Punrada_J

วันแต่งงานที่ควรเป็นวันที่มีความสุขที่สุด กลับกลายเป็นวันที่เธอสูญเสียทุกอย่าง… ชายที่เธอรักมาตลอดหลายปีไม่เพียงไม่แต่งงานกับเธอ แต่ยังควงผู้หญิงอีกคนเข้าพิธี พร้อมประกาศว่าความรักทั้งหมดเป็นเพียงการหลอกลวงเพื่อแก้แค้น เขาเชื่อว่าพ่อของเธอคือฆาตกรที่ทำให้ครอบครัวของเขาพังทลาย จากคู่หมั้น…เธอกลายเป็นเพียงนางบำเรอที่ไร้ศักดิ์ศรี ถูกเหยียบย่ำด้วยคำพูดและความเย็นชา จนวันที่หัวใจแตกสลายเกินเยียวยา เธอเลือกกระโดดลงสู่สายน้ำเพื่อจบทุกความเจ็บปวด แต่คนที่เกลียดเธอที่สุดกลับกระโดดลงไปช่วย… และทั้งคู่ก็ตายพร้อมกัน เมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขากลับย้อนสู่อดีต…ในวันที่กำลังจะเริ่มต้นจีบกัน ทั้งสองต่างจำทุกอย่างได้ แต่มีข้อห้ามสองข้อ หนึ่ง ห้ามพูดเรื่องอนาคต สอง ห้ามให้ใครรู้ว่าพวกเขาย้อนเวลากลับมา คราวนี้…คนหนึ่งพยายามชดใช้ ส่วนอีกคน…สาบานว่าจะไม่มีวันรักเขาอีก

สามร้อยปีก่อน เขาใช้ดาบสังหารนางเพราะคำทำนาย สามร้อยปีต่อมา เขาตามหานางทุกชาติภพเพื่อแก้ไขชะตา แต่ระหว่างด้ายแดงที่ผูกด้วยรัก กับด้ายดำที่ผูกด้วยความตาย พวกเขาจะเลือกสิ่งใด

เขาเกลียดเธอมานานหลายปี… เพราะเชื่อว่าเธอคือคนที่ทำลายความรักครั้งแรกของเขา ส่วนเธอ…กลับรักเขามาตั้งแต่ยังเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ได้แต่แอบมองอยู่ห่าง ๆ เมื่อโชคชะตาพาให้ “พิชชา” เข้ามาทำงานในบริษัทของ “คีริน” ชายหนุ่มจึงไม่ลังเลที่จะกลั่นแกล้งเธอทุกวิถีทาง แต่แล้วคำสั่งของผู้เป็นย่ากลับบังคับให้เขาต้องแต่งงาน และผู้หญิงที่เขาเลือกมาเป็นเจ้าสาวตามสัญญา กลับเป็นคนที่เขาเกลียดที่สุด หนึ่งปีของการแต่งงานที่เริ่มต้นจากความแค้น หนึ่งหัวใจที่ยอมรักแม้ไม่เคยถูกรักตอบ จนวันที่สัญญาสิ้นสุดลง…เธอเลือกเดินจากไปพร้อมลูกในท้อง และวันนั้นเอง เขาถึงได้รู้ว่าคนที่เฝ้าผลักไสตลอดมา คือคนเดียวที่เขาไม่อาจเสียไปได้ตลอดชีวิต

ชาติที่แล้ว ข้ารักเขาจนยอมเป็นหมากในมือ สุดท้ายกลับได้เพียงคำว่า “ไร้ค่า” ก่อนตาย เมื่อสวรรค์ให้โอกาสกลับมาอีกครั้ง ข้าจึงตัดสินใจว่า…จะไม่รักเขาอีก จากคนที่เคยผลักไสกลายเป็นคนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อรั้งไว้ ทว่า…หัวใจที่แตกสลายไปแล้ว จะต่อกลับมาได้จริงหรือ

คำก็รำคาญ... สองคำก็น่าเบื่อ... รู้แล้วล่ะว่าตรงนั้นมันไม่ใช่ที่ของเธอ ในเมื่ออยากให้เลิกยุ่งนัก ‘นลิน’ คนนี้ก็จะมูฟออนเป็นเส้นตรงให้ดู! จากที่เคยเดินตามต้อยๆ กลับกลายเป็นคนแปลกหน้า จากที่เคยส่งสติกเกอร์อ้อนทุกเช้าเย็น กลับเหลือเพียงความเงียบงัน “นลิน... พี่ขอโทษ คุยกับพี่หน่อยได้ไหมครับ” “ขอโทษนะคะพี่หมอก พอดีนลิน... ไม่ว่างคุยกับคนน่ารำคาญค่ะ!”

พยาบาลสาวในร่างพระชายาบุตรสาวกบฏ กับท่านอ๋องใจร้ายที่เกลียดเธอเท่าชีวิต! เมื่อ 'ความรู้แพทย์' กลายเป็นอาวุธเดียวในการเอาตัวรอด เธอจะเย็บแผลที่ร่างกายของเขา หรือจะเย็บปิดปากคนที่คอยรังแกเธอดี?