ไร้ชื่อไร้นาม

เส้นทางแห่งการเป็นนักเขียนของผมนั้นไม่ง่าย ทำไมน่ะเหรอ @คุณน้ำ สวัสดีคุณนักเขียน จับคนร้ายได้แล้ว กำลังติดตาม(ผลงาน)คุณอยู่ :) @P me ngein พ่*งมึงสิครับ "ฉิบหาย ปุ่มรีพอร์ทตำรวจอยู่ไหนวะ!"

"นี่มัน...อะไรกัน... นั่นเขาจริงๆหรอ ไหนเจ้าว่าเขาไมเคยฝึกวิทยายุทธ วันๆเอาเเต่หมกตัวอยู่กับหนังสืออย่างไรเล่า พิงเฉิง" "ข้า...ไม่รู้ แต่มีเพียงสิ่งเดียวที่ข้ามั่นใจ" "อะไร?" "เขา..คืออัจฉริยะ"

"พี่หมอครับ มินอยากกลับบ้าน พามินกลับบ้านนะครับ" "มินครับ ตอนนี้มินอยู่ที่บ้านนะครับ" "มินอยากกลับบ้านพี่หมอ" "(⁠⁄⁠ ⁠⁄⁠•⁠⁄⁠-⁠⁄⁠•⁠⁄⁠ )"

"ถ้ามึงไปหามัน พรุ่งนี้ก็รอเก็บศพมันได้เลย" "คุณไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของผมนะครับ" "แต่มึงเป็นของกููแล้ว"

เทพแห่งเหล่าพฤกษา ผู้ไม่เคยย่างกรายออกจากสวนของมหาเทพ ได้ค้นพบความจริงที่ว่า จะมีดาวดวงหนึ่งต้องถูกทำลาย เพียงเพราะคำทำนายว่าจะเป็นต้นเหตุแห่งการล่มสลายของจักรวาล ใจอันเมตตาหวังจะพลิกชะตานับล้านชีวิต

"เจ้า! บังอาจคิดอยู่บนข้าหรือ ข้าจะสาปเจ้า!!" "หากเจ้าอยากอยู่บนตัวข้า ไว้คราหน้าจะให้เจ้าลอง" "เช่นนั้นคราหน้าข้าจะได้เป็นสามีใช่หรือไม่?" "......"

เมื่อผมที่สามารถอ่านใจคนได้ต้องมีรุ่นน้องที่เป็นคนไม่ค่อยพูด งานนี้ก็เลยต้องขอเสียมารยาทอ่านความคิดเขาสักหน่อยแล้วล่ะ 'พี่คนนี้น่ากิน' แมร่งเอ๊ยมึงคิดงี้กับกูได้ไงวะไอ้สัส

งุงิ งุงิ เราชื่อมิวนิคนะเคอะ ถุ้ย! อีตุ๊ดไปไกลตีนกูดิ้ มึงจะมางุงิอะไรตรงนี้ ก็นายลืมชื่อเราง่ะ บ่นเชี่ยไรไอ้ตุ้ด ไสหัวไป ก็บอกว่ากูชื่อมิวนิคไงสัส! ผลั๊วะ! เชี่ยตุ้ด! มึงกล้าตบหัวกู!! ไอ้นี่! กูบอกกูชื่อมิวนิค!!

'ไอ้คุณเจ้าชายครับ เมื่อไรคุณมึงจะเลิกแต่งตัวเห่ยๆแบบนี้สักทีวะครับ มึงดูสาวๆหนีพวกกูหมดเเล้วเว้ยย' 'เรื่องของกู' 'เห้ย เดินยังไงของเธอวะ เด้ะๆ เด้ะตบให้ลืมทางกลับบ้านหรอก' 'นายนั่นเเหละไอ้กุ๊ย หลบ'

เมื่อเหล่าลูกครึ่งพันธุ์ผสม ถูกมองเป็นแค่เศษขยะที่ต้องกำจัดทิ้ง จึงเกิดสงครามระหว่างเหล่าอมนุษย์ เเละเหล่าลูกครึ่งอมนุษย์ขึ้นเรื่องราวจะเป็นอย่างไร