สำนักอัศวา

วันที่นางถูกตราว่า “ไร้ลมปราณ” คือวันที่สวรรค์เริ่มร้าว หลินเยว่หานถูกขับออกจากสำนักต่อหน้าศิษย์ทั้งรุ่น ถูกเหยียดว่าเป็นขยะของยุทธภพ ไม่มีเส้นชีพจร ไม่มีพรสวรรค์ ไม่มีค่าแม้แต่จะถูกจดจำ

จวินอู๋ชื่อ…เด็กกำพร้าที่ถูกตามล่า คือกุญแจของ “วิชาต้องห้าม” ที่สามารถเปลี่ยนโลกทั้งใบ ยิ่งแข็งแกร่ง…ยิ่งสูญเสีย ยิ่งใช้พลัง…ยิ่งลืมว่าตัวเองคือใคร และคนเดียวที่ยังจำเขาได้— คือ “ซูเยว่”

ในยุคที่แผ่นดินแตกเป็นเสี่ยง ผู้คนเป็นเพียงตัวเลขในเกมอำนาจ ฉินเยว่ เด็กหญิงจากหมู่บ้านยากจน เติบโตขึ้นท่ามกลางความอดอยากและการถูกมองข้าม นางมีเพียงสิ่งเดียวที่เหนือกว่าผู้อื่น—สมองที่มองทะลุทุกอย่าง

ในเมืองเล็กแห่งหนึ่ง มีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ทุกเช้าในตลาด มือของนางถือมีดเชือดหมู เลือดหมูเปื้อนผ้ากันเปื้อนเก่า ๆ ผู้คนรู้จักนางเพียงในฐานะ แม่ค้าขายหมูที่ใจดีและขยันที่สุดในตลาด

หลินเยว่ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งการอ่านนิยายก่อนนอนจะพาชีวิตเธอไปสู่จุดจบแบบไม่ทันตั้งตัว เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอกลับพบว่าตนเองทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของ “ซูเยียนหรง” คุณหนูตัวร้ายผู้มีจุดจบอนาถที่

เมื่อแพทย์จากอนาคต ถูกโยนสู่สนามรบแห่งสามก๊ก ชีวิต…ต้องรักษา แต่สงคราม…ไม่เคยปรานีใคร

เมื่อสิบปีก่อน ตระกูลแพทย์หลี่ถูกตราหน้าว่าเป็น “ตระกูลหมอพิษ” ตำราถูกเผา โรงหมอถูกปิด ชื่อเสียงถูกลบออกจากเมืองเหมือนไม่เคยมีอยู่ หลี่เซวียนอิงเติบโตขึ้นท่ามกลางซากของชื่อเสียงนั้น

ในสำนักที่แบ่งชนชั้นชัดเจน ชื่อคือบันได สายหนุนคือทางลัด และคนที่ไม่มีอะไรเลย…คือแรงงานที่ถูกใช้จนหมดค่า

ในสำนักแพทย์ที่บันทึกชื่อคนเก่งตามลำดับศักดิ์ มีศิษย์คนหนึ่งที่รักษาคนไว้มากมาย แต่ไม่เคยถูกเขียนชื่อในสมุดเลยแม้แต่ครั้งเดียว หลินอันซี เป็นเพียงศิษย์แพทย์ชั้นล่าง ไม่มีอาจารย์ ไม่มีเบื้องหลัง

หิมะวันประหารยังติดอยู่ในความทรงจำ นางเคยถูกตราว่าวางยาพิษฮองเฮา เคยคุกเข่ารอคมดาบกลางลานขาวโพลน เคยตายเพราะเชื่อรอยยิ้ม แต่สวรรค์ให้โอกาสอีกครั้ง ก่อนเข้าวังสามเดือน

ในยุทธภพ ผู้กำหนดชะตา ไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุด แต่คือหมอไร้นาม ที่รู้ว่า **การช่วย** และ **การไม่ช่วย** ล้วนมีราคาเท่ากัน การตัดสินใจเพียงครั้งเดียว อาจเปลี่ยนยุทธภพทั้งผืน

นางคือศิษย์ล่างที่ถูกลบชื่อ รากปราณไม่สมบูรณ์ แต่เลือดของนาง… ทำให้ลมปราณทั้งยุทธภพต้องหยุดฟัง

บางความจริง ไม่เคยถูกพิจารณาในศาล ไม่เคยถูกนับในสถิติ และไม่เคยได้รับอนุญาตให้มีตัวตน สารวัตรภาคิน ตำรวจสืบสวนที่เชื่อในความจริง ค่อย ๆ พบว่า ระบบที่เขารับใช้ ถูกสร้างมาเพื่อปิดปาก ไม่ใช่เปิดโปง

ในแผ่นดินที่ชะตาเขียนไว้ด้วยเลือดและน้ำตา นางคือผู้เดียวที่กล้าท้าทายคำทำนาย เมื่อหัวใจมิยอมจำนนต่อโชคชะตา รัก…จึงกลายเป็นการเลือกครั้งสุดท้ายของชีวิต

กลางหิมะหน้าสำนักเหมยขาว มีชายบาดเจ็บสาหัส…ไร้นาม ไร้ที่มา และไร้เงาอดีต ไป๋หลิงเยว่—เจ้าสำนักหญิงผู้ยืนเหนือกฎยุทธภพ ช่วยชีวิตเขาโดยไม่ถาม ไม่สาบาน และไม่คุกเข่าให้ใคร

ใต้กลิ่นหอมของผัดกะเพรา อาจซ่อนคำสั่งลับที่เปลี่ยนความทรงจำคนทั้งเมือง “ลิน” เชฟหญิงผู้ครัวคือสนามรบ ต้องเผชิญกับเครือข่ายทดลองที่เชื่อว่า อาหารควบคุมโลกได้

กลางหิมะหน้าสำนักเหมยขาว มีชายบาดเจ็บสาหัส…ไร้นาม ไร้ที่มา และไร้เงาอดีต ไป๋หลิงเยว่—เจ้าสำนักหญิงผู้ยืนเหนือกฎยุทธภพ ช่วยชีวิตเขาโดยไม่ถาม ไม่สาบาน และไม่คุกเข่าให้ใคร

เธอไม่ถือดาบ แต่เปลี่ยนแผ่นดินด้วยแผนที่และข่าวที่ไม่มีใครกล้าจด

“ยาที่ดีที่สุด…ไม่ใช่ยาวิเศษ แต่คือลมหายใจของผู้คนที่เราช่วยไว้” ไป๋ซินเยว่ หมอยาสาวแห่งสำนักเมฆาเขียว ผู้เชื่อว่า ‘สมุนไพร’ รักษาโรคได้ แต่ ‘หัวใจ’ คือสิ่งที่เปลี่ยนโลก

เขาเป็นนักวิชาการ เชื่อในเหตุผล หลักฐาน และข้อสรุปที่พิสูจน์ได้ แต่มีคนคนหนึ่ง ที่ไม่อยู่ในตำรา ไม่อยู่ในบทความ และไม่สามารถอธิบายได้ด้วยทฤษฎีใด เมื่อความรักกลายเป็นสิ่งเดียว ที่เหตุผลไม่อาจควบคุม