ไม่มีอะไรมากนอกจากบันทึกความทรงจำเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงของเรา เขียนตามอารมณ์

ข้าเกลียดองครักษ์ พวกนั้นเห็นชีวิตตัวเองด้อยค่ากว่าเจ้านายงี่เง่าจนยอมแลกแม้ชีวิต ฝีมือดีทว่าไร้สมอง! สมควรตายแล้ว! แต่ว่า เจ้าก็เป็นองครักษ์เหมือนกัน แล้วทำไมข้าถึงเกลียดหรือฆ่าเจ้าไม่ลงล่ะ

บางครั้งข้าก็ฝัน ฝันถึงเรื่องราวในอดีตอันไกลโพ้น ช่วงเวลาที่พวกเราอยู่ด้วยกัน ช่วงเวลาที่ไม่มีวันหวนกลับมา ตลอดกาล

ข้าพเจ้าขอเกิดเป็นราษฏรของพระองค์ทุกชาติไป

ข้ารักท่านนะค่ะ ท่านพี่ ข้าอยากให้ห้วงเวลาที่พวกเราเคยหัวเราะเคยเล่นด้วยกันนั้นหวนกลับมาเหลือเกิน ข้าอยากเห็นรอยยิ้มของท่านอีกครั้ง แต่ ทุกคนในจักรวาลต้องการให้ข้าหันดาบใส่ท่าน!!!!

ดูว่าคุณเป็นสาวสีอะไรจากวันเกิด(ไม่แม่นขอโทษด้วย)

คนเกือบทั้งโลกนิยมชมชอบแสงสว่างที่เป็นตัวแทนของความดีงาม ในขณะที่ความมืดกลับถูกลืม และหยาดเยียด ในฐานะตัวแทนแห่งความชั่ว แล้วความมืดรู้สึกยังไงบ้างล่ะ