"มานั่งนี่สิครับ"

ผมยอมรับว่ามันอาจเหงา และอาจคิดถึงเธอบ้างในบางครั้ง แต่วันนี้ได้มองดูเธอก้าวไปอย่างมีความสุข..แค่นั้นก็พอแล้ว

ฉันแค่กำจัดขยะมันผิดตรงไหน พวกขี้ยามันไม่สมควรมีชีวิตอยู่ เพราะอะไรน่ะหรอ..? เพราะมันเป็นภัยต่อสังคมยังไงล่ะ.!

เธอก็แค่คนแปลกหน้าที่ผมจำไม่ได้ว่าเคยรู้จัก..ถึงอย่างนั้นแล้วทำไมหัวใจผมมันเจ็บแปลบเวลาเห็นเธอร้องไห้..

เป็นเรื่องเล่าจากนายสวง อดีตผู้พิทักษ์ป่าไม้