- 6
- 26
- 0
- 0 (0)
“ไม้กันหมาของพี่ ลินไม่อยากทำแล้ว!” “ตำแหน่งไม้กันหมาไม่ต้องทำแล้ว มาทำตำแหน่งเมียแทนเลยแล้วกัน”
“ไม้กันหมาของพี่ ลินไม่อยากทำแล้ว!” “ตำแหน่งไม้กันหมาไม่ต้องทำแล้ว มาทำตำแหน่งเมียแทนเลยแล้วกัน”
“ผมคำนวณทิศทางลม เช็กเรดาร์ฝนไว้หมดแล้ว แต่สิ่งเดียวที่ผมคำนวณไม่ได้ คืออัตราการเต้นหัวใจของตัวเองเวลาที่เห็นคุณยิ้ม”
“อดีตที่พังไปแล้วมันซื้อคืนกลับมาด้วยเงินไม่ได้... และความรักของฉัน คุณก็ไม่มีวันซื้อกลับมาได้อีกเหมือนกัน”
เมื่อชีวิตคู่คือความขมขื่นที่ต้องทนกล้ำกลืน และเวลา 365 วันคือกำหนดการนับถอยหลังสู่การหย่าร้าง เธอจะเลือกจบเรื่องนี้ลงอย่างไร ในเมื่อหัวใจเจ้ากรรมดันเผลอไปพ่ายแพ้ ให้กับรักแรกของอดีตสามีเข้าเสียแล้ว
“ตกลงเราเป็นอะไรกันวะเฮีย หรือกูเป็นแค่ของตายที่เฮียเอาไว้แก้เหงางั้นเหรอ” “อย่ามางี่เง่าได้ป่ะ”
“ถ้าคำว่าสงสารของมึงมันสำคัญกว่ากู... เราก็คงไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้วไอ้ติ๋ม”
“ถ้าทั้งโลกบอกว่าเธออ้วนเกินไป ยื่นมือมาสิ พี่จะเป็นคนเดียวที่กอดเธอไว้ แล้วบอกว่าเธอนุ่มฟูและน่ารักที่สุดเอง”
“ถ้าอยากแก้ผ้าก็เก็บไว้แก้ในห้องนอน ไม่ใช่มาเดินเร่ร่อนโชว์ชาวบ้าน ขายังถ่างไม่พอใช่ไหมเกียร์หนึ่ง”
หิวเมื่อไหร่ก็แวะมา แต่ถ้ามาแล้วไม่ได้สถานะ กูควรจะอยู่ต่อหรือเดินจากไปวะหมื่นไมล์?
รักเก่ามันขม รักใหม่มันเสี่ยง แล้วสรุปใครกันแน่ที่จะหลงกลเกียร์?
ตัวแม่ที่หิวโซด้านความรัก ต้องมาแพ้ให้พ่อหนุ่มหน้าหวานเนี้ยนะ แต่พอเจอคำว่าหกสิบเข้าไป อืม...มันก็น่าเอามาค้ำคอดี (ติ๋มคะ ได้โปรดรับรักเค้า)
ความรักที่เคยถูกอิจฉา สุดท้ายจะเหลืออะไร เมื่อคนหนึ่งยังยื้อสุดใจ แต่อีกคนเลือกปล่อยมือไปตั้งแต่แรกแล้ว
คำว่า‘ของหวง’ สำหรับมาเฟียอย่างเขา ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินล่าหรือต้องแลกด้วยชีวิต เขาก็ต้องได้ครอบครอง!
ในวันที่เขารักเธอสุดหัวใจ ยอมข้ามเส้นเพื่อนสนิทเข้ามาหา พอนึกสนุกเธอก็ดึงเข้าใกล้ พอไร้ค่ากลับเห็นเป็นแค่ของตาย
บ่วงกรรมหนหลังยังไม่คลี่คลาย ลางตายในปัจจุบันก็เริ่มนับถอยหลัง เธอจะหยุดยั้งโศกนาฏกรรมครั้งนี้ทันเวลา หรือความรักของเธอจะเป็นฟันเฟืองที่ผลักคนรักไปสู่ความตายซ้ำรอยเดิม!
จากเสือร้ายวิศวะไฟฟ้าสายดาร์กที่กวาดเรียบไม่ซ้ำหน้า สู่วันที่ต้องสลัดคราบเสือมาเป็นหมาโบ้คลานเข่าขอความรัก ยอมโดนยัยกระต่ายน้อยเหยียบจมดิน ทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มีเพื่อยื้อเธอกลับมา
“โนหนึ่งแดนเถื่อนที่ว่าแน่ ยังต้องแพ้ของดีบริหาร” “เขาเรียกกากอิลี่อย่ามา...” “ตามจีบหินมาเป็นปี หินบอกเราเป็นแค่พี่น้อง สภาพพพพพพ” “...”
“ถ้ากลัวตูดแหกก็หลบไป” “โถ่ววววว คนอย่างผมจะกลัวที่ไหน” ยื่นตูด
ชีวิตของแฟรี่น้ำแข็งอย่างข้าเป็นอันต้องถึงคราผันเปลี่ยนไป เมื่อการออกมาจากมิติมายาครั้งแรกดันไปถูกตาท่านดยุกผู้โหดเหี้ยมเข้า จนต้องกลายมาเป็นสัตว์เลี้ยงตัวจ้อยของท่านดยุกผู้นี้โดยไม่อาจหลีกหนีได้!!
ถ้าคบผู้ชายแล้วมันไม่แซ่บ ลองมาแนบตุ๊ดดูไหมคะ ยื่น?
