Faang-Faang37

หญิงสาวร่ำรวยตายแล้วไปอยู่ในร่างฮองเฮาตกอับ คนเช่นนางจะไม่ยอมให้ฮ่องเต้ผู้เหี้ยมโหดเสวยสุขอยู่กับสนมรักโดยไม่รับผิดชอบบุตรสาวเด็ดขาด นางจะกลับทวงคืนทุกอย่างที่ควรจะเป็นของนางและลูก จากนั้นจะหาผัวใหม่

ยิ่งชัง ยิ่งแค้น ยิ่งรัก ข้าร้าย เจ้ารั้น โชคชะตาพาให้พบพาน สืบสาน มุ่งล้างแค้นปราบคนพาลให้สิ้นซาก

ศตวรรษ20ถูกเพื่อนรักแย่งคู่หมั้นตบเพื่อนรักเลือดกบปากกระทืบคู่หมั้นเลือดทะลัก ตัวตายในหน้าที่สัญญาจะไม่รักใคร ย้อนเวลาไปยุคอดีตแต่....บัดซบที่สุด! ชายตาบอดที่ข้าข่มเหงทั้งคืน เขาคืออ๋องชายตัดแขนเสื้อ

ย้อนเวลามาครั้งนี้ เธอจะไม่มีวันถูกเขาหลอกอีกแล้ว “ลาก่อนบอสใจร้าย!”

ในเมื่อชาติก่อนทุกคนกล่าวหาว่าเธอร้ายกาจ เธอจะขอหวนกลับไปร้ายยิ่งกว่าเก่า คนที่ใส่ร้ายเธอจะต้องถูกเอาคืนอย่างสาสม คนที่พรากลมหายใจเธอจะต้องสิ้นลมอย่างทรมาน ส่วนสามีโบ้ เธอจะลากเขามาตบกบาลเสียให้หายโบ้

ฮ่องเต้ไม่รัก ฮองเฮาเช่นนางเป็นเพียงเครื่องมือระบายอารมณ์เป็นหมากของสตรีหลังม่านที่หวังยึดอำนาจ แล้วนางก็กลายเป็นแพะรับบาป ถูกทำร้ายทั้งจิตใจและร่างกาย เมื่อเกินจะฝืนทน ฮองเฮาตัวร้ายจึงขอลาจากรักร้าย

ก่อนหน้าชีวิตของน้องสาวเช่นนางไร้ความหมาย แต่เมื่อบ้านเมืองมีภัยนางจึงมีค่า ถูกส่งตัวไปแต่งงานแทนพี่สาว ได้ครองตำแหน่งฮองเฮาที่ทรงเกียรติ แต่ความจริงนั้นนางเป็นเพียงแค่นางบำเรอไร้ค่า

นางร้ายกาจเอาแต่ใจตัวเองและนางงดงาม เขาเขาเข้มแข็งเขาดุดันและเขาเหี้ยมโหด ความสนุกซาบซ่านเกิดขึ้นเมื่อทั้งสองพบกัน*ท่านองครักษ์เจ้าขา ท่านห้อยแท่งทวนไว้ข้างเอวด้วยหรือ *เมาแล้วกร่าง ลวนลามข้าถอยไป!

ผู้หญิงหน้าไหนกล้ามาวุ่นวายกับสามี เธอจะไล่ตะเพิดไปให้ไกล เธอจะเป็นภรรยาแสนเร่าร้อนยั่วยวนให้สามีเปิดใจรักเธอให้ได้ **ร้ายมา ร้ายตอบ เธอไม่เคยกลัวใคร เพื่อสามีและเงินของเขา เธอจะไม่ยอมหย่าเด็ดขาด!**

สวรรค์! ถ้าท่านมีตา ท่านคงเห็นว่าฉันเป็นคนดี ฉันไม่เคยฆ่าสัตว์ แม้แต่ยุงก็ไม่เคยตบ ฉันเป็นคนใจบุญให้ทานคนยากไร้อยู่เสมอ ฉันรักเด็ก รักสิ่งแวดล้อม และรักโลก ได้โปรดให้โอกาสฉันย้อนกลับไปแก้ไขบทนางร้าย

เกิดใหม่คราวนี้ นางจะไม่วิ่งถามหาความรักจากทรราชไร้หัวใจอีกแล้ว นางจะขอร้ายอย่างที่เขาชิงชัง เขาเกลียดสิ่งใด นางจะทำสิ่งนั้น ใครจะเป็นจะตาย นางไม่ใส่ใจ นางจะไม่รักใครนอกจากตัวเอง

ได้โปรดเถิดสวรรค์ ได้โปรดให้นางย้อนเวลากลับไปอีกครั้ง เพื่อชีวิตน้อย ๆ ของบุตรชายขอให้นางได้ลมหายใจคืนอีกครั้ง นางจะหนีเขาไปให้ไกล เขาจะมีสุขหรือทุกข์นางและเขาจะไม่เกี่ยวข้องกัน

“ท่านแม่ทัพรังเกียจฮูหยินบ้านป่าเช่นข้า ได้โปรดมอบหนังสือหย่าให้ข้าเถิด”

ในวันที่รักเก่าเขากลับมา เป็นวันที่เธอหมดแรงจะรั้ง ในเมื่อเขาเลือกรักเก่า คนที่เขาไม่เคยรักก็ต้องตัดใจเลิกรั้ง “เราหย่ากันเถอะ”

อ้อนวอนต่อสวรรค์ ขอโอกาสได้ย้อนเวลากลับไปไม่คิดหวนคืนรักร้ายแต่สัญญาจะรักและปกป้องรักหนึ่งเดียวจะไม่ยอมให้ผู้ใดมาพรากลมหายใจของบุตรสาวตัวน้อยเด็ดขาด ส่วนเจ้าคนใจร้ายข้าจะขอร้ายต่อเขาให้ถึงที่สุด!!

เธอไม่ได้หนี แต่เป็นเขาที่ปล่อยมือเธอ “รักเหรอ พี่เปรมมาพูดทำไมในวันที่ทุกอย่างมันสายไป” “มิ้มติดค้างพี่ พี่จะทวงทุกอย่างที่เป็นของพี่คืน แม้กระทั่งตัวของมิ้ม”

เป็นเธอที่หวั่นไหวเป็นเธอที่ใจง่ายยอมทอดกายให้เขาเชยชมรู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่รัก ดื่มด่ำกับค่ำคืนที่ไร้รักแต่เธอกลับได้ของขวัญที่มีค่ากว่าความรักที่ไร้ค่าจากเขา“สัญญาค่ะตาลจะไม่ทำให้พี่ธันต้องเดือดร้อน

โลกปัจจุบันกำหนดชีวิตตัวเองได้ทุกอย่างยกเว้นการแต่งงาน ตายข้ามภพมาแล้วไยต้องมาเจอสิ่งที่เหมือนกันอีก เกิดเป็นสตรีจะยิ่งใหญ่เพียงใดแต่ต้องแพ้พ่ายให้กับประเพณี คนอยากแต่งกลับไม่ได้แต่ง คนที่ไม่อยากแต่งกลับได้แต่ง ผู้ใดฆ่าข้า แล้ว ผู้ใดฆ่านาง

ช่างเสริมสวยตัวแม่ตายแล้ววิญญาณทะลุมิติไปอยู่ในร่างนางร้ายในนิยาย ชีวิตจริงว่าอาภัพรักแล้ว ชีวิตนางร้ายในนิยายบัดซบยิ่งกว่า เธอจึงต้องเปลี่ยนชะตาหายนะนางร้ายให้ดีกว่า เธอจะสวย รวยและแซ่บที่สุดในยุค80

เพราะเธอเร่าร้อนเขาจึงหิวบ่อย