LilyWarm

อี้เฉินหมั่นไส้เด็กขายหมูปิ้งที่ชอบมาตอแยเป็นประจำ เขาเป็นคนหัวโบราณอนุรักษ์นิยมตัวพ่อ เติบโตมากับกรอบความคิดว่าชีวิตต้องคู่กับผู้หญิงเท่านั้น จึงไม่อาจยอมรับได้ว่าตัวเองกำลังสั่นไหวกับพ่อค้าจน ๆ

“พูดออกมาได้แต่ละคำไม่อายปาก กูไม่คิดจะเอามึงมาเป็นเมียแต่งหรอก” “ผมก็ไม่อยากแต่งงานกับคนมีดีแค่หน้าตาเหมือนกันครับ”

คนอย่างไอ้ดำน่ะเหรอจะได้พ่อเลี้ยงรพินทร์ไปเป็นผัว นอนฝันเอาสิบชาติวาสนามันก็ยังไม่พอ

“อยากร้องไห้ก็ไปร้องคนเดียว ผมเห็นแล้วสมเพช ทั้งจนทั้งโง่” “ดูถูกกันเกินแล้วนะ....”

“ขาดความรับผิดชอบฉิบหาย พอคนอื่นบูลลี่มานอนร้องไห้สะอึกสะอื้นแทนที่จะเอาเวลาไปออกกำลังหาย ร้านเบเกอรี่ก็ปิดเถอะ ลูกค้าเห็นคนทำมีหวังเปิดกระเจิงแทนที่จะซื้อ”

“สวย?” “ครับ สวยมากด้วย คุณไม่เหมือนใคร แล้วแก้มชอบในแบบที่คุณเป็นทั้งหมด ไม่ว่าจะผิวแบบไหน หน้าตาแบบไหน แก้มก็ยังเห็นว่าคุณเป็นคนปกติ ไม่ได้แปลกแยกจนคนอื่นเลยแม้แต่น้อย”