香茗轩 {หอชาหอม} ☕️

ผู้ใดปรารถนาจะรักกันปานใดก็เชิญ ชาตินี้ขอเป็นเพียงปลาเค็มนิ่งๆ ไม่รัก ไม่แย่งชิง แต่เหตุใดท่านอ๋องแม่ทัพผู้เย็นชาถึงเริ่มอยู่ไม่สุขเสียเอง!

เขาเกลียดชังนางเป็นที่สุด ถึงขนาดเคยลั่นวาจาว่าจะไม่แตะต้องนางแม้ปลายก้อย แต่เหตุใดท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกรถึงได้กลายร่างเป็นสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์คอยตามติดนางอยู่ตลอด นี่มันเกลียดชังแบบใดกัน!

ในเมื่อเห็นข้าเป็นเพียงกรวดทราย... เช่นนั้นข้าจะทำให้รู้ว่าไข่มุกบนยอดมงกุฎที่ไม่มีวันไขว่คว้าได้เป็นเช่นไร!

เธอดีดตัวออกจากเครื่องบินรบในวินาทีเฉียดตาย รู้สึกตัวอีกทีกลับกลายเป็นคุณหนูสามสกุลเฟิ่งตัวอ่อนแอไร้ประโยชน์ ในเมื่อร่างเดิมมันอ่อนแอจนถูกเหยียบย่ำเธอจะทำให้ดูว่าถีบหัวส่งมันเป็นยังไง

ชาติก่อนทิ้งยศถาหนีงานแต่งเพื่อชายคนรัก สุดท้ายชีวิตเหลือเพียงเถ้าถ่าน ชาตินี้ขอกลับมาทวงคืนความมั่งคั่ง! นางร้ายแสนโง่ที่ทุ่มเทรักให้บุรุษชั่วผู้นั้นได้ตายไปแล้ว

ไม่คิดเลยว่าชีวิตของนางต้องมาพัวพันกับบุรุษที่จะพานางกลายเป็นกบฎ แต่งมาแล้วยังต้องมาห้ามไม่ให้เขาก่อกรรมและถูกประหารตามชะตาที่ต้องตายในหนึ่งปี การมานั่งเฝ้าชะตาบุรุษเช่นนี้ช่างน่าเบื่อเสียจริง

นางเคยรักจนยอมถูกเหยียบย่ำ หวนคืนครานี้บุตรีอำมาตย์อย่างนางไม่จำเป็นต้องเลือกบุรุษสุนัขให้เข้ามาในชีวิต

ใครว่าบุตรีอนุไม่มีวันสูงส่ง ข้าปีนขึ้นมาจนได้เป็นฮูหยินจวนโหว แต่ใครจะคิดว่าบุรุษผู้นั้นนิสัยแย่ยิ่งกว่ากระดูกหมาในหลุมเสียอีก

เธอย้อนเวลาไปเป็นคุณหนูตาบอดในยุค 70! ถูกตระกูลทอดทิ้งให้อยู่ชนบท ยังต้องถูกบังคับให้ถอนหมั้นกับลูกชายท่านจอมพล แต่ใครเลยจะคิดว่าดวงตาที่แสร้งปิดบังกลับมองทะลุเล่ห์เพทุบายอย่างชัดเจน

เธอเพิ่งวางมีดหมอผ่าตัด แต่พริบตาเดียวทะลุมิติกลายมาเป็นชายาตัวร้ายของอ๋องเจ็ด ได้เป็นตัวร้ายทั้งทีแบบนี้ต้องรักษาตำแหน่งชายาผู้อื้อฉาวเอาไว้ให้เหนียวแน่น

คิ้วเรียวบางขมวดเข้าหากัน รู้สึกปวดหัวจนแทบจะระเบิด เมื่อหันมองสิ่งรอบตัวกลับเป็นพิธีไว้อาลัย ที่สำคัญนางนั่งอยู่ในโลงศพ!

เมื่อผ้าทอของนางไม่ใช่เพียงผืนไหมธรรมดาแต่คือความทรงจำที่ไปเกี่ยวข้องกับขุนนางหนุ่มผู้หนึ่ง ชะตาของพวกเขาสองคนจึงพันเกี่ยวกันจนไม่อาจแก้เส้นไหมกลับคืนได้อีก