Lovedee

เฉิงหลี่คุณปฏิเสธหัวชนฝาไม่ยอมแต่งงานกับบุตรสาวของสหายบิดาที่ตอนนี้มาอยู่ในจวนของเขา เพราะอยู่ๆนางก็กลายเป็นกำพร้าสิ้นไร้แม้ตระกูลและบิดามารดา บิดาของเขาจึงคิดแผนการณ์ให้บุตรชายยอมแต่งงานแต่โดยดี

เธอยอมแต่งงานกับคนที่ไม่เคยมีเธอในสายตาเลยด้วยซ้ำ ก็เพราะแอบหลงรักเขามาหลายปี ยอมแต่งเพื่อจะได้ลิ้มรสหวานชื่นของการสมหวังในความรักแค่เพียงช่วงสั้นๆ เพื่อที่จะพบกับความเจ็บปวดมากมายหลังจากนั้น

ในเวลาที่ชีวิตตกต่ำที่สุด ทุกคนพากันหันหลังให้กับข้า ข้างกายไม่เหลือใครแม้สักคนเดียว หัวใจของข้าแตกสลายเพราะแม้แต่ชายที่ข้ารักก็ยังไม่เชื่อข้า

ก็แค่ภรรยาในยามยาก ที่คอยดูแลหาข้าวหาปลา และปรนนิบัติท่านในยามที่ลำบากมาด้วยกัน แต่เมื่อถึงวันที่ท่านประสบความสำเร็จแล้ว ข้าก็แค่นั่งร้านตัวเก่าที่บัดนี้ไม่จำเป็นอีกต่อไป

เมื่อเป็นคนแสนดีแล้วมันเจ็บปวดนัก ก็เป็นนางมารร้ายเลยก็แล้วกัน ข้าเองก็อยากจะรู้นักว่าชีวิตที่ขับเคลื่อนด้วยความแค้นนั้นมันหอมหวานเพียงใด

ข้ามภพท้ังที ขอเกิดเป็นสตรีชั้นสูงกับเขาบ้างก็ไม่ได้ ต้องมาอยู่ในร่างฮูหยินที่สามีแสนจะชิงชังจนหน้าแทบไม่อยากจะมอง แต่หญิงยุคใหม่เช่นข้า ไม่ได้ง้ออยู่แล้ว งั้นก็หย่ากันเลยก็แล้วกัน

เมื่อตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองโซเดมาคอมกับหนุ่มโฮสต์เพื่อประชดชีวิตไปแล้ว จึงได้วางเงินที่มีทั้งตัวแค่สามร้อยหยวนไวัให้กับเขา แล้วก็รีบเผ่นหนีไป เพียงเพื่อจะพบว่าเขาคือคุณหมอใหญ่ในที่ทำงานของเธอเอง

ข้าก็แค่เพียง หมากตัวหนึ่งที่เมื่อหมดประโยชน์เขาก็เขี่ยทิ้ง เมื่อความจริงเปิดเผยเยว่ซินจึงได้ซึ้งกับคำนี้ รักที่นางมอบให้เขามาตลอดนั้นไร้ความหมาย ก็เพราะเขามิได้รักนางตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

เขาชายไร้หัวใจที่มิคิดจะแต่งภรรยาในชาตินี้ และสตรีที่แต่งงานกับเขาเพื่อแลกเงินก็อย่าหวังว่าจะได้เป็นสุขในจวนนี้ เพราะเขาไม่มีทางยอมรับนางในฐานะภรรยาอย่างเด็ดขาด

จากเกลียดขี้หน้าและปะทะคารมกันไม่หยุด กลายเป็นแอบมีใจให้กัน แต่ทุกอย่างกลับสายเกินไปแล้วเพราะรักของเรากลายเป็นรักต้องห้ามที่มิอาจจะเป้นจริงได้

“ ตัวข้าเปรียบเหมือนกับวัชพืชไร้ค่า จะนำไปปลูกในสวนที่สวยงามของท่านได้เช่นไร ” คำพูดนี้ลี่หลินบอกกับอดีตคนรักที่ถูกครอบครัวของเขาขัดขวางมิให้ได้แต่งงานกัน นางจำต้องยอมให้เขาไปหมั้นหมายกับสตรีอื่น

เพื่อความรักของสวามี นางพยายามทำทุกอย่างเพื่อจะได้หัวใจรักของเขา แต่แล้วก็เริ่มถลำลึกจนเกินจะหวนกลับ นางถูกประหารด้วยข้อหาคบชู้สู่ชาย ก่อนที่สติจะดับลงก็เห็นร่างอ้อนแอ้นของน้องสาวยืนเคียงข้างสามี

ลินลี่สาวโสดวัยสามสิบกว่าอยู่ๆ ก็ฟื้นคืนมา พบว่าตนเองมีบุตรชายกับสามีและย้อนเวลามาอยู่ในชนบทจีนโบราณ แถมต้องรบรากับบ้านเดิมของเจ้าของร่างที่เห็นแก่ตัวเหลือประมาณ ฟื้นฟูครอบครัวเล็กๆนี้ให้กลับมา

อ๋องรุ่ยหยางจัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดในจวน มีคนมาร่วมงานมากมาย จางม่านอี้หญิงคนรักที่เขาตามเกี้ยวนางมาเกือบปีแล้ว ได้นำของขวัญมาอวยพรเขาในวันนี้ด้วยใบหน้าที่มีความสุขแต่เขากลับประกาศหมั้นสตรีอื่นในงาน

เสียงเหล่านั้นที่นางได้ยินอย่างชัดเจน มันทำให้นางเหมือนแตกสลายจากข้างใน มันเจ็บร้าว เจ็บจนจุกอกไปหมด นางรู้ว่าเขามีสตรีอีกนางอยู่ในจวน แต่เมื่อมาได้ยินความจริงทุกอย่าง ๆ ชัดเจนด้วยตนเอง มันทำให้

หลงรักเขาจนขอสมรสพระราชทาน แต่ฉีอ๋องหรือจะสนใจชายาที่ทั้งอ้วนและอัปลักษณ์เหลือแสนเช่นนาง เขาทั้งหมางเมินและเย็นชากับนาง แถมในใจของเขายังมีหญิงอื่นอีกด้วย หลีน่าจะทำเช่นไรต่อไปเพื่อให้รักสมหวัง

หลังจากฟื้นคืนสติ ซูฮวาก็คิดได้ถึงสิ่งต่างๆที่นางทำลงไปด้วยความโง่งมเพราะหลงรักชายที่เขาแสนจะเกลียดชังตนเอง นางจึงตั้งใจมั่นว่าจะไม่ทำตัวซ้ำรอยเดิมอีก

พราวฟ้าถูกพระเอกจับตัวไปเนื่องจากเข้าใจผิดว่านางปอกลอกน้องชายจนหมดตัว เสียใจจนเมาเลยเกิดอุบัติเหตุจนตาย จากการแก้แค้น กลายเป็นความรัก แต่ไม่กล้าบอกใครว่าเขาได้นางเอกเป็นภรรยาได้แต่หึงหวงชายอื่น

ความอยุติธรรมที่นางได้รับ ทำให้สตรีอ่อนต่อโลกผู้หนึ่ง กลายเป็นสตรีกล้าแกร่งและร้ายกาจจนกลายเป็นคนละคน แต่จะโทษใครได้ล่ะ นอกจากชายใจร้ายผู้นั้น ที่นางเคยรักเขาสุดหัวใจ