- 59
- 713
- 1
- 5.0 (1)
ปล่อยให้พระเอกกับนางเอกรักกันไปเถิด ส่วนนางร้ายอย่างข้า จะไปเปิดโรงเตี๊ยม และเก็บเหล่าตัวร้ายมาเลี้ยงเอง เดี๋ยวนะ พวกท่านเป็นตัวร้ายสายโหดไม่ใช่หรือ เหตุใดกลายเป็นสายอ่อยไปได้เล่า
ปล่อยให้พระเอกกับนางเอกรักกันไปเถิด ส่วนนางร้ายอย่างข้า จะไปเปิดโรงเตี๊ยม และเก็บเหล่าตัวร้ายมาเลี้ยงเอง เดี๋ยวนะ พวกท่านเป็นตัวร้ายสายโหดไม่ใช่หรือ เหตุใดกลายเป็นสายอ่อยไปได้เล่า
เหลือเวลาอีก25วัน ข้าต้องตามหาพระเอกทั้ง7คนให้เจอ ไม่งั้นจะพบกับตอนจบดาร์กนรก แต่ดันส่งข้ามาอยู่กลางดงแฝดหน้าเหมือน30คนเนี่ยนะ แถมมีแต่คนโหดๆ "เจ้าไม่มีวันหนีพวกข้าพ้นหรอกเฟยหนิง... ไม่มีวัน"
หลังคืนผิดพลาดกับบุรุษรูปงามพร้อมกันถึงหกคน นางทิ้งเพียงคำกระซิบให้เคลิ้มฝันแล้วชิ่งหนี! เจอกันอีกทีดันสมองเลอะเลือนจำใครไม่ได้ "จำไม่ได้งั้นหรือ? พวกข้าจะทบทวนความจำให้เจ้าทีละคน ทีละคืน!"
"ข้าเลิกตื๊อแล้วนะ เชิญพวกท่านมั่นหน้าต่อไปเถอะ" แต่เหตุใดพบนางอีกครา แม่ทัพทั้งห้าถึงได้คลั่งรักจนโงหัวไม่ขึ้นถึงเพียงนี้? (ฮาเร็ม6P)
เมื่อทายาทมาเฟียสาวตื่นขึ้นในร่างแม่ทัพไร้พ่าย ยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกแม่ทัพเถื่อนจับเป็นเชลย ทว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่า เชลยคนนี้จะทำให้แม่ทัพทั้งสี่คลั่งรักจนถอนตัวไม่ขึ้น
ใครจะไปคิดว่า สามแม่ทัพปีศาจที่น่าเกรงขาม จะยอมนำทัพนับแสนไปถล่มเมือง เพียงเพื่อยึดบัลลังก์มาให้ข้านั่งเล่น เพราะอยากเอาใจข้า
"คิดจะปล้นโจรงั้นหรือ? หึ... ไม่จำเป็นต้องเหนื่อยหรอก เพราะพวกข้าเตรียมยกสมบัติให้เจ้าทั้งคลังแล้ว! แต่มีเงื่อนไขเดียวคือ… ห้ามหนี!" (ฮาเร็ม 4P)
ชาติก่อน ข้าตายเพราะเชื่อใจคนผิด ชาตินี้ ข้าจะไม่เชื่อใจใครอีก ยกเว้นชายผู้คุกเข่าต่อหน้าข้า และพร้อมสังหารทุกคนแทนข้า "ขอให้ข้าช่วยสิ ใช้ข้าเป็นดาบของเจ้า สั่งให้ข้ากำจัดทุกคนที่เจ้าต้องการ"
ตื่นมาในร่างจักรพรรดินี ที่ตัวเองเขียนว่าจะโดนแม่ทัพก่อกบฎและฆ่า!งั้นขอพลิกพล็อตหน่อย เรียกเขามาเฝ้าทุกคืนแทน! แค่นี้เขาก็ไม่มีเวลาไปยกทัพมาก่อกบฏแล้ว ปัญหาคือ หัวใจเขาดันร้อนขึ้นทุกคืนนี้สิ
เมื่อเทพสงครามกลับชาติมาเกิดใหม่เป็น ซูเฟยหลันเซียนน้อยผู้ไร้ความทรงจำ นางเผลอปลดผนึก จอมมารโดยไม่รู้ว่า เขาคือศัตรูที่เคยถูกตนผนึกไว้ด้วยไฟแค้นที่สุมในอก จอมมารจึงจับนางมาชำระหนี้แค้นด้วยตนเอง
“ข้าทะลุมิติมาเพียงหวังจะมีชีวิตสงบสุขแต่กลับถูกผลักเข้าสำนักหยวนหลิง ต้องฝึกพลังต่อสู้กับอสูร ทว่าความวุ่นวายที่สุดคือบุตรชายเจ้าสำนักที่เอาแต่ตามติดข้าไม่ห่างจนหัวใจสั่นไหวราวกับถูกเขาครอบครองไปแล้ว
