bmushroom

"พี่ครับ...ที่ผ่านมาผมโง่เอง ผมควรดูแลพี่ให้ดีกว่านี้ ผมไม่ควรทำตัวแย่ ๆ กับพี่ ผมไม่ควรทำให้พี่เสียใจ ไม่ควรเมินเฉยต่อพี่ ผมผิดไปแล้ว...พี่ให้โอกาสผม กลับมาหาผมได้ไหมครับ..."

ฮาร์วีย์อุตส่าห์ยอมเสี่ยงตายเพื่อให้ได้มาทำงานที่เดียวกับชายที่ตนหลงรัก แต่แล้วจู่ ๆ เขากลับตื่นขึ้นในกองขยะ และพบว่าตนเองกลายเป็นตาแก่ไปเสียแล้ว...ร่างกายแบบนี้จะจีบผู้ติดได้ยังไงกัน!!!!

"เพรา...ใส่กระโปรงต้องนั่งให้เรียบร้อย หุบขา นั่งหลังตรง อย่าคุยในเวลาเรียน" เหมันต์ดุ กะเพราหันมาพร้อมรอยยิ้มก่อกวน "ถ้าเพราทำตามที่พี่เหบอก พี่เหจะยิ้มให้เพราบ้างได้ไหม?"

"เฉินตง ผมรู้ว่าคุณดูแลผม เพราะพี่สาวของผมขอร้องมา...แต่ได้โปรด หยุดแค่นี้เถอะ อย่าให้ความหวังผมไปมากกว่านี้เลย"

ขอบคุณที่พี่สาวลำบากเพื่อหนูมาตลอดนะ ไม่ต้องห่วง จากนี้ไปพี่จะลำบากมากกว่าเดิมแน่นอน...

"อี้ฉือซานรู้ไหมว่างานของนายคืออะไร" ลี่หยางเอ่ยถาม อี้ฉือซานยิ้ม "ครับ...หน้าที่ของผมคือการทำให้ท่านรองมีความสุข"

"นี่ยัยหนู เธอบอกให้ฉันรอจนกว่าเธอจะสามารถรักฉันได้ แล้ว...เมื่อไรจะถึงวันนั้นล่ะ"

"แม่ลี่ ถ้าครั้งนี้แม่ลี่จะปฏิเสธอิงอีก แม่ลี่ต้องให้เหตุผลอิง 520 ข้อนะคะ"

"อะไรนะ อยากให้ช่วยไล่วิญญาณพวกนั้นไปเหรอ...ได้ งั้น...จูบฉันสิ"

"นี่เคนจัง ตอนนี้ฉันกำลังถูกโจมตีทางจิตใจอย่างรุนแรง ทำให้หัวใจที่บอบบางและอ่อนไหวที่สุดได้รับความเสียหาย...รู้ไหมว่าเพราะใคร" เคนจิยิ้ม "ถ้ารุ่นพี่จะสารภาพรักก็ช่วยลงมาจากขอบหน้าต่างด้วยครับ"