บ้านนิยาย GL

ผู้ชนะการแข่งขัน RTS ระดับประเทศ ริน ได้ก้าวออกจากโลกเดิม เข้าสู่สนามคัดเลือกที่ไม่มีคำว่า รีเซ็ต เพื่อทำหน้าที่ควบคุมออกแบบและนำพา “สายพันธุ์” ของตนเข้าสู่การแข่งขันเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในการมีชีวิตอยู่

ระบบมิติสัตว์เลี้ยง ทุกคนต่างใฝ่ฝันถึงอสูรระดับ S แต่ฉันกลับเลือกการ์ดระดับต่ำสุดที่ทุกคนหัวเราะเยาะ... เพราะมีเพียงฉันที่รู้ว่า "ซีโนมอร์ฟ" คือสายพันธุ์ที่น่ากลัวที่สุด

ทว่า... เมื่อนางลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลับพบว่าตนเองย้อนกลับมายังจุดเริ่มต้น ก่อนจะเดินเข้าสู่เส้นทางเดิมและไม่ยอมเป็นหมากบนกระดานให้ใครอีก... หงอคงกลับได้รับนิมิตประหลาดจากเซียนสาวตาบอดผู้ใกล้ตาย...

"ตลอดหลายปี ฉันคิดว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกัน"จนกระทั่งวันที่พวกเธอเลือกเชื่อคนอื่นมากกว่าฉัน"และเมื่อฉันจากไป..."พวกเธอกลับเป็นฝ่ายร้องไห้ อ้อนวอน และเรียกฉันว่าครอบครัว"ทั้งที่คำนั้นมันสายเกินไปแล้ว"

“แม่คะ... อย่าทิ้งเฟรย่าไปเลยนะ” เสียงเล็กๆ สั่นเครือที่ข้างกายทำให้หัวใจของเอริสเหมือนถูกบีบด้วยมือที่มองไม่เห็น เฟรย่า ในวัยเพียงห้าขวบสะอื้นไห้จนตัวโยน

"ไผ่... นี่ เอลีน่า" พิมพาเดินนำสาวฝรั่งเข้ามา "ตั้งแต่วันนี้ไป เธอจะมาพักที่บ้านเรา... ในห้องนอนของลูก" (ห๊ะ... ใครวะ!? แล้วพ่อกูล่ะ? แม่เอา 'ยักษ์นมโต' ที่ไหนเข้าบ้านเนี่ย) เอลีน่ายืนนิ่ง สูงกว่าไผ่

เด็กสาวชาวนาผู้เกิดมาพร้อมดวงตาสีแดงกลับเลือกจะ “ยืนขึ้น”จากเด็กหญิงที่ซ่อนตัว สู่ปีศาจสงครามที่เปื้อนเลือดทั้งแผ่นดินเมื่อโลกสอนว่าสิ่งเดียวที่ปกป้องคนสำคัญได้คือ “พลัง” เธอจึงยอมละทิ้งความเป็นมนุษย์

“พ่อมังกร…แม่เอลฟ์…อย่าทะเลาะกันเลยคะ” คำพูดสั้นๆจากลูกสาวปีศาจ ทำให้มังกรหายนะกับเจ้าสาวเอลฟ์เงียบกันทั้งบ้าน ทั้งที่ข้าแค่อยากอยู่สงบๆในป่า ทำไมถึงได้เป็นทั้งสามีทั้งพ่อและหัวหน้าครอบครัวไปแล้วล่ะ!?

ตั้งแต่ลืมตาดูโลก เธอไม่เคยได้รับอนุญาตให้เป็น “ลูกสาว” พ่อบังคับให้เธอสวมชุดนักเรียนชาย ตัดผมสั้น ใช้ชีวิตในชื่อของ “ลูกชาย” ที่ไม่เคยมีอยู่จริง เธอเก็บความลับนั้นไว้จนกลายเป็นตัวตนอีกคน...

พายุสุริยะปริศนาถล่มโลก ผู้ชายแทบทั้งหมดเสียชีวิตจากการล่มสลาย แต่บางส่วน… “ไม่ตาย” พวกมันกลายเป็นขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณทางเพศและความหิวกระหายรุนแรง ไล่ล่า กัดกิน และข่มขืนผู้หญิงจนตายราวกับโรคระบาด

ฉันเคยอ่านนิยายเรื่องนี้รู้ว่าอะไรจะ "บุกมายังโลกและ"ฉันรู้ว่า"ผู้หญิงผมสีชมพูคนนั้น" คือหนึ่งในบอสที่แข็งแกร่งที่สุดของวันสิ้นโลกแต่หลังจากถูกเพื่อนทอดทิ้งและกำลังจะตาย... คนที่ช่วยฉันกลับเป็นเธอ

โลกที่มีเพียงผู้หญิง ทุกคู่รักต้องเลือกหนึ่งคนเป็น "ผู้นำ" และอีกคนเป็น "ผู้ให้กำเนิด" คุณหนูผู้หยิ่งในศักดิ์ศรีสองตระกูลถูกบังคับให้หมั้นกัน ทั้งคู่กลับประกาศพร้อมกันว่า... "ฉันไม่มีวันเป็นฝ่ายท้อง!"

“โลกหนึ่งฝืนสวรรค์ด้วยพลังปราณ อีกโลกศรัทธาในเวทมนตร์และเทพเจ้า และเมื่อสองพลังที่ไม่ควรอยู่ร่วมกันได้มาพบกัน สงครามทั้งโลกจึงเริ่มเปลี่ยนไป”

กลุ่มคนในสภาพเปียกโชกยืนเบียดกันด้วยแววตาหวาดระแวง บางคนกอดกระเป๋าใบสุดท้ายในชีวิต บางคนเหม่อมองไปข้างหน้าอย่างคนสิ้นหวัง ทั้งหมดมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันบนข้อมือ... นาฬิกาดิจิทัลสีดำที่แสดงตัวเลข [0%]

ในกล่องใบนั้น มีของเล่นชิ้นหนึ่งที่เธอเพิ่งขุดเจอขณะย้ายบ้าน... ทามาก็อตจิรุ่น Limited สีดำขลับ มีลวดลายเส้นเลือดปลอมสีแดงพาดผ่าน มันคือเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวในวัยเด็กที่เธอเคยเรียกว่า "น้องสาว"

ในโลกที่ผู้คนวัดคุณค่าจาก "สัตว์มายา" ที่ทำพันธสัญญา วันที่เธอถูกคนรักทอดทิ้ง ถูกทั้งโลกหัวเราะเยาะ และถูกตัดสินว่าไร้ค่า เธอกลับอัญเชิญเมดตัวน้อยระดับ F ที่ไม่มีใครเหลียวแล...

ในฐานะที่เป็นผู้หญิงเหมือนกัน เธอก็รู้ดีว่าในโลกที่เน่าเปื่อยใบนี้ ต่อให้เธอใช้กำลังช่วยปล่อยหญิงสาวพวกนั้นออกไปนอกกำแพง สุดท้ายพวกเธอก็ต้องอดตาย ถูกฝูงอสูรแมลงฉีกเป็นชิ้นๆ หรือถูกทหารชายออกล่าจับมา..

"แม่" คือคนที่ให้กำเนิดหรือคือคนที่อยู่เคียงข้างกันมาตลอด "อลิซ" ไม่เคยขาดเงินไม่เคยขาดทุกสิ่งที่เด็กคนหนึ่งควรมียกเว้นความรักจากแม่... แต่หญิงสาวคนนึงสอนให้เธอรู้จักคำว่า "บ้าน"

หญิงสาวผู้มีค่ามานาเป็นศูนย์กลับปรากฏตัวขึ้นกลางดินแดนแฟนตาซี นางไม่รู้จักเวทมนตร์ ไม่เข้าใจระบบหน้าต่างสถานะ และไม่เคยได้ยินคำว่าผู้กล้า หากแต่ครอบครอง "อิทธิฤทธิ์" โบราณที่อยู่เหนือกฎของโลกใบนี้

"พ่อคะ... แม่คะ... คือ..." รินเอ่ยเสียงเบาพลางขยับแว่นที่ไหลลงมาที่ดั้งจมูก "สอบไฟนอลเสร็จอาทิตย์หน้า เพื่อนๆ ชวนไปเที่ยวล่องเรือสำราญกันน่ะค่ะ ริน... รินขอไปนะคะ?"