Zhangmoli

เซียวจิ่งหยวนเอียงคอ ดวงตาของเขาเป็นประกายระยิบระยับ เขาไถลล้อรถเข็นเข้ามาใกล้นางอย่างรวดเร็ว ก่อนจะชี้หน้าเสวี่ยเหมยแล้วหัวเราะ “ฮ่าๆ! พี่สาวคนสวย! ท่านคือขนมก้อนใหญ่ที่ส่งมาให้ข้าใช่หรือไม่?!”

คุณหนูใหญ่ตระกูลหลัวถูกน้องสาวต่างมารดาจัดฉากให้เสียความบริสุทธิ์ให้บ่าวใบ้ประจำเรือนซักล้างในจวน ในวันที่อดีตคู่หมั้นและบิดาทอดทิ้งให้นางรู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น นางได้ค้นพบสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต

เธอถูกดูดเข้าสู่เกมจีบหนุ่มเกมล่าสุดซึ่งเซตติ้งเป็นช่วงยุคจีนโบราณ ไม่ใช่ตัวเอกหญิงแต่เป็นนางร้ายชีวิตรันทดในทุกรูท [คำเตือน: ท่านกำลังเผชิญหน้ากับตัวแปรที่ไม่สามารถคำนวณได้ โอกาสรอด 0.0001%]

ในวันที่ฟื้นจากพิษไข้หลังพยายามเด็ดดอกบัวไปมอบให้องค์ชายใหญ่ นางได้รู้ว่าตนเองคือนางร้ายที่จะขัดขวางเส้นทางรักขององค์ชายใหญ่และนางเอก! "ท่านพ่อ อย่าได้ถวายฎีกาขอหมั้นหมายนะเจ้าคะ!"

งดงาม เลอค่า แต่ไม่อาจแตะต้อง เพราะนางขายเพียงศิลปะการแสดง ไม่เคยขายเรือนร่างของตนเอง นั่นคือคำนิยามของจางลี่ นางรำอันดับหนึ่งแห่งหอชุนหลิว...

หนทางที่นางจะมีชีวิตรอดและสุขสบายที่สุดคือการบากหน้าไปขวางรถม้าเพื่อขอให้ตัวร้ายรับนางเป็นลูกบุญธรรม

นางมีเวลาเพียงหนึ่งเดือนก่อนที่ราชโองการสมรสระหว่างนางกับจงหยวนซานจะถูกประกาศออกไป การจะล้มเลิกราชโองการของโอรสสวรรค์มิใช่เรื่องง่าย หากฝ่าฝืนมีแต่จะต้องโทษประหารทั้งตระกูล ทางออกเดียวคือ...

หลินซิงเยี่ยน นักธุรกิจสาวผู้บ้างานที่เพิ่งหัวใจวายตายเพราะการโหมงานอย่างหนัก บัดนี้ได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของชิงเวย ชายหนุ่มที่นอนบาดเจ็บอยู่ตรงหน้าเธอคนนี้ก็คืออาหนิว ชายความจำเสื่อมที่นางเก็บมา

ซุนหนิงลี่ได้ย้อนกลับมาในอดีตอีกครั้ง แต่มันเป็นช่วงที่พิษเริ่มแฝงอยู่ในตัวท่านพ่อแล้ว และมีเพียงคนเดียวในแผ่นดินนี้เท่านั้นที่รู้จักวิธีถอนพิษชนิดนี้ นั่นคือหมอเทวดาหลิ่วแห่งเขาโอสถ

จ้าวซินเยว่ถูกทรยศหักหลังโดยองค์รัชทายาทที่นางรักอย่างสุดหัวใจและน้องสาวต่างแม่ ต้องตายอย่างน่าอนาถ ทว่าสวรรค์ก็รับฟังคำขอที่เต็มไปด้วยความอาฆาต ส่งนางกลับมาเพื่อเปลี่ยนแปลงชะตากรรม!

ช่วงสุดท้ายของชีวิต ไป๋อวี้ฮวาได้รับรู้ว่าท่านน้าของนางที่มาขอพึ่งพิงครอบครัวนางเป็นอสรพิษเลี้ยงไม่เชื่องในคราบดอกบัวขาว หลังสิ้นใจนางก็ได้รับโอกาสจากสวรรค์ให้ย้อนกลับมากำจัดเสี้ยนหนามให้สิ้นซาก!

“หากท่านอ๋องต้องการกวาดล้างสกุลเสิ่นให้สิ้นซาก ข้ายินดีเป็นคมดาบ เป็นหูเป็นตาให้ท่าน แลกกับชีวิตของข้า... และมารดาของข้า”

ตัวอักษรหมึกสีดำบนกระดาษไม่ได้ถูกเขียนด้วยลายมือมนุษย์ แต่มันกำลังค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาทีละบรรทัดอย่างน่ามหัสจรรย์ “นี่มันเรื่องบ้าอันใดกัน?”

หลินซูเจียวทะลุมิติเข้านิยายแนวย้อนยุคเป็นชายาของอ๋องทรราชซึ่งเป็นตัวร้ายของเรื่องที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง นางทำทุกวิถีทางที่จะเอาชีวิตรอด แต่อ๋องมู่เฉินช่างไม่เป็นใจเลยสักนิด