ดักแด้สีรุ้ง

อดีตมหาจอมเวทที่ควรตายในสงคราม ได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในอีก 500 ปี ตอนนี้เขาอ่อนแอจนสไลม์ยังฆ่าเขาได้ แต่ผู้คนกลับคิดว่าเขามีพลังเหลือล้นไปซะอย่างนั้น กาลเวลาทำให้มนุษย์กลายเป็นเผ่าพันธุ์โง่เขลาไปแล้ว?

กระสุนพลังงานเย็นเฉียบพุ่งทะลุกลางอก แววตาของคนรักที่เพิ่งลั่นไกมีแต่ความเย็นชารังเกียจ ไรเวนเหยียดยิ้มสมเพชในความโง่งมของตน ความรักที่เขามีให้ผู้ชายคนนั้นหมดสิ้นลงไปพร้อมกับลมหายใจของเขา

ไป๋เหยียนซีเป็นกิเลนดำอายุ 2,000 ปีที่ชื่นชอบการอยู่ในร่างก้อนขนมากกว่าร่างกิเลนยักษ์ขนาดเท่าภูเขา 3 ลูก แต่ถึงจะเป็นก้อนขนเขาก็ชอบการกินสัตว์ตัวใหญ่มากเป็นที่สุด ...แต่ทำไมปลาบินตัวนี้ทั้งแข็งและจืด?

ในวันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรดุร้าย มนุษย์ได้ปลุกพลังเหนือธรรมชาติขึ้นมาเพื่อต่อกรรับมือกับพวกมัน ส่วนธีร์...พลังที่เขาปลุกขึ้นมาได้คือการอัญเชิญนกโดโด้ขนปุยแรงค์ F ตัวน้อย! แต่รู้ตัวอีกทีก็...

บุตรแห่งนรกถูกอัญเชิญเข้าร่างมนุษย์ที่เกิดมาพร้อมความสามารถในการใช้คำสาป ชะตากรรมของผู้ใช้คำสาปถูกกำหนดให้เลือกได้แค่สองทาง จะเป็นปีศาจร้ายที่ทั้งโลกต้องหวาดกลัวหรือจะเป็นขยะไร้ค่าให้ผู้คนเหยียบย่ำ

กลิ่นสนิมคลุ้งคละเคล้าไปกับเสียงกรีดร้องสิ้นหวัง ลำนำแห่งการสังหารได้เริ่มบรรเลง เวทีหายนะอันเจิ่งนองไปด้วยเลือดปรากฏขึ้นบนผืนดินมนุษย์เป็นครั้งแรก ท่ามกลางความโกลาหลนั้น...อคิราห์ยิ้มรับมันโดยดุษฎี

ชาติก่อนอรัญญ์เป็นฮันเตอร์แรงค์ S สายกายภาพ ด่านหน้าในการโจมตีระยะประชิดเพื่อทำดาเมจ เขาคุ้นชินกับการพุ่งโจมตีแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน ...แล้วไหงเขาถึงกลายเป็นซัพพอร์ตนุ่มนิ่มที่มีสไลม์เกาะหนึบแบบนี้ล่ะ!?