สุนันท์

เมื่อการรอดพ้นจากข้อกล่าวหาไม่ใช่จุดสิ้นสุด แต่เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามล้างแค้น

รอยยิ้มพิฆาตใต้เงาจันทร์: ดอกเบี้ยก้อนแรกของความแค้น

โทษทัณฑ์ราชสำนักพลิกเกมแค้น

เผชิญหน้าบัลลังก์วังหลังท่ามกลางเกมอำนาจ เมื่อฮองเฮาเสด็จมาสอบสวนด้วยพระองค์เอง หลินอวี่ยนกลับใช้ความจริงและไหวพริบสยบทุกข้อกล่าวหา พร้อมตลบหลังศัตรูให้ดิ้นไม่หลุดในหมากตานี้

แผนร้ายที่ขุดหลุมพรางไว้กลับตลบหลังแผดเผาผู้สร้างจนมอดไหม้ เมื่อความจริงในงานเลี้ยงบุปผจันทน์ถูกเปิดโปง นำมาซึ่งจุดเริ่มต้นแห่งการทวงแค้นที่ไร้ความปรานี

"สวรรค์ให้ข้าย้อนเวลามา ไม่ได้ให้กลับมาให้อภัย แต่ให้กลับมาเอาคืน"

"ความตายในตำหนักเย็นมิใช่จุดจบของความพ่ายแพ้ แต่เป็นปฐมบทแห่งการชำระแค้น" เมื่อชาติต้องการให้หลินอวี่ยนตายอย่างโดดเดี่ยว ท่ามกลางหยาดฝนและพิษร้ายที่แผดเผา นางจึงใช้ลมหายใจสุดท้ายอธิษฐานต่อสวรรค์

"ถ้าวันหนึ่ง... คนที่เรารักที่สุด กำลังจะเดินออกจากโลกนี้ไปโดยที่เราไม่รู้ตัว เราควรจะยื้อเขาไว้ด้วยน้ำตา หรือปล่อยเขาไปพร้อมกับความทรงจำ?"

บางคนกลับมาเพื่อบอกลา ไม่ได้กลับมาเพื่ออยู่ต่อ

กล่องของขวัญที่ไม่มีวันถูกเปิด