Fround

‘ฉันจะรอเธออยู่ที่กรุงเทพฯ....นิรันกร’ เพียงแค่ประโยคเดียวจากจดหมายของบุรุษที่ไม่เคยรู้จัก ผลักดันให้ "นิกกี้" ออกเดินทางเพียงลำพังเพื่อมาพบ "หม่อมเจ้าภีรเดช วัชระ" บุคคลที่รอ...รอเขาอยู่...

เมาแล้วจะปล้ำคนอื่นได้มีแต่ในละคร! แต่ใครจะไปคิดว่าคำพูดนั้นจะย้อนมาหาผมเร็วเพียงชั่วข้ามคืน!! เวรแล้วไหมล่ะ...ผมปล้ำผู้ชาย!!!

เพลิงแห่งความแค้นลุกโหมในจิตใจเขาตลอดสิบห้าปีที่ผ่านมา มีเพียงความพินาศของ ‘ศานติบูรณ์’ เท่านั้นที่จะทำให้ไฟที่แผดเผานี้ทุเลาลงได้ “...ฉันชื่อกนธีร์...กนธีร์ เดชานุสรณ์ ฉันมาเพื่อแก้แค้นศานติบูรณ์!!!!”

ยอดชายนายสามิตถึงคราว ‘งานเข้า’ เพราะดันผ่าไปยุ่งเรื่องของเจ้าบ้าที่จู่ๆ ก็มาตู่ว่าเขาเป็นของมัน! “สามเป็นของฉัน!” เวรเอ๊ย...กูเป็นของมึงตอนไหนวะ!?

คุณรู้จักHomestayหรือเปล่า? มันคือบ้านพักที่ให้นักเรียนแลกเปลี่ยนชาวต่างชาติมาอาศัยอยู่ บ้านผมก็เป็นอย่างนั้นแหละครับ ต่างกันนิด(?)ก็ตรงที่นักเรียนบ้านผมเป็นชาวต่างชาติพันธุ์ ต่างกันถึงคนละมิติ ก็แค่นั้นเองครับ!!

...โอ้ ใจเจ้าศศิธร เอ๋ย แม้นร้าวรานเพียงใดเขาก็มิเคยแลเหลียว ฤา หนทางเดียวที่จักเยียวยาได้ คือ จงแฝงเร้นกายากลับกลายเป็น เงา ในม่านราตรีกาลดังเดิมเถิด

"เหนือ" เด็กหนุ่มหนุ่มม.4ที่พึ่งย้ายร.ร.เข้ามาใหม่พร้อมความทรงจำในอดีตเพื่อตามหาหญิงที่เป็นที่รักที่สุด!!...ในที่สุดเขาก็เจอ!!แต่หญิงสาวที่นายเหนือฝันเห็นมาตลอดหลายปีกลับกลายเป็นผู้ชาย!!!

เรื่องของ..จิต!! จิตวิทยากับการศึกษา สองสิ่งนี้มันเกี่ยวข้องกันยังไง ทำไมต้องเรียน จิตวิทยาพื้นฐานการศึกษา!!

เมื่อฉันกับเขาดันเล็งผู้ชายคนคนเดียวกัน ก่อเกิดรักสามเศร้าเคล้าน้ำตา(?)ที่มันส์ฮาแบบพิลึก และแล้วศึกชิงชาย..เฮ้ย!...ศึกชิงนางก็ปะทุขึ้น!!

ห้าพี่น้องตระกูลวรกุล เมฆ...ท่านชายภูผา หมอก...นางฟ้าประจำบ้าน ไม้...เจ้าชายสำอาง หม่อน...คุณชายนักบุญ และน้องเล็กคนสุดท้องเหมี่ยว...คุณครูระเบียบ กับเรื่องราวพิสดารของคนในบ้านนี้แบบขาดๆเกินๆ