กันมี่ (Gunmee)

"โลกน่ะล่มสลายไปแล้ว... แต่ช็อกโกแลตในกระเป๋าซากศพยังอร่อยอยู่เลยนะ" ไอริส ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งท่ามกลางอารยธรรมที่ล่มสลาย ระบบนิเวศที่บิดเบี้ยว นิยามของ "มนุษย์" เลือนหายไปจากพันธุกรรมของเธอ

สงครามไม่ได้จบลงเพราะมีผู้ชนะ แต่มันจบลงเพราะไม่มีใครเหลือแรงจะสู้ต่อ “ข้าก็แค่เหนื่อยเกินไป” แล้ว ‘นิทานสักเรื่องหนึ่ง’ ก็ถูกส่งต่อบิดเบือนตามกาลเวลา จนแทบไม่มีความจริงหลงเหลืออยู่

ฟางหรงคือชายหนุ่มที่งดงามจนบุพพายังเอียงหลบแต่นั้นคือสิ่งที่คนภายนอกรับรู้ เพราะจริงๆแล้วเขาคือปีศาจหิมะที่คอยเยียวยาจิตใจผู้คนและแม้กระทั้งเทพเซียนที่หัวใจบาดเจ็บก็ไม่วายแวะมาพึ่งพาเขา มาซาบซึ้งกับเรื่องราวความรักทุกมุมมองในเมืองอ้ายเยว่และการถือกำเนิดขอ

เทพหิมะฟางหรงกลับมาพร้อมกับบรรดาเพื่อนเทพแห่งฤดูกาล สานต่อตำนานรักเก่า ขับขานตำนานรักใหม่ // จบแล้วจ้า

ประคับประคองตัวเอง กันและกัน จนกว่าฝันร้ายจะสิ้นสุดลง ให้เหลือเพียงความทรงจำสีเทาๆ

เมื่อบรรพบุรุษอยากเอาชนะกันเกินกว่าเหตุ จึงคิดแผนไม่เข้าท่า ความวาย ( Y ) จึงตกมาถึงรุ่นลูกที่ต้องปวดหัวตึบ

เมื่อความรักมีปริศนา เวลาจึงย้อนกลับไป แล้วอะไรล่ะ...ที่รอเขาอยู่ สุสานชนเผ่าสาปสูญ? ตำหนักลับใต้ดิน? ยาอายุวัฒนะ? หุบเขามหาโจร?

บันทึกนี้ถูกจดเอาไว้ลวกๆ น่าอายชะมัด