กันมี่

ไอริสเลือกใช้ชีวิตอย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางซากอารยธรรม มอนสเตอร์ และโลกที่เปลี่ยนไป ช่วยบ้าง ไม่ช่วยบ้าง เพราะบางครั้ง การ “สบายดี” อาจเป็นการต่อต้านโลกที่พังที่สุดแล้ว ‘โลกถึงจุดจบแล้ว แต่ฉันยังสบายดี’

“ข้าก็แค่เหนื่อยเกินไป” แล้ว ‘นิทานสักเรื่องหนึ่ง’ ก็ถูกส่งต่อบิดเบือนตามกาลเวลา จนแทบไม่มีความจริงหลงเหลืออยู่

เทพหิมะฟางหรงกลับมาพร้อมกับบรรดาเพื่อนเทพแห่งฤดูกาล สานต่อตำนานรักเก่า ขับขานตำนานรักใหม่ // จบแล้วจ้า

ฟางหรงคือชายหนุ่มที่งดงามจนบุพพายังเอียงหลบแต่นั้นคือสิ่งที่คนภายนอกรับรู้ เพราะจริงๆแล้วเขาคือปีศาจหิมะที่คอยเยียวยาจิตใจผู้คนและแม้กระทั้งเทพเซียนที่หัวใจบาดเจ็บก็ไม่วายแวะมาพึ่งพาเขา มาซาบซึ้งกับเรื่องราวความรักทุกมุมมองในเมืองอ้ายเยว่และการถือกำเนิดขอ

ประคับประคองตัวเอง กันและกัน จนกว่าฝันร้ายจะสิ้นสุดลง ให้เหลือเพียงความทรงจำสีเทาๆ

เมื่อบรรพบุรุษอยากเอาชนะกันเกินกว่าเหตุ จึงคิดแผนไม่เข้าท่า ความวาย ( Y ) จึงตกมาถึงรุ่นลูกที่ต้องปวดหัวตึบ

เมื่อความรักมีปริศนา เวลาจึงย้อนกลับไป แล้วอะไรล่ะ...ที่รอเขาอยู่ สุสานชนเผ่าสาปสูญ? ตำหนักลับใต้ดิน? ยาอายุวัฒนะ? หุบเขามหาโจร?

บันทึกนี้ถูกจดเอาไว้ลวกๆ น่าอายชะมัด