ผักก็ต้องปลูก มารก็ต้องกำจัด ความทรงจำยังเลือนรางอีก สวรรค์ท่านกลั่นแกล้งข้าหรือไร?

“ อันตัวข้ามีนามว่าไป๋ฟางเซียน ” ทะลุมิติมาอยู่ในยุคจีนโบราณ อยู่ในร่างของสตรีที่แต่งงานแล้วซ้ำร้ายสามียังรังเกียจ! แล้วอย่างไร คิดว่านางจะสนใจหรือ มาดูกันเถอะว่านางจะจ

ถูกกล่าวหาว่าเป็นลูกนอกสมรสเธอไม่เคยปริปาก โดนกลั่นแกล้งสารพัดก็ไม่เคยพร่ำบ่น เห็นว่าเธอไม่มีปากเสียงแล้วจะเอาอะไรที่เป็นของเธอไปก็ได้เหรอ? ฝันไปเถอะ! งานนี้ต่อให้เสียทองท่วมหัวเธอจะไม่ยอมเสียผัวให้ใค

เมื่อความสัมพันธ์มาถึงจุดเปลี่ยน... เปลี่ยนจาก‘คนรัก’กลายเป็น‘คนอื่น’ จากคนอื่นเป็น‘คนใจร้าย…’

“ถ้าเจ้าเอาแต่หลบตาข้าอยู่เช่นนี้ ยามเข้าหอจะไม่อายม้วนทำอันใดไม่ถูกเลยหรือ... อีกอย่างถ้าเจ้ามัวแต่อายเอาแต่หลบอยู่แบบนี้ เจ้าจะเห็นความรักอันยิ่งใหญ่ของข้าได้เช่นไร” “อันใดคือความรักอันยิ่งใหญ่เจ้าค

“แล้วก็จำไว้ให้ดี อยู่ที่นี่เธอห้ามบอกใครเด็ดขาดว่าเธอเป็นภรรยาฉัน กาฝากอย่างเธอเป็นได้แค่คนรับใช้เท่านั้นจำเอาไว้ซะ!”

“ปากบอกว่าเราเป็นเด็ก แต่ดันชอบมาขโมยจูบจากเราตลอดเลย อีตาผู้กองบ้า! ฉันไม่ใช่เด็กสักหน่อย โตแล้วเถอะ ออกจากสะบึมขนาดนี้ ว่าฉันเป็นเด็กมาก ๆ เดี๋ยวเจอเด็กขึ้นขึ้นมาจะร้องไม่ออก ฮึ่ย! อารมณ์เสีย”

'เลิกกันเถอะ ไม่อยากคบกับควาย! ' แต่! ใครมันจะไปยอมเลิกวะ! ของของผมยังไงก็เป็นของผมอยู่วันยังค่ำ ไอ้อีหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์! อยากเลิกก็เลิกไปดิ ให้มันรู้กันไปว่าเหนือนทีคนนี้จะเอาเธอคืนกลับมาไม่ได้!

ผ่านไปสี่ปี ณ ที่ตรงนี้ก็ยังเป็นเขา... เป็นสี่ปีที่เธอต้องปิดกั้นความรู้สึกตัวเองโดยที่ตัวเธอเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าทำไม ทว่าวันนี้เธอพร้อมแล้ว... พร้อมที่จะรักเขาอย่างที่เขารักเธอ

เกิดใหม่ในนิยายโดยที่ตัวเองไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องแล้วแท้ ๆ อุตส่าห์วางแผนใช้ชีวิตเรียบง่ายสุขสบายอยู่บนคานทอง แต่แผนกลับพังเพราะต้องมาข้องเกี่ยวกับหนึ่งในตัวหลักของเรื่องด้วยสมรสพระราชทาน!

คนที่ไว้ใจสุดท้ายร้ายที่สุด...

มาเฟียก็มีหัวใจ... “ถึงตัวเป็นมาเฟียแต่หัวใจพี่สีชมพูนะ น้องพิมพ์ไม่คิดรับรักพี่หน่อยเหรอ”

คนที่ไม่เชื่อในความรักอย่างจันทร์เจ้าต้องอยู่ชิดใกล้กับผู้ชายที่หล่อกวนใจจนน่าหยิก ความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นยากจะห้ามไหว แต่นาย ‘ชลธี’ กลับทำให้ทุกอย่างดูง่าย เปลี่ยนหัวใจตายด้านให้กลับมาเต้นแรง….

“เหอะ นอกจากจะเข้าใจเราผิดคิดว่าเรามีคนรักแล้ว ยังมาหาว่าเราทำดีเอาหน้าอีกด้วย คอยดูนะอีตาผู้กองปราบบ้า ฉันจะทำให้นายหลงรักฉันจนโงหัวไม่ขึ้นเลยคอยดู!”

เพราะหน้าที่เราถึงต้องอยู่ด้วยกัน เฝ้ารอวันนั้น วันที่เธอชัดเจน

เขา คือเฮดว้ากตัวร้ายที่ขึ้นชื่อในเรื่องของความดุ! โหด! ส่วนเธอคือเด็กปีหนึ่งที่ไม่เกรงกลัวเขาเลยสักนิด ยิ่งได้รู้จักทำให้เขารู้ว่า เธอ! ไม่ใช่วัยรุ่นธรรมดาทั่วไป เธอปิดบังอะไรอยู่กันแน่ และเขาต้องรู้

เขาชอบเธอ แต่เธอปากหมา! เขาไม่ได้อยากร้าย ส่วนเธอไม่ได้อยากรัก ปฏิบัติการว้ากรักจึงเกิดขึ้น

"ถึงจันทร์จะร่าน... แต่จันทร์ก็ร่านกับพี่คนเดียวนะคะ ม๊วฟ"

เมื่อความรักที่เธอมีให้ มันไม่มีค่าสำหรับเขา เธอจึงต้องหนีเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่และเปลี่ยนแปลงตัวเองจนกลายเป็น นางมารร้ายในสายตาของคนที่พบเห็นเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว

“รุ้งปล่อยภู” “ไม่เอา ภูจะทิ้งรุ้ง” “ภูไม่ได้จะทิ้ง ภูจะไปอาบน้ำและไปนอนข้างนอก” “ไม่เอา นอนด้วยกัน” รุ้งรวีพูดอย่างไม่ยินยอม ก่อนจะเบียดหน้าอกหน้าใจของเธอให้แนบชิดกับแผ่นหลังกว้างมากกว่าเดิม การกระทำ