ซูซ่านในร่างมิเกลลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำที่ส่องสว่างอยู่ในความมืดไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ ไม่นานร่างผอมเพรียวบางก็ลุกขึ้นนั่งสบตากับร่างโปร่งแสง

เมื่อเบริล ลูกคุณหนูที่สุดแสนจะสบาย ต้องไปอยู่ในยุคที่โคตรจะยากลำบาก “สกปรก อย่ามาจับตัวฉัน”

ไม่นึกเลยว่าวันหนึ่ง นักฆ่าผู้มีฉายาว่าดอกไม้งามไร้หัวใจ จะหลุดเข้าไปในวรรณกรรมที่เพื่อนเอามาให้อ่านได้ "ในเมื่อท่านเป็นยักษ์ ท่านก็ควรกลับเมืองยักษ์ของท่านไปเสีย" #พญารามสูร×ลำเภาจันทร์

ละรินและคีรินเป็นฝาแฝดที่เรือร่ม และได้ข้ามภพมายังโลกที่พวกเขาทั้งสองไม่เคยมามาก่อน เป็นที่ที่มีเวทย์มนต์ มีสัตว์อสูร ถึงอย่างนั้นพวกเขาทั้งสองก็ยังเป็นพี่น้องกัน

เรื่องนี้มาเฟียมีจัดจะธรรมมากกกก อยากรู้อ่านเลย 'เรื่องราวของแครน่าที่ไม่เคยเจอโลกภายนอก ออกมาครั้งแรกก็โดนมาเฟียตกหลุมรักซะงั้น'

"ที่ไหนวะ!!"แม่ง! วันนี้ยิ่งมีนัดกับเฮียโจอยู่ ไม่ไปมีหวังไม่ได้เงินเดือนอีกแน่ ห่า พรุ่งนี้ก็รับปริญญาอีก"ตกลงนี่ฝันหรอวะ!"

ทำไมนะ ทำไมโชคชะตาของเราถึงได้ตกอับนัก ได้ย้อนยุคมาที่ไหม่ก็ยังโชคร้าย แต่ก็ยังดีกว่าชีวิตเก่าที่ถูกบังคับมาตลอด เอาละ ชีวิตใหม่นี้เป็นของเราแล้ว จะต้องรอดไปให้ได้!

วันหนึ่งอยู่ๆ วาลีก็ไปเจอ เออ คนแปลกหน้าเข้า เค้านอนอยู่ทางกับบ้านของวาลีพอดีเลยไปช่วย แต่มันดันตกหลุมรักเค้าซะงั้น

เมื่อด็อกเตอร์มากฝีมือหลุดเข้าไปอยู่ในร่างของก๊อบลิน ทั้งยังไปถูกตาต้องใจทรราชผู้แสนโหดเหี้ยมผู้ปกครองอาณาจักร

“คุณสุนัขตำรวจตรงนั้น แน่จริงก็จับเราให้ได้สิเมี๊ยวว~”ลาซูท้าทายสุนัขตำรวจหนุ่มด้านล่าง “อย่าให้ข้าจับตัวเจ้าได้ เจ้าแมวขโมยตัวแสบ”เชสขู่เสียงเหี้ยม

"สวัสดีครับผมชื่อ ไผ่ ตอนนี้อาศัยอยู่กับตาแก่ในป่า" โป๊ะ! "โอ๊ยยยย! ตาแก่!แจกมะเหงกทำไม เจ็บนะ!" "ใครใช้ให้เอ็งเรียกข้าว่าตาแก่ ข้าพึ่ง 75" "แก่แล้วชัดๆ!" โป๊ะ! "โอ๊ยยยย!!"