- 41
- 2.52K
- 6
- 0 (0)
"กลิ่นกาหลงหอมหวลชวนคนึงหา" สตรีงามนามว่า "กาหลง" หญิงงามที่ผู้คนกล่าวถึงทั่วเมือง แต่กว่าจะมาถึงคำล่ำลือนี้ เธอก็ถูกตราหน้าว่าสติไม่ดีมาก่อนแล้ว เพียงเพราะร่างนี้มีวิญญาณจากต่างยุคใช้เป็นที่พักพิง
"กลิ่นกาหลงหอมหวลชวนคนึงหา" สตรีงามนามว่า "กาหลง" หญิงงามที่ผู้คนกล่าวถึงทั่วเมือง แต่กว่าจะมาถึงคำล่ำลือนี้ เธอก็ถูกตราหน้าว่าสติไม่ดีมาก่อนแล้ว เพียงเพราะร่างนี้มีวิญญาณจากต่างยุคใช้เป็นที่พักพิง
เกิดใหม่เป็นตัวประกอบ ข้าก็หวังเพียงจะใช้ชีวิตเรียบง่ายอย่างที่ไม่เคยได้ใช้ แล้วเหตุไฉนชะตาชีวิตถึงผลักให้อดีตนักฆ่า กลับกลายเป็นยอดหญิงอันดับหนึ่งไปได้เล่า
คำโปรย... สามีไม่รักไม่เป็นไร ทว่าเขากลับหมายหัวคิดเอาชีวิตนางด้วยนี่สิ ช่างเป็นตัวร้าย ที่เล่นได้สมบทบาทจริงเชียว
เกิดใหม่ได้เป็นคุณหนูใหญ่ทั้งที นางร้ายมือทองที่ไม่ค่อยได้ใช้ชีวิต ขอมีความสุขแบบไม่มีกรอบทีเถอะ เด็กเอ็นเด็กโฮสที่เคยอยากเลี้ยงแต่ไม่ได้เลี้ยง ชาตินี้ก็เปลี่ยนมาเลี้ยงนายโลมแทนแล้วกัน
เกิดใหม่ในร่างอนุของตัวร้ายก็ว่าอนาถแล้ว ทว่าชะตาชีวิตกลับยิ่งรันทดกว่าเดิม เงินก็ไม่มี ญาติพี่น้องก็ไม่ต้อนรับ ทางเดียวที่จะรอดได้คือต้องช่วยตัวร้ายให้พ้นผิด เงินทองลาภยศถึงจะตามมา เอาสู้!
เกิดใหม่ในนิยายทั้งทีกลับได้รับบทเป็นนางเอกผู้ใสซื่อ หึ! นางเอกที่ต้องคอยทำดีเพื่อให้พระเอกหันมามองน่ะหรือ ฝันไปเถอะ! ไฉนเลยข้าจะต้องวิ่งตามบุรุษ
เกิดใหม่ทั้งที ดันกลายเป็นคนเสียสติ งั้นก็แกล้งบ้าคุยกับต้นไม้ใบหญ้าไปเลยแล้วกัน หรือจะแกล้งพระเอกธงแดงดี พี่ใหญ่! พี่ใหญ่! ท่านหน้าเหมือนกบเลย แต่ดูดีดีก็เหมือนจอมมาร ฮ่าฮ่า
จะเป็นอย่างไร เมื่อหญิงสาวที่ไม่เคยลิ้มลองรสรัก ได้เกิดใหม่ในนิยายอิโรติกที่เธอชอบอ่าน และยังตื่นขึ้นมาท่ามกลางบุรุษรูปงามถึงสามคนอีก อ่า...แล้วเช่นนี้ข้าจะอดใจไหวหรือ
เป็นนางเอกที่มีผู้ติดตามนับสิบล้าน แต่พอข้ามมิติมายังยุคโบราณ เธอกลับกลายเป็นคนเร่ร่อน หนทางเดียวที่จะมีชีวิตรอด คือยอมแต่งกับคนที่ตายไปแล้ว ไม่เป็นไร ก็แค่แต่งกับป้ายวิญญาณ มันจะน่ากลัวสักแค่ไหนเชียว
นางเคยเป็นสตรีไร้เดียงสา ทว่าบัดนี้...นางไม่ได้ไร้เดียงสาอีกต่อไป นางคือหมาก แต่ไม่ได้มีไว้ให้ใครวางตามอำเภอใจ เพราะหมากกระดานนี้...นางจะเป็นผู้เดินเอง
ชาติก่อนเขาพรากชีวิตนางอย่างเลือดเย็น ชาตินี้โม่ลั่วซินจึงตั้งใจว่า นางจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก ทว่า...เหตุไฉนรุ่ยอ๋องจอมโฉด ถึงไม่ยอมปล่อยนางไปเล่า
จูหรานอวี้คือสตรีที่ถูกมองว่าเสียสติ นั่นเพราะนางไม่เคยรักษาภาพลักษณ์ของกุลสตรีอย่างที่ควรจะเป็นเลย โดยเฉพาะยามที่ได้เข้าหาบุรุษที่ตนพึงใจ ซึ่งสตรีทั้งหลายต่างก็หวาดกลัวเขา แต่นางกลับหน้ามึนตามตื้อนัก
จู่ ๆ เธอก็กลายเป็นของเล่นของสองพี่น้องเกย์ โดยมีข้อตกลงแลกเปลี่ยนว่า เธอต้องปรนเปรอพวกเขาเพื่อชำระหนี้ของครอบครัว แล้วตัวประกันอย่างเธอจะเลือกอะไรได้ นอกจากสมยอมเพื่อรอเวลาจากไปเท่านั้น
นางแต่งกับชายอันเป็นที่รัก ทว่าเขากลับไม่ได้ซื่อสัตย์อย่างที่ทำให้เห็น ชะตาที่ย้อนกลับมาได้ จึงทำให้นางต้องหาทางหลีกหนีจากเขา แม้ต้องแต่งกับคนที่ตนไม่ได้รักก็ตาม
เขาคือพระรองที่นางต้องปกป้อง ชีวิตเขาน่าสงสารกว่าใครเพื่อน ทว่าชะตากรรมทั้งหมดทั้งม้วนนี้ ล้วนแต่เป็นนางที่บรรยายให้รันทด และนี่ก็คือสาเหตุที่ทำให้ไป่เหลียนต้องมาอยู่ในโลกที่ตนเองสร้างขึ้น
ตำแหน่งไทเฮานั้นสูงส่ง ทว่าสิ่งที่ต้องการที่สุดกลับมิเคยได้มาง่าย ๆ แต่เมื่อได้แล้ว นางก็ได้ครอบครองจนอิ่มหนำ ช่างเป็นการเกิดใหม่ที่แสนคุ้มค่าจริง ๆ "อ่า...ข้าชอบช่วงเวลานี้เหลือเกิน"
หลิงมู่อันคือสตรีที่มีรูปร่างอวบอ้วน แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่สามีนางนึกรังเกียจ สิ่งที่ทำให้เขาตีตัวออกห่าง คือนิสัยดุร้าย ใจคอโหดเหี้ยมของนางต่างหาก
เพราะความทรงจำขาดหาย นางจึงถูกเขาหลอก หมายเก็บไว้ใช้ประโยชน์ ทว่าคนเจ้าเล่ห์ ไหนเลยจะยอมตกเป็นเบี้ยล่างให้ผู้อื่นง่าย ๆ สิ่งที่หายไปคือความทรงจำ มิใช่ความสามารถเสียหน่อย
ในยุคปัจจุบันเธอถูกสามีเอาชีวิต ทว่า! พอตายแล้วเธอกลับเป็นฝ่ายกวาดล้างตระกูลของเขาแทน ดีมาดีกลับ ในเมื่อพวกเขาเลวมา งั้นเธอก็จะเลวกลับเป็นร้อยเท่า อู่เจิ้งหราน! ฉันจะทำให้นายไม่ได้ผุดได้เกิดเลย
ทางเข้าแห่งนี้ ว่ากันว่า สตรีทั่วหล้าล้วนแต่อยากก้าวเข้าไป ทว่าข้ากลับคิดว่ามันไม่ใช่สถานที่ที่น่าอภิรมย์เลย แล้วเหตุไฉนโชคชะตาตัวประกอบเช่นข้า กลับต้องพบเจอเรื่องยากลำบากเช่นนี้กันเล่า
