‘ร่ำสุราอาลัยบนเชิงผา แหงนมองจันทราเดียวดาย เงาอาวรณ์เย็นเยียบซ่อนในกาย จวบจนชีวาวายมิอาจลืม’

"เงินทองข้าไม่มี ส่วนที่ดีคือความโง่งม"

'ความรักหนอความรัก เราต่างล้วนถูกความรักเล่นงานกันทั้งนั้น'

“บุปผางดงาม น้ำค้างกลางสารท คืนเดียวผูกพันชั่วกาล พ้นผ่านไม่หวนคืน”

"คุณคนน้อง! บอกว่าห้ามไปยุ่งกับเรื่องชาวบ้านไง ฉันยังไม่ยุ่งเลยเห็นไหม"

เป็นเด็กในบ้าน ห้ามดื้อกับคุณสกาย

คิดหรือว่าเธอจะรอจนกว่าเขาจะเลิกรักแฟนเก่า

"จนกว่าเจ้าจะหนักเท่าทองที่ข้าเสียไป"

ข้ากับเจ้าอิงแอบแนบเคียงเลียบริมนที

"เจิดจ้าเหนือตะวัน ชวนฝันดับจันทรา เคลื่อนผ่านกลางนภา ดารายังเอียงอาย"

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่กายใจระอุร้อนแทบหลอมละลาย

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่ลมพัดผ่านม่านจนพริ้วไหว

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่สายฝนโปรยปรายไร้จุดหมาย

"ที่ผมมีวันนี้ได้ก็เพราะความสามารถพิเศษครับ" "เขียนโปรแกรม..." "เปล่าครับ ผมโชคดี"

"เธอหายไปไหนตั้งสิบปี กลับมาเป็นเมียจ๋าของเราซะดีๆ"

การหมั้นก็เป็นแค่เครื่องมืออย่างหนึ่งที่ช่วยให้ไปถึงเป้าหมาย แต่เป้าหมายของเขาและเธอจะเหมือนกันหรือเปล่า

เธอเกลียดการรอเก้อ แต่เขากลับปล่อยให้เธอรอ

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่ถูกเกลียวคลื่นกลืนกินมิรู้วาย

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่ความฝันหวานล้ำยากลืมเลือน

“หนึ่งหมากกลางฤทัย ใครเล่าลืมเลือน เคลื่อนผ่านวันคืน ยืนเคียงนิรันดร์”