อันธิกากาล

คนโบราณมักพูดกันว่า “อย่าลืมเรียกคนตายมากินข้าว” ดังนั้น อาหารมื้อนี้กูขอมอบให้มึงนะ ไอ้น้องเขย!!!

เมื่อเธอต้องหลงเข้ามาในป่าอาถรรพ์ จากมนุษย์ธรรมดาสู่อสุรกายในคราบผู้ใช้พลังเวทย์

“ขอมอบความตายแด่เธอผู้เป็นที่รัก” ชายผู้มั่นในรักจนต้องปลิดชีพให้หญิงสาวต้องติดอยู่ในทุ่งทานตะวัน และเรื่องราวของหนุ่มสาวกับบ้านไร่ซึ่งเชื่อมต่อกับมิติของเมืองผี

“ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือวิญญาณเราจะไม่ห่างกันแม้แต่ก้าวเดียว” ความเกี่ยวพันของคู่รักจากเมืองปีศาจและคำสาปที่ทำลายความผูกพันธ์ของทั้งสองข้ามผ่านกาลเวลาอันยาวนาน

“เมื่อผมมีความรักต้องห้ามกับเจ้านายสาวผู้ไม่ธรรมดา” พีรดนย์ผู้มองเห็นวิญญาณและความตายมาตั้งแต่เด็ก ต้องมามีความรักกับแพรวา เจ้านายคนใหม่ผู้ไม่ประสาเรื่องรักๆใคร่ๆแบบมนุษย์เอาเสียเลย

“เมื่อหัวใจของคนที่ผมรัก อยู่ในตัวของเธอ” เธอได้รับหัวใจจากน้องสาวของผม และด้วยเหตุนี้ผมจึงได้หัวใจดวงใหม่มาครอบครอง

“เรื่องรักหวานๆกับร้านกาแฟขมๆ” คาเฟ่สไตล์โฮมมี่ต้องคำสาปที่ชายคนหนึ่งแลกไว้ด้วยชีวิต กำลังมีเธอคนนี้เข้ามาเปลี่ยนทุกอย่างให้สดใสราวกับมีชีวิตขึ้นอีกครั้ง

“ร้านลึกลับที่เก็บสิ่งของต้องอาถรรพ์” สิ่งของในร้านอื่นถูกคนเลือก…แต่กับร้านนี้สิ่งของเท่านั้นที่เลือกคน หนุ่มนักพนันและพ่อมดหนุ่มได้มาเจอกันความหรรษาจึงเกิดขึ้นบนความเจ็บปวดของผู้คน