ด็อกแกบีของพระเจ้า

“ตกลงเราเป็นอะไรกันวะเฮีย หรือกูเป็นแค่ของตายที่เฮียเอาไว้แก้เหงางั้นเหรอ” “อย่ามางี่เง่าได้ป่ะ”

เมื่อชีวิตคู่คือความขมขื่นที่ต้องทนกล้ำกลืน และเวลา 365 วันคือกำหนดการนับถอยหลังสู่การหย่าร้าง เธอจะเลือกจบเรื่องนี้ลงอย่างไร ในเมื่อหัวใจเจ้ากรรมดันเผลอไปพ่ายแพ้ ให้กับรักแรกของอดีตสามีเข้าเสียแล้ว

“อดีตที่พังไปแล้วมันซื้อคืนกลับมาด้วยเงินไม่ได้... และความรักของฉัน คุณก็ไม่มีวันซื้อกลับมาได้อีกเหมือนกัน”

คำว่า‘ของหวง’ สำหรับมาเฟียอย่างเขา ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินล่าหรือต้องแลกด้วยชีวิต เขาก็ต้องได้ครอบครอง!

“ถ้าคำว่าสงสารของมึงมันสำคัญกว่ากู... เราก็คงไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้วไอ้ติ๋ม”

ในวันที่เขารักเธอสุดหัวใจ ยอมข้ามเส้นเพื่อนสนิทเข้ามาหา พอนึกสนุกเธอก็ดึงเข้าใกล้ พอไร้ค่ากลับเห็นเป็นแค่ของตาย

“ถ้าทั้งโลกบอกว่าเธออ้วนเกินไป ยื่นมือมาสิ พี่จะเป็นคนเดียวที่กอดเธอไว้ แล้วบอกว่าเธอนุ่มฟูและน่ารักที่สุดเอง”

“ถ้าอยากแก้ผ้าก็เก็บไว้แก้ในห้องนอน ไม่ใช่มาเดินเร่ร่อนโชว์ชาวบ้าน ขายังถ่างไม่พอใช่ไหมเกียร์หนึ่ง”

หิวเมื่อไหร่ก็แวะมา แต่ถ้ามาแล้วไม่ได้สถานะ กูควรจะอยู่ต่อหรือเดินจากไปวะหมื่นไมล์?

บ่วงกรรมหนหลังยังไม่คลี่คลาย ลางตายในปัจจุบันก็เริ่มนับถอยหลัง เธอจะหยุดยั้งโศกนาฏกรรมครั้งนี้ทันเวลา หรือความรักของเธอจะเป็นฟันเฟืองที่ผลักคนรักไปสู่ความตายซ้ำรอยเดิม!

รักเก่ามันขม รักใหม่มันเสี่ยง แล้วสรุปใครกันแน่ที่จะหลงกลเกียร์?

จากเสือร้ายวิศวะไฟฟ้าสายดาร์กที่กวาดเรียบไม่ซ้ำหน้า สู่วันที่ต้องสลัดคราบเสือมาเป็นหมาโบ้คลานเข่าขอความรัก ยอมโดนยัยกระต่ายน้อยเหยียบจมดิน ทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มีเพื่อยื้อเธอกลับมา

ถ้าคบผู้ชายแล้วมันไม่แซ่บ ลองมาแนบตุ๊ดดูไหมคะ ยื่น?

ตัวแม่ที่หิวโซด้านความรัก ต้องมาแพ้ให้พ่อหนุ่มหน้าหวานเนี้ยนะ แต่พอเจอคำว่าหกสิบเข้าไป อืม...มันก็น่าเอามาค้ำคอดี (ติ๋มคะ ได้โปรดรับรักเค้า)

ความรักที่เคยถูกอิจฉา สุดท้ายจะเหลืออะไร เมื่อคนหนึ่งยังยื้อสุดใจ แต่อีกคนเลือกปล่อยมือไปตั้งแต่แรกแล้ว

เขาคือพี่ว้ากที่ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง ส่วนเธอคือคนเดียวที่ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร เถื่อนปะทะเถื่อน งานนี้ใครกันแน่ที่จะยอมแพ้ก่อน

“โนหนึ่งแดนเถื่อนที่ว่าแน่ ยังต้องแพ้ของดีบริหาร” “เขาเรียกกากอิลี่อย่ามา...” “ตามจีบหินมาเป็นปี หินบอกเราเป็นแค่พี่น้อง สภาพพพพพพ” “...”

“ถ้ากลัวตูดแหกก็หลบไป” “โถ่ววววว คนอย่างผมจะกลัวที่ไหน” ยื่นตูด

ชีวิตของแฟรี่น้ำแข็งอย่างข้าเป็นอันต้องถึงคราผันเปลี่ยนไป เมื่อการออกมาจากมิติมายาครั้งแรกดันไปถูกตาท่านดยุกผู้โหดเหี้ยมเข้า จนต้องกลายมาเป็นสัตว์เลี้ยงตัวจ้อยของท่านดยุกผู้นี้โดยไม่อาจหลีกหนีได้!!

“ไหนบอกจะมาเป็นพี่เนียน?” “กูก็เนียนอยู่ไง เนียนว่าเป็นรุ่นพี่” “กวนตีน มึงเนียนตรงไหนก่อน หน้าเกร็งขนาดนี้เฟรชชี่เขาจะกราบแล้วมั้งน่ะ” (.....) “เธอๆ เรานับพลอยนะ เป็นเพื่อนกันไหม!” เพื่อนหัวเราะลั่น