"คนอย่างท่านเก่งทุกเรื่องแต่เสียอยู่เรื่องเดียว" "ระ..เรื่องอะไร?" "จะเรื่องอะไรเสียอีกเล่า ก็เรื่อง..มองสตรีตอแหลไม่ออกอย่างไรเล่าท่านแม่ทัพ"

ถึงข้าจะตัวเล็กเอวบางร่างน้อยหน้าตาสะสวยผิวพรรณเปล่งปลั่ง แต่ข้าก็หาไร้ความสามารถไม่ ท่านเคยได้ยินเรื่องราชสีห์กับหนูหรือไม่เจ้าคะท่านแม่ทัพ ถึงหนูจะตัวเล็กแต่มันก็สามารถช่วยราชสีห์จากกับดักพรานป่าได้

"ฮวาเอ๋อร์ลูกพ่อ เจ้าจงดูแลแม่ของเจ้าให้ดีๆ อย่าให้ชายใดเข้าใกล้แม่ของเจ้าได้โดยเด็ดขาดเข้าใจหรือไม่?" "เข้าใจเจ้าค่ะท่านพ่อฮวาเอ๋อร์จะดูแลท่านแม่ให้ดีๆ ตามที่ท่านพ่อบอกทุกอย่างเจ้าค่ะ" "ดีมากลูกพ่อ"

มีใครกันเล่าจะอยากเอาตัวเองเข้าไปพัวพันในรั้ววังหลวงที่แสนวุ่นวาย มีแต่แก่งแย่งชิงดีกันทุกวัน นี่ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะฮ่องเต้ทรงเสด็จไปขอร้องด้วยพระองค์เองละก็...จ้างให้ข้าก็ไม่มาหรอก

จะเป็นอย่างไรเมื่อคนไม่ชอบขี้หน้าดันกลายมาเป็นพ่อครัวที่บ้าน--> "นายมาที่นี่ทำไม?" "ผมก็อยากมาอยู่ใกล้ๆเฮีย" "ไอ้เด็กบ้า! ถ้านายลวนลามฉันแม้แต่ปลายเล็บขอให้ฟ้าผ่าตาย!" "อ้าวป๊า! ทำไมปากหมาแบบนี้ล่ะฮะ"

"เจ้ากลับมาทำไม?" "ข้ามาตามคนของข้ากลับ" "เจ้าทิ้งนางและลูกไปตั้งหลายปีอย่าคิดว่านางจะยอมกลับไปกับเจ้า!" "หึ! มันก็ไม่แน่! เพราะดูท่าแล้วนางก็ไม่ได้รังเกียจข้าแต่อย่างใด" "เจ้าอย่าหวังว่าข้าจะยอมให้นา

"เดี๋ยววันนี้คุณพ่อจะพาไปซื้อชุดยีราฟดีไหมคะ" "ดีค่ะน้องเมลอยากเป็นยีราฟคอยาวๆ" ไหน ยีราฟร้องยังไงนะคะ" เด็กน้อยคิดและร้องออกไปแบบมั่วๆ "แง่มๆๆ" "ใช่เสียงยีราฟแน่นะคะ ไหนร้องอีกทีสิคะ" "แง่มๆๆ คิกๆๆ"

เพียงเพราะความเข้าใจผิดจึงทำให้เขาต้องจับตัวนางมาลงโทษด้วยการเป็นทาสสวาทให้กับเขาจนกว่าเขาจะพอใจต่อให้นางหนียังไงก็หนีเขาไม่พ้นอยู่ดี

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อหมอหนุ่มยุคปัจจุบันได้ไปเกิดใหม่ในร่างของอ๋องจอมโหดในยุคจีนโบราณแถมมีเมียเด็กอีกต่างหากแต่ไม่เป็นไรพี่หมอคนนี้จะเปลี่ยนอ๋องจอมโหดให้เป็นอ๋องผู้อ่อนโยนเองเชื่อหมอสิหมอเรียนมา

'ข้าคือคุณหนูรองตระกูลเสิ่น เสิ่นชิงหลี แต่จะเป็นเสิ่นชิงหลีคนใหม่หาใช่คนโง่งมในรักเหมือนแต่ก่อนไม่' "ท่านคิดว่ามีแต่ท่านเพียงผู้เดียวรึที่เกลียดข้าเป็นอยู่ฝ่ายเดียวข้าเองก็เกลียดท่านเป็นเหมือนกัน"