hikkyoneside

"ก็บอกแล้วว่าข้าไม่อยากแต่งภรรยา แต่พวกท่านยังจะยัดเยียดมาให้อยู่ได้ หากนางต้องเสียใจก็อย่ามาหาว่าข้าใจร้ายก็แล้วกัน"

“หนึ่งหมากกลางฤทัย ใครเล่าลืมเลือน เคลื่อนผ่านวันคืน ยืนเคียงนิรันดร์”

ข้ากับเจ้าอิงแอบแนบเคียงเลียบริมนที

"จนกว่าเจ้าจะหนักเท่าทองที่ข้าเสียไป"

“บุปผางดงาม น้ำค้างกลางสารท คืนเดียวผูกพันชั่วกาล พ้นผ่านไม่หวนคืน”

"เงินทองข้าไม่มี ส่วนที่ดีคือความโง่งม"

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่กายใจระอุร้อนแทบหลอมละลาย

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่ลมพัดผ่านม่านจนพริ้วไหว

"ที่ผมมีวันนี้ได้ก็เพราะความสามารถพิเศษครับ" "เขียนโปรแกรม..." "เปล่าครับ ผมโชคดี"

"เธอหายไปไหนตั้งสิบปี กลับมาเป็นเมียจ๋าของเราซะดีๆ"

การหมั้นก็เป็นแค่เครื่องมืออย่างหนึ่งที่ช่วยให้ไปถึงเป้าหมาย แต่เป้าหมายของเขาและเธอจะเหมือนกันหรือเปล่า

เธอเกลียดการรอเก้อ แต่เขากลับปล่อยให้เธอรอ

เป็นเด็กในบ้าน ห้ามดื้อกับคุณสกาย

คิดหรือว่าเธอจะรอจนกว่าเขาจะเลิกรักแฟนเก่า

ข้ามหมื่นพันลี้ ละชีวีเก่าก่อน ผูกสัญญาอาทร เคียงครองคู่นิรันดร์

"เจิดจ้าเหนือตะวัน ชวนฝันดับจันทรา เคลื่อนผ่านกลางนภา ดารายังเอียงอาย"

'ความรักหนอความรัก เราต่างล้วนถูกความรักเล่นงานกันทั้งนั้น'

‘ร่ำสุราอาลัยบนเชิงผา แหงนมองจันทราเดียวดาย เงาอาวรณ์เย็นเยียบซ่อนในกาย จวบจนชีวาวายมิอาจลืม’

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่สายฝนโปรยปรายไร้จุดหมาย

"คุณคนน้อง! บอกว่าห้ามไปยุ่งกับเรื่องชาวบ้านไง ฉันยังไม่ยุ่งเลยเห็นไหม"