หนิวเยว่เล่อคิดว่าจินหยางสือเริ่มมีใจให้เขาแล้ว จนกระทั่งข่าวเรื่องภรรยาที่จากไปแล้วของจินหยางสือถูกเปิดเผย เรื่องทุกอย่างก็กลับตาลปัตรไปหมด ผู้ดูแลระยะสุดท้ายอย่างหนิวเยว่เล่อสุดท้ายก็ต้องจากไปอยู่ดี

คำว่าอยู่เพื่อลูกไม่เกินจริงเลย สำหรับหม่าลู่เจ๋อสามีของนาง เขาไม่ได้รักนางเลยสักนิด ขอเพียงแค่เขาไม่รังเกียจที่มีนางอยู่ข้างกายเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว จะหวังให้เขาหันมามองนางบ้าง ก็คงจะมากเกินไปหน่อย

เทียวไล้เทียวขื่อเขาอยู่ตั้งหลายเดือน เขาไม่เคยใจอ่อนให้นางเลยสักกระผีก พอนางเริ่มตัดใจ อยากหนีไปจากเขาเหมือนที่เขาเคยทำกับนางบ้าง แต่เขากลับยื้อนางเอาไว้! ท่านอ๋องท่านจะเอายังไงกันแน่!

เพียงคำสาปง่อยๆนั่น หากแต่ทำให้ข้าอัปลักษณ์นานถึงเจ็ดพันปี ได้เวลาทวงความงามของข้าคืนแล้ว รอข้าก่อนเถิดเจ้าลาโง่มารโฉดแค้นนี้ข้าต้องเอาคืนให้สาสม

ภายใต้ใบหน้านิ่งเฉยของเขา ใครจะรู้ แท้จริงแล้วเนื้อแท้ของบุรุษหน้าตายที่ข้ารักจนสุดหัวใจ ยอมมอบกายถวายชีวิตนั้น เขาไม่ได้รักข้า แม้เพียงเสี้ยวก็ไม่มี! หากแต่เขารักบัลลังก์แห่งอำนาจของข้าต่างหากเล่า!