“กลับมารักพี่อีกครั้งได้ไหมครับ” “ผมกลัว...” “พี่สัญญาว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก” “ผมไม่แน่ใจ...” “ยังเชื่อใจพี่อยู่อีกไหม” พี่ปลายฝนกำมือผมแน่น ไออุ่นของความรู้สึกค่อย ๆ ไหลผ่าน “คราวนี้พี่ไม่

ผมแอบชอบรุ่นพี่ม.6 ห้องคิง พี่เขาเท่ห์มาก เท่ห์สุด โดยเฉพาะตอนเล่นบาสโคตรจัดว่าหล่อเลยอะ

คนเกิดเดือน 9 วันที่ 9 จะอาภัพคู่ครอง คำทำนายที่มอบเอาไว้ “มึงลองมองคนใกล้ตัวดิ เผื่อว่าจะเจอคนที่มึงตามหา” “ใครวะ คนใกล้ตัวกู” หญิงสาวคิ้วหมุ่นหาเพื่อนชาย “มีแต่มึงเนี่ย” “ก็กูไง!” “…”

เพราะค่ำคืนที่เขาเมาจนสติหลุด เขาได้เผลอจูบเจ้านายตัวเอง เลยทำให้ชีวิตของวินรวีย์ เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ และมันก็วุ่นวายมากขึ้น เมื่อเจ้านายของเขาบอกว่า "ปากผมเลอะลิบสติกคุณแล้ว"

“ผมจะจีบพี่” นั่นคือคำสารภาพครั้งแรกของผม ที่บอกไปกับเขาหลังจากไม่ได้เจอหน้ามาสองปี “ผมไม่ได้ชอบผู้ชายครับ” คนอะไรขนาดปฏิเสธยังหล่อเลย “ปฏิเสธไปก็เท่านั้นครับ ยังไงเสียผมก็จะจีบพี่

อยากเอามากใช่ไหม มาเอากับกูเนี่ย!!! มึงได้เมียสมใจแน่ ไม่สิ ตกเป็นเมียกูถึงจะถูก

ถ้าคิดว่าผมมันง่ายขนาดนั้น พี่ประเมินผมต่ำเกินไป และช่วยเก็บ…เหม็น ๆ ของพี่กลับเข้าไปด้วย อย่าหาว่าผมไม่เตือน!

เพราะความจริงมันยังคาใจ ต่อให้นานแค่ไหนเขาก็ไม่เชื่อว่า ข้าวฟางเป็นน้องแท้ ๆ

มีคนเสนองานกินข้าว ให้ค่าตอบแทนที่สูงลิ่ว ไหนเลยจะปฏิเสธคำขอนี้ได้

หลังจากพุ่งชนหอนาฬิกาในค่ำคืนพระจันทร์เต็มดวง อยู่ดี ๆ อัลฟ่าอย่างผมก็เกิดมาโผล่ในโลกที่เต็มไปด้วยความงุนงงแสนไม่คุ้นตา ซ้ำร้ายยังเข้ามาสิงในร่างผู้ชายแปลกหน้าอีกด้วย

ผมจำเลขห้องผิด เลยทำให้ผมเจอนายสถานีสุดหล่อ

การเจ็บในอดีตทำให้เขาต้องสร้างกำแพงเพื่อปิดตายกับความรัก ทว่าอยู่ ๆ กำแพงนั่นก็ได้ทลายลง เมื่อมีผู้ชายที่ชื่อว่า เขียนฟ้า เข้ามาในชีวิต