล่ตาม“สุดปลายขอบฟ้าสุดขอบผืนแผ่นดินข้าจะพลิกแผ่นฟ้า พลิกแผ่นดินตามหาเจ้า ริอ่านหอบลูกในท้องหนีข้าจะกดเจ้าให้จมเตียง

บิดาวางแผนส่งตัวเพื่อเป็นพระสนม บุตรีจอมทโมนจึงหลบหนี โชคชะตากลั่นแกล้งเงินหมด หนีเสือปะจระเข้ เพียงชั่วข้ามคืนได้แฝดน้อยจอมซนมา เลี้ยงแฝดไม่ใช่ปัญหา แต่บุรุษผู้นี้ไยจึงวุ่นวายกับข้ายิ่งนัก

ช่างเสริมสวยตัวแม่ตายแล้ววิญญาณทะลุมิติไปอยู่ในร่างนางร้ายในนิยาย ชีวิตจริงว่าอาภัพรักแล้ว ชีวิตนางร้ายในนิยายบัดซบยิ่งกว่า เธอจึงต้องเปลี่ยนชะตาหายนะนางร้ายให้ดีกว่า เธอจะสวย รวยและแซ่บที่สุดในยุค80

“นี่ข้าต้องเป็นเจ้าสาวใช่ไหม ต้องเป็นข้าใช่ไหม ตายมาแล้วครั้งหนึ่งยังไม่ทันได้มีรักครั้งใหม่ กลับต้องมาเลือกว่าจะตายหรือจะมีชีวิตอยู่เสียแล้ว สวรรค์ไยกลั่นแกล้งข้าเช่นนี้”

ตายแล้วกลายเป็นนางเอกในนิยายของตัวเอง ที่ตายในตอนจบทุกครั้ง นักเขียนผู้เกลียดชังความรักจะไม่ยอมตาย นางเอกต้องไม่ตาย ต้องจับคนร้ายตัวจริงได้หนีตายได้ แต่หนีรักซาบซ่านไม่ได้สักที

ไม่รัก ไม่หลงดีนัก นางจะยั่วให้รักให้หลงหัวปักหัวปำ เรียกหาแต่นางทุกเช้าค่ำ