ม่านกู่ 曼谷

บุรุษผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นจักรพรรดิโง่เขลา หวนคืนในร่างนี้เพื่อช่วงชิงวาสนาจากท่านอาจารย์ของนาง ไฉนเลยสวรรค์ดันส่งดรุณีน้อยจอมเสเพลเกเรอย่าง ‘ป๋อหลิงอิง’ นางเกี้ยวได้ทั้งบุรุษสตรี ขอเพียงรูปงามถูกใจนาง

เมื่อรักแรกถูกทิ้งขวางอย่างไม่ไยดี ใจสตรีย่อมมีรักที่สองได้... ‘หลิงอิง’ ผู้ตัดขาดพันธะศิษย์อาจารย์ไปเนิ่นนานถึงสามปี กลับมาตบแต่งกับอดีตอาจารย์ มิใช่เพราะเขาสำนึกผิด แต่เพราะเขาคือหนทางรอดเดียวของนาง

ทะลุมิติมาเป็นนางเอกในนิยายที่กำลังอ่าน ‘สตรีผู้ถือตำราลับสกุลหยาง’ เหม่ยฉีจะเปลี่ยนเรื่องราวให้เป็นในแบบของนางเองเสียแล้ว นางไม่เอาคุณชายสามอะไรนั่นหรอก ขอบุรุษทรงกร้าวใจอย่างแม่ทัพครึ่งปีศาจนี่แหละ!

‘เซี่ยหนิงอัน’ ทหารรับจ้างสาวผู้จบชีวิตลงอย่างอัปยศ ฟื้นขึ้นมาอีกทีนางก็โดนฝ่ามือพิฆาตของไอ้พระเอกธงดำ! แถมต้องมาติดอยู่ในร่างของคุณหนูจวนมหาราชครู ดรุณีน้อยผู้เอาแต่ใจ เฝ้าหลงใหลซื่อจื่อแห่งจวนโหว...

‘หมิงอวี้’ ศัลยแพทย์สาวผู้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางร้ายละครแนวตั้ง อุตส่าห์มาเป็นคุณหนูผู้ร่ำรวยทั้งที เรื่องอะไรนางจะไปทนทุกข์อุ้มท้องหนีพระเอกธงแดงพรรค์นั้นกัน มิสู้เอาบิดาของเขามาทำสามีไม่ดีกว่าหรือ!

เมื่อชีวิตที่ควรจะรุ่งโรจน์ของ ‘อาจารย์เวยเวย’ ต้องดับสิ้นลงเพราะอาการหัวใจวายเฉียบพลัน แถมดันทะลุมิติมาพร้อมระบบโง่ ติดแหง็กอยู่ในนิยายแนวโอโตเมะเกมพร้อมกล้องยาสูบในฐานะ ‘นายหญิงใหญ่แห่งหอหงเหมย’ หอค

แม้จะได้ตบแต่งเข้าจวน 'แม่ทัพอสรพิษ' สมใจหวัง หลังเฝ้าตามเกี้ยวใต้เท้าเจี้ยนอยู่นาน กว่าเขาจะยอมรับความรักจากนาง เมื่อมีบุตรด้วยกันแล้วชีวิตก็มิได้ราบรื่น ทั้งเรื่องจวนที่ขัดสนเข้าขันถังแตก... ชาติกำเ

คุณหนูเสิ่นได้ย้อนอดีตกลับมาแก้ไขสิ่งผิดพลาด ภายใต้กฎเหล็กของเทพชะตา ห้ามแก้แค้น! แต่ไม่ให้แก้แค้นแล้วจะให้ทำอะไร นางก็ต้องหาทางแต่งกับพี่อวิ๋น คลั่งรักกันให้พวกชั่วตระกูลซู ริษยาจนกระอักเลือดตายน่ะสิ

เพื่อรักษาเกียรติท่านอาจารย์ ไป๋เหม่ยหลานยอมรับโทษทัณฑ์ของสำนักเซียวเหยา ถูกทรมานจนตาย ภพชาติใหม่นี้นางขอเป็นเพียงมนุษย์เดินดิน มิขอเกี่ยวข้องกับท่านอาจารย์อีก ไยท่านจึงกลับมาพัวพันวาสนาชะตาชีวิตนาง

เพียงออทะลุเข้ามาในนิยายน้ำเน่า! แนวขัดดอกแลกหนี้ โดนพระเอกข่มขืนจนท้อง พระเอกก็ยังคงเป็นพระเอกเพราะว่ามันทั้งหล่อทั้งรวย แต่เธอไม่มีวันรักผู้ชายที่ข่มขืนเธอ ดันตกหลุมรักพระรองที่เข้ามาในชีวิตเธอ

ธิดาปักษาได้รับความช่วยเหลือจากราชาจิ้งจอกผู้โหดเหี้ยมทารุณ ไยนางกล้าหลอกลวงว่านางเป็นเพียงปักษาธรรมดา...

วันละสามเวลามากกว่าอาหาร เห็นจะเป็น สุรา สุรา สุรา... ท่านอามัวแต่ร่ำสุรา เมื่อใดจะร่ำนารีบ้างเล่า