ZombieMD

“แฟนที่ทรยศ เพื่อนที่หักหลัง และคนเดียวที่รักฉันจริง…กลับเป็นคนที่ฉันปฏิเสธ เมื่อโชคชะตาให้โอกาสอีกครั้ง ฉันจะเปลี่ยนทุกอย่าง ทั้งอนาคตของฉัน และหัวใจของเธอ”

“แม่คะ... อย่าทิ้งเฟรย่าไปเลยนะ” เสียงเล็กๆ สั่นเครือที่ข้างกายทำให้หัวใจของเอริสเหมือนถูกบีบด้วยมือที่มองไม่เห็น เฟรย่า ในวัยเพียงห้าขวบสะอื้นไห้จนตัวโยน

ในโลกของอาหาร… มีคนอยู่สองประเภท คนแรก คืออัจฉริยะที่เกิดมาเพื่อเหยียบทุกคนไว้ใต้ฝ่าเท้า อีกคน คือคนห่วยแตกที่ต่อให้พยายามแค่ไหน ก็ยังทำอาหารออกมาเหมือนยาต้มล้างไต

ตั้งแต่ลืมตาดูโลก เธอไม่เคยได้รับอนุญาตให้เป็น “ลูกสาว” พ่อบังคับให้เธอสวมชุดนักเรียนชาย ตัดผมสั้น ใช้ชีวิตในชื่อของ “ลูกชาย” ที่ไม่เคยมีอยู่จริง เธอเก็บความลับนั้นไว้จนกลายเป็นตัวตนอีกคน...

“โลกหนึ่งฝืนสวรรค์ด้วยพลังปราณ อีกโลกศรัทธาในเวทมนตร์และเทพเจ้า และเมื่อสองพลังที่ไม่ควรอยู่ร่วมกันได้มาพบกัน สงครามทั้งโลกจึงเริ่มเปลี่ยนไป”

“เศษเสี้ยวความรักในรอยช้ำ ระหว่างพนักงานบัญชีผู้เกิดใหม่ กับเด็กหญิงที่ไม่เคยรู้จักคำว่า ‘รัก’ จนฉันต้องตั้งคำถาม… ว่าฉันกำลังเปลี่ยนพล็อต หรือกำลังถูกเธอเปลี่ยนหัวใจ?”

เด็กสาวชาวนาผู้เกิดมาพร้อมดวงตาสีแดงกลับเลือกจะ “ยืนขึ้น”จากเด็กหญิงที่ซ่อนตัว สู่ปีศาจสงครามที่เปื้อนเลือดทั้งแผ่นดินเมื่อโลกสอนว่าสิ่งเดียวที่ปกป้องคนสำคัญได้คือ “พลัง” เธอจึงยอมละทิ้งความเป็นมนุษย์

เมื่อสวรรค์กับนรกไม่มี " วิญญาณ " กลับมาวนเวียนอีกครั้งทำให้ระบบชะตากรรมเสียสมดุลละกำลังจะพังลงเธอทั้งสองที่ไม่ควรพบเจอกัน นางฟ้าจากสวรรค์ "และ" ยมบาลสาวจากนรก จึงถูกส่งมายังโลกมนุษย์เพื่อสืบหาต้นตอ

"ไผ่... นี่ เอลีน่า" พิมพาเดินนำสาวฝรั่งเข้ามา "ตั้งแต่วันนี้ไป เธอจะมาพักที่บ้านเรา... ในห้องนอนของลูก" (ห๊ะ... ใครวะ!? แล้วพ่อกูล่ะ? แม่เอา 'ยักษ์นมโต' ที่ไหนเข้าบ้านเนี่ย) เอลีน่ายืนนิ่ง สูงกว่าไผ่

“พ่อมังกร…แม่เอลฟ์…อย่าทะเลาะกันเลยคะ” คำพูดสั้นๆจากลูกสาวปีศาจ ทำให้มังกรหายนะกับเจ้าสาวเอลฟ์เงียบกันทั้งบ้าน ทั้งที่ข้าแค่อยากอยู่สงบๆในป่า ทำไมถึงได้เป็นทั้งสามีทั้งพ่อและหัวหน้าครอบครัวไปแล้วล่ะ!?

กลุ่มคนในสภาพเปียกโชกยืนเบียดกันด้วยแววตาหวาดระแวง บางคนกอดกระเป๋าใบสุดท้ายในชีวิต บางคนเหม่อมองไปข้างหน้าอย่างคนสิ้นหวัง ทั้งหมดมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันบนข้อมือ... นาฬิกาดิจิทัลสีดำที่แสดงตัวเลข [0%]

"พ่อคะ... แม่คะ... คือ..." รินเอ่ยเสียงเบาพลางขยับแว่นที่ไหลลงมาที่ดั้งจมูก "สอบไฟนอลเสร็จอาทิตย์หน้า เพื่อนๆ ชวนไปเที่ยวล่องเรือสำราญกันน่ะค่ะ ริน... รินขอไปนะคะ?"

หายใจที่ถี่รัว ดวงตา สีแดงส้ม ของเขาเบิกกว้าง สะท้อนภาพเงาของสัตว์ปีกยักษ์ที่บินพาดผ่านท้องฟ้าไปพร้อมกับเสียงหวีดร้องที่เขย่าขวัญ ข้างกายเขาคือ อีฟ....

“ฉันคือหุ่นยนต์ที่ถูกสร้าง... หรือฉันคือสิ่งมีชีวิต?”

พายุสุริยะปริศนาถล่มโลก ผู้ชายแทบทั้งหมดเสียชีวิตจากการล่มสลาย แต่บางส่วน… “ไม่ตาย” พวกมันกลายเป็นขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณทางเพศและความหิวกระหายรุนแรง ไล่ล่า กัดกิน และข่มขืนผู้หญิงจนตายราวกับโรคระบาด

ซากอาคารร้างที่ถูกกัดกร่อนด้วยกาลเวลาและความตายกลายเป็นที่หลบภัยของเยลโล่หญิงสาววัย19ปีผู้ติดเชื้อซอมบี้แต่ยังคงหลงเหลือสติปัญญาบางส่วนเสียงร้องไห้ของเรดทารกน้อยไร้ญาติที่เธอพบ...

ข้าอยู่มา 3000 ปี แล้วนะ เด็กน้อย

ผู้ชนะการแข่งขัน RTS ระดับประเทศ ริน ได้ก้าวออกจากโลกเดิม เข้าสู่สนามคัดเลือกที่ไม่มีคำว่า รีเซ็ต เพื่อทำหน้าที่ควบคุมออกแบบและนำพา “สายพันธุ์” ของตนเข้าสู่การแข่งขันเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในการมีชีวิตอยู่

ภัยคุกคามเอเลี่ยนจากอุกกาบาต มีลักษณะคล้ายมนุษย์แต่มีหาง กรงเล็บและความเร็วเหนือมนุษย์หลายเท่า พวกมันไม่มีอารยธรรม ไม่มีความเมตตา ทำตามสัญชาตญาณเพื่อขยายพันธุ์และกินเนื้อ... แต่เธอ..แตกต่างจากตัวอื่นๆ

มนุษย์ถูกทิ้งไว้บนดาวที่พื้นผิวคือทะเลลาวา ทางรอดเดียวอยู่ใต้น้ำ เรือดำน้ำกลายเป็นบ้าน สนามรบและโลงศพ เมื่อสิ่งมีชีวิตยักษ์เริ่มล่า มนุษย์จึงต้องดิ้นรนในห้วงลึกที่ไม่มีใครมาช่วย และ ดิ้นรนมีชีวิตรอด