" เต็งแต้วแก้วกาหลง บานบุษบงส่งกลิ่นอาย หอมอยู่ไม่รู้หาย คล้ายกลิ่นผ้าเจ้าตราตรู ” (กาพย์เห่เรื่อเจ้าฟ้าธรรมธิเบศ บทเห่ชมไม้)

ศิวเศขรผู้นั้นจักมาพรากบัวงามไปจากภุมริกา..... ศิวเศขรผู้นั้นงดงามจนบัวงามลุ่มหลง..... ศิวเศขรผู้นั้น ผู้ที่มีใครในใจอยู่แล้ว.....

"ชมนาดเย้ายวนส่งกลิ่น ภุมรินหลงใหลคะนึงหา บดขยี้พวงเจ้าด้วยกามา เสน่หายั่วใจให้ติดตรึง"

เราเจอกันในวันเกณฑ์ทหาร เขาสวยจนเรด้าผู้ชายทั้งเขตพัง และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรา

รวม SHORT FANFIC โอปอล (อี้ป๋อ) x เสี้ยวจันทร์ (เซียวจ้าน)