- 101
- 15.96K
- 36
- 5.0 (1)
ฮ่องเต้ไม่รัก ฮองเฮาเช่นนางเป็นเพียงเครื่องมือระบายอารมณ์เป็นหมากของสตรีหลังม่านที่หวังยึดอำนาจ แล้วนางก็กลายเป็นแพะรับบาป ถูกทำร้ายทั้งจิตใจและร่างกาย เมื่อเกินจะฝืนทน ฮองเฮาตัวร้ายจึงขอลาจากรักร้าย
ฮ่องเต้ไม่รัก ฮองเฮาเช่นนางเป็นเพียงเครื่องมือระบายอารมณ์เป็นหมากของสตรีหลังม่านที่หวังยึดอำนาจ แล้วนางก็กลายเป็นแพะรับบาป ถูกทำร้ายทั้งจิตใจและร่างกาย เมื่อเกินจะฝืนทน ฮองเฮาตัวร้ายจึงขอลาจากรักร้าย
“ท่านแม่ทัพรังเกียจฮูหยินบ้านป่าเช่นข้า ได้โปรดมอบหนังสือหย่าให้ข้าเถิด”
ชีวิตก่อนตายก็ถูกบังคับ ตายแล้วก็ยังถูกบังคับ บัดซบ! ม่านม่านในร่างใหม่นี้จะลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่ออิสระและชีวิตที่ดีกว่า ผู้ที่ต้องรับผิดชอบคือ ท่านโหวตัวร้ายที่เคยจับนางส่งกลับไปพบกับหายนะ
เกิดใหม่คราวนี้ นางจะไม่วิ่งถามหาความรักจากทรราชไร้หัวใจอีกแล้ว นางจะขอร้ายอย่างที่เขาชิงชัง เขาเกลียดสิ่งใด นางจะทำสิ่งนั้น ใครจะเป็นจะตาย นางไม่ใส่ใจ นางจะไม่รักใครนอกจากตัวเอง
ช่างเสริมสวยตัวแม่ตายแล้ววิญญาณทะลุมิติไปอยู่ในร่างนางร้ายในนิยาย ชีวิตจริงว่าอาภัพรักแล้ว ชีวิตนางร้ายในนิยายบัดซบยิ่งกว่า เธอจึงต้องเปลี่ยนชะตาหายนะนางร้ายให้ดีกว่า เธอจะสวย รวยและแซ่บที่สุดในยุค80
ได้โปรดเถิดสวรรค์ ได้โปรดให้นางย้อนเวลากลับไปอีกครั้ง เพื่อชีวิตน้อย ๆ ของบุตรชายขอให้นางได้ลมหายใจคืนอีกครั้ง นางจะหนีเขาไปให้ไกล เขาจะมีสุขหรือทุกข์นางและเขาจะไม่เกี่ยวข้องกัน
เธอเป็นฝ่ายบอกเลิก เธอขอเลือกรักตัวเองและดูแลตัวเอง ไม่อยากนอนร้องไห้ ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเจ็บปวดเมื่อเห็นว่าเขาไม่กลับมา
ยิ่งเขารัก เธอจะยิ่งร้าย ยิ่งเขาหวง เธอจะทำให้หวงแหนแทบจะขาดใจ
ศตวรรษ20ถูกเพื่อนรักแย่งคู่หมั้นตบเพื่อนรักเลือดกบปากกระทืบคู่หมั้นเลือดทะลัก ตัวตายในหน้าที่สัญญาจะไม่รักใคร ย้อนเวลาไปยุคอดีตแต่....บัดซบที่สุด! ชายตาบอดที่ข้าข่มเหงทั้งคืน เขาคืออ๋องชายตัดแขนเสื้อ
เมื่อไม่รัก ก็ไม่จำเป็นต้องฝืนทนอยู่ เช่นนั้นโปรดมอบหนังสือหย่าให้หม่อมฉันเถิด
อ้อนวอนต่อสวรรค์ ขอโอกาสได้ย้อนเวลากลับไปไม่คิดหวนคืนรักร้ายแต่สัญญาจะรักและปกป้องรักหนึ่งเดียวจะไม่ยอมให้ผู้ใดมาพรากลมหายใจของบุตรสาวตัวน้อยเด็ดขาด ส่วนเจ้าคนใจร้ายข้าจะขอร้ายต่อเขาให้ถึงที่สุด!!
ก่อนหน้าชีวิตของน้องสาวเช่นนางไร้ความหมาย แต่เมื่อบ้านเมืองมีภัยนางจึงมีค่า ถูกส่งตัวไปแต่งงานแทนพี่สาว ได้ครองตำแหน่งฮองเฮาที่ทรงเกียรติ แต่ความจริงนั้นนางเป็นเพียงแค่นางบำเรอไร้ค่า
เธอไม่ได้หนี แต่เป็นเขาที่ปล่อยมือเธอ “รักเหรอ พี่เปรมมาพูดทำไมในวันที่ทุกอย่างมันสายไป” “มิ้มติดค้างพี่ พี่จะทวงทุกอย่างที่เป็นของพี่คืน แม้กระทั่งตัวของมิ้ม”
ในวันที่รักเก่าเขากลับมา เป็นวันที่เธอหมดแรงจะรั้ง ในเมื่อเขาเลือกรักเก่า คนที่เขาไม่เคยรักก็ต้องตัดใจเลิกรั้ง “เราหย่ากันเถอะ”
เล่นบทนางร้ายมาทั้งชีวิตแต่ชีวิตจริงคือนางเอกผู้อาภัพ ทวงคืนสิทธิ์ ทวงคืนพระเอกทับจนท้องแล้วก็ต้องรับผิดชอบ พระเอกไม่รัก หาได้ใส่ใจไม่ สิ่งเดียวที่ข้าสนใจคือ เงินทองและค่าเลี้ยงดูเท่านั้น!!!!
เพราะเธอเร่าร้อนเขาจึงหิวบ่อย
ผู้หญิงหน้าไหนกล้ามาวุ่นวายกับสามี เธอจะไล่ตะเพิดไปให้ไกล เธอจะเป็นภรรยาแสนเร่าร้อนยั่วยวนให้สามีเปิดใจรักเธอให้ได้ **ร้ายมา ร้ายตอบ เธอไม่เคยกลัวใคร เพื่อสามีและเงินของเขา เธอจะไม่ยอมหย่าเด็ดขาด!**
เป็นเธอที่หวั่นไหวเป็นเธอที่ใจง่ายยอมทอดกายให้เขาเชยชมรู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่รัก ดื่มด่ำกับค่ำคืนที่ไร้รักแต่เธอกลับได้ของขวัญที่มีค่ากว่าความรักที่ไร้ค่าจากเขา“สัญญาค่ะตาลจะไม่ทำให้พี่ธันต้องเดือดร้อน
รักร้อนๆ ของสาวรุ่นพี่ลูกหนึ่ง เธอแสบตัวดำมั่นหน้ายิ่งกว่านางงาม กับท่านประธานหนุ่มเชื้อสายอาหรับรุ่นน้อง เขาหื่นห่ามเอาแต่ใจ เกลียดของดำเข้าไส้ แต่ทำไมจึงตามตื้อ อยากกินของดำรุ่นใหญ่ หรือเพราะของดำในคืนนั้น ที่เขากินถึงสว่าง มันอร่อยจนลืมไม่ลง
เพราะหนี้ที่ทำให้เธอติดบ่วง เพราะหนี้ที่ทำให้เธอติดรักร้าย เพราะหนี้ที่ทำให้เธอต้องหนี ไม่ได้หนีหนี้ แต่หนีบ่วงร้าย บ่วงรัก ที่ไม่อาจลืมเลือน ***กล้าดียังไงหอบลูกในท้องของพี่หนี!
