บ้านนิยาย GL

หญิงสาวผู้มีค่ามานาเป็นศูนย์กลับปรากฏตัวขึ้นกลางดินแดนแฟนตาซี นางไม่รู้จักเวทมนตร์ ไม่เข้าใจระบบหน้าต่างสถานะ และไม่เคยได้ยินคำว่าผู้กล้า หากแต่ครอบครอง "อิทธิฤทธิ์" โบราณที่อยู่เหนือกฎของโลกใบนี้

ในโลกที่ผู้คนวัดคุณค่าจาก "สัตว์มายา" ที่ทำพันธสัญญา วันที่เธอถูกคนรักทอดทิ้ง ถูกทั้งโลกหัวเราะเยาะ และถูกตัดสินว่าไร้ค่า เธอกลับอัญเชิญเมดตัวน้อยระดับ F ที่ไม่มีใครเหลียวแล...

"แม่" คือคนที่ให้กำเนิดหรือคือคนที่อยู่เคียงข้างกันมาตลอด "อลิซ" ไม่เคยขาดเงินไม่เคยขาดทุกสิ่งที่เด็กคนหนึ่งควรมียกเว้นความรักจากแม่... แต่หญิงสาวคนนึงสอนให้เธอรู้จักคำว่า "บ้าน"

เด็กสาวชาวนาผู้เกิดมาพร้อมดวงตาสีแดงกลับเลือกจะ “ยืนขึ้น”จากเด็กหญิงที่ซ่อนตัว สู่ปีศาจสงครามที่เปื้อนเลือดทั้งแผ่นดินเมื่อโลกสอนว่าสิ่งเดียวที่ปกป้องคนสำคัญได้คือ “พลัง” เธอจึงยอมละทิ้งความเป็นมนุษย์

ระบบมิติสัตว์เลี้ยง ทุกคนต่างใฝ่ฝันถึงอสูรระดับ S แต่ฉันกลับเลือกการ์ดระดับต่ำสุดที่ทุกคนหัวเราะเยาะ... เพราะมีเพียงฉันที่รู้ว่า "ซีโนมอร์ฟ" คือสายพันธุ์ที่น่ากลัวที่สุด

ในฐานะที่เป็นผู้หญิงเหมือนกัน เธอก็รู้ดีว่าในโลกที่เน่าเปื่อยใบนี้ ต่อให้เธอใช้กำลังช่วยปล่อยหญิงสาวพวกนั้นออกไปนอกกำแพง สุดท้ายพวกเธอก็ต้องอดตาย ถูกฝูงอสูรแมลงฉีกเป็นชิ้นๆ หรือถูกทหารชายออกล่าจับมา..

“พ่อมังกร…แม่เอลฟ์…อย่าทะเลาะกันเลยคะ” คำพูดสั้นๆจากลูกสาวปีศาจ ทำให้มังกรหายนะกับเจ้าสาวเอลฟ์เงียบกันทั้งบ้าน ทั้งที่ข้าแค่อยากอยู่สงบๆในป่า ทำไมถึงได้เป็นทั้งสามีทั้งพ่อและหัวหน้าครอบครัวไปแล้วล่ะ!?

โลกที่มีเพียงผู้หญิง ทุกคู่รักต้องเลือกหนึ่งคนเป็น "ผู้นำ" และอีกคนเป็น "ผู้ให้กำเนิด" คุณหนูผู้หยิ่งในศักดิ์ศรีสองตระกูลถูกบังคับให้หมั้นกัน ทั้งคู่กลับประกาศพร้อมกันว่า... "ฉันไม่มีวันเป็นฝ่ายท้อง!"

"ไผ่... นี่ เอลีน่า" พิมพาเดินนำสาวฝรั่งเข้ามา "ตั้งแต่วันนี้ไป เธอจะมาพักที่บ้านเรา... ในห้องนอนของลูก" (ห๊ะ... ใครวะ!? แล้วพ่อกูล่ะ? แม่เอา 'ยักษ์นมโต' ที่ไหนเข้าบ้านเนี่ย) เอลีน่ายืนนิ่ง สูงกว่าไผ่

กลุ่มคนในสภาพเปียกโชกยืนเบียดกันด้วยแววตาหวาดระแวง บางคนกอดกระเป๋าใบสุดท้ายในชีวิต บางคนเหม่อมองไปข้างหน้าอย่างคนสิ้นหวัง ทั้งหมดมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันบนข้อมือ... นาฬิกาดิจิทัลสีดำที่แสดงตัวเลข [0%]

พายุสุริยะปริศนาถล่มโลก ผู้ชายแทบทั้งหมดเสียชีวิตจากการล่มสลาย แต่บางส่วน… “ไม่ตาย” พวกมันกลายเป็นขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณทางเพศและความหิวกระหายรุนแรง ไล่ล่า กัดกิน และข่มขืนผู้หญิงจนตายราวกับโรคระบาด

"ตลอดหลายปี ฉันคิดว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกัน"จนกระทั่งวันที่พวกเธอเลือกเชื่อคนอื่นมากกว่าฉัน"และเมื่อฉันจากไป..."พวกเธอกลับเป็นฝ่ายร้องไห้ อ้อนวอน และเรียกฉันว่าครอบครัว"ทั้งที่คำนั้นมันสายเกินไปแล้ว"

ฉันเคยอ่านนิยายเรื่องนี้รู้ว่าอะไรจะ "บุกมายังโลกและ"ฉันรู้ว่า"ผู้หญิงผมสีชมพูคนนั้น" คือหนึ่งในบอสที่แข็งแกร่งที่สุดของวันสิ้นโลกแต่หลังจากถูกเพื่อนทอดทิ้งและกำลังจะตาย... คนที่ช่วยฉันกลับเป็นเธอ

ตั้งแต่ลืมตาดูโลก เธอไม่เคยได้รับอนุญาตให้เป็น “ลูกสาว” พ่อบังคับให้เธอสวมชุดนักเรียนชาย ตัดผมสั้น ใช้ชีวิตในชื่อของ “ลูกชาย” ที่ไม่เคยมีอยู่จริง เธอเก็บความลับนั้นไว้จนกลายเป็นตัวตนอีกคน...

“แม่คะ... อย่าทิ้งเฟรย่าไปเลยนะ” เสียงเล็กๆ สั่นเครือที่ข้างกายทำให้หัวใจของเอริสเหมือนถูกบีบด้วยมือที่มองไม่เห็น เฟรย่า ในวัยเพียงห้าขวบสะอื้นไห้จนตัวโยน

ในกล่องใบนั้น มีของเล่นชิ้นหนึ่งที่เธอเพิ่งขุดเจอขณะย้ายบ้าน... ทามาก็อตจิรุ่น Limited สีดำขลับ มีลวดลายเส้นเลือดปลอมสีแดงพาดผ่าน มันคือเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวในวัยเด็กที่เธอเคยเรียกว่า "น้องสาว"

"พ่อคะ... แม่คะ... คือ..." รินเอ่ยเสียงเบาพลางขยับแว่นที่ไหลลงมาที่ดั้งจมูก "สอบไฟนอลเสร็จอาทิตย์หน้า เพื่อนๆ ชวนไปเที่ยวล่องเรือสำราญกันน่ะค่ะ ริน... รินขอไปนะคะ?"

“เศษเสี้ยวความรักในรอยช้ำ ระหว่างพนักงานบัญชีผู้เกิดใหม่ กับเด็กหญิงที่ไม่เคยรู้จักคำว่า ‘รัก’ จนฉันต้องตั้งคำถาม… ว่าฉันกำลังเปลี่ยนพล็อต หรือกำลังถูกเธอเปลี่ยนหัวใจ?”

ทั้งสองต่างใช้ตัวตนปลอมในแอปแชท ต่างตกหลุมรักกัน ต่างคิดถึงกัน และต่างเฝ้ารอวันที่จะได้พบกันสักครั้ง โดยไม่รู้เลยว่า... คนที่รอคุยด้วยทุกคืน กำลังนั่งทำงานอยู่ในออฟฟิศเดียวกัน

“โลกหนึ่งฝืนสวรรค์ด้วยพลังปราณ อีกโลกศรัทธาในเวทมนตร์และเทพเจ้า และเมื่อสองพลังที่ไม่ควรอยู่ร่วมกันได้มาพบกัน สงครามทั้งโลกจึงเริ่มเปลี่ยนไป”