แมวอ้วน พิมพ์ใจ

เขายอมหมั้นเพราะคำขอของคุณย่า… แต่ไม่เคยรู้ว่าหัวใจตัวเองจะยกให้นายแบบในสังกัด จนวันที่มีคนอื่นเข้ามา เขาถึงรู้ว่าคำว่า “คู่หมั้น” ไม่มีวันยกให้ใครได้

คนหนึ่งอยากหนี อีกคนอยากจับ (กด) เมื่อเสือซุ่มสายคลั่งรัก ต้องมาปราบพยศเด็กดื้อสุดแสบ งานนี้ไม่มีคำว่าถอนหมั้น มีแต่คำว่า... “เป็นเมียพี่เถอะครับ”

“วันที่ข้าถูกขับออกจากจวน…ไม่มีผู้ใดยื่นมือช่วย วันที่ข้ากลับมา…ทั้งใต้หล้าจะไม่มีผู้ใดหยุดข้าได้”

"ทุกอย่างที่พี่ชอบในตัวผม... แท้จริงแล้วมันคือสิ่งที่ ‘เขาคนนั้น’ เคยเป็น"

“เขารักษาชีวิต…แต่กลับถูกหมายหัว ในวังที่ความจริงไม่มีค่ามีแค่อำนาจที่ตัดสินทุกอย่าง”

ชาติแรก…เขาเป็นคนผลักไสคนที่รักที่สุดจนต้องตาย เมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้ย้อนคืนสู่อดีต เขาจึงยอมแลกทุกสิ่งเพื่อเปลี่ยนชะตา ทว่า…คนที่เขาอยากปกป้องที่สุด กลับไม่เชื่อในความรักของเขาอีกแล้ว

ใครว่าคุณชายอ่อนแอไร้ค่า? ข้าจะทำให้ทั้งใต้หล้ารู้ว่าใครคือคหบดีตัวจริง!

“มึงบอกว่ามัน ‘แค่น้อง’... แล้วทำไมกูที่เป็นแฟน ถึงไม่เคยได้เป็นคนสำคัญอันดับแรกในชีวิตมึงเลยวะ?” “กูไม่ได้โกรธที่มึงไปดูแลมัน... แต่กูเสียใจ ที่ทุกครั้งที่มีคนอื่นแทรกเข้ามา มึงเลือกจะทิ้งกูเป็นคนแรก

จากศัลยแพทย์อัจฉริยะ สู่ศิษย์ไร้พรสวรรค์ในโลกเซียน… เมื่อโอสถรักษาไม่ได้ เขาจะใช้มีดผ่าตัดเปลี่ยนชะตาทั้งใต้หล้า

“ผมแค่เด็กเฟรนลี่ที่มีเพื่อนเยอะ แต่ดันมี ‘ประธานสโมฯ ตัวโต’ คอยตามหึงหน้านิ่ง และลากตัวกลับไปกักขังไว้ในคอนโดส่วนตัว!”

เขาเลือกเป็นสามีที่ใจร้าย…เพื่อปกป้องพระชายาที่รักที่สุด แต่เมื่อความจริงถูกเปิดเผย หัวใจที่แตกสลาย…จะเยียวยาได้หรือไม่

“เริ่มจากวันไนต์สแตนด์…จบที่ทะเบียนสมรส”

“ชาตินี้ผมไม่ต้องการความรักจากพ่อ…ผมแค่จะพาแม่เอาทุกอย่างกลับคืนมา”

เพื่อช่วยพี่สาว เขายอมสวมชุดเจ้าสาวขึ้นเกี้ยวไปหาจอมมาร ทว่าเจ้าบ่าวกลับยิ้มรับราวกับเฝ้ารอเขามานาน…และไม่มีวันยอมปล่อยให้หนีอีก

“ผมไม่ได้เลิกรักคุณ ผมแค่เลิกพยายามเพื่อคุณแล้ว”

เมื่อ "กรงขัง" แห่งความแค้น กลายเป็น "บ้าน" แห่งความรัก

ทั้งที่คิดว่าสมรสพระราชทานส่งผิดคน แต่เหตุใดองค์ชายถึงมองเพียงข้าคนเดียว

“ตอนผมชอบ พี่ไม่สนใจ พอผมเลิกชอบ…พี่จะตามผมทำไม!”

“ฮ่องเต้ตรัสว่าข้าเป็นเพียงที่อุ่นเตียง…แต่เหตุใดถึงไม่ยอมปล่อยข้าไป”

“คนทั้งมหาลัยกลัวเดือนวิศวะ แต่เดือนวิศวะคนนั้น…กำลังคลั่งรักเด็กแว่นตัวเล็กจนเสียอาการ”