กันมี่ (Gunmee)

คุณหนูใหญ่เจียงอันหนิง การค้า วางหมาก ปกครอง นางช่างโหดเหี้ยม กล่าวกันว่าเป็น หญิงเสียสติ แห่งเมืองฝูหรง แคว้นต้าชิง

ไอรดายิ้มเล็กน้อย เอ่ยต่อว่า “ฉลาดหน่อยเสิ่นหมิง อยากเลี้ยงหนู ก็ให้มันอยู่แต่ในท่อ อย่าให้โผล่หัวออกมา”

"โลกน่ะล่มสลายไปแล้ว... แต่ช็อกโกแลตในกระเป๋าซากศพยังอร่อยอยู่เลยนะ" ไอริส ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งท่ามกลางอารยธรรมที่ล่มสลาย ระบบนิเวศที่บิดเบี้ยว นิยามของ "มนุษย์" เลือนหายไปจากพันธุกรรมของเธอ

สงครามไม่ได้จบลงเพราะมีผู้ชนะ แต่มันจบลงเพราะไม่มีใครเหลือแรงจะสู้ต่อ “ข้าก็แค่เหนื่อยเกินไป” แล้ว ‘นิทานสักเรื่องหนึ่ง’ ก็ถูกส่งต่อบิดเบือนตามกาลเวลา จนแทบไม่มีความจริงหลงเหลืออยู่

เทพหิมะฟางหรงกลับมาพร้อมกับบรรดาเพื่อนเทพแห่งฤดูกาล สานต่อตำนานรักเก่า ขับขานตำนานรักใหม่ // จบแล้วจ้า

ฟางหรงคือชายหนุ่มที่งดงามจนบุพพายังเอียงหลบแต่นั้นคือสิ่งที่คนภายนอกรับรู้ เพราะจริงๆแล้วเขาคือปีศาจหิมะที่คอยเยียวยาจิตใจผู้คนและแม้กระทั้งเทพเซียนที่หัวใจบาดเจ็บก็ไม่วายแวะมาพึ่งพาเขา มาซาบซึ้งกับเรื่องราวความรักทุกมุมมองในเมืองอ้ายเยว่และการถือกำเนิดขอ

ประคับประคองตัวเอง กันและกัน จนกว่าฝันร้ายจะสิ้นสุดลง ให้เหลือเพียงความทรงจำสีเทาๆ

เมื่อบรรพบุรุษอยากเอาชนะกันเกินกว่าเหตุ จึงคิดแผนไม่เข้าท่า ความวาย ( Y ) จึงตกมาถึงรุ่นลูกที่ต้องปวดหัวตึบ

เมื่อความรักมีปริศนา เวลาจึงย้อนกลับไป แล้วอะไรล่ะ...ที่รอเขาอยู่ สุสานชนเผ่าสาปสูญ? ตำหนักลับใต้ดิน? ยาอายุวัฒนะ? หุบเขามหาโจร?

บันทึกนี้ถูกจดเอาไว้ลวกๆ น่าอายชะมัด