hikkyoneside

"ลูกสาวคนเดียวของนายหัวใหญ่ก่อเรื่องงามหน้า หนีตามผู้ชายไปจนตั้งท้อง"ใครๆ ก็ว่ากันอย่างนั้น แต่คนที่รู้เบื้องลึกคิดว่าเขาทำไปเพื่อแก้แค้นพ่อเธอ ซึ่งเขาก็คิดจริงๆ นั่นล่ะ

"เหมือนจะรู้ว่าตัวเองจะพิการ เลยเก็บเด็กมาเลี้ยงไว้ให้คอยดูแล" ใครๆ ก็ว่ากันอย่างนี้ แต่ที่จริงแล้วเขาเก็บเธอมารักต่างหาก

"ที่ผมมีวันนี้ได้ก็เพราะความสามารถพิเศษครับ" "เขียนโปรแกรม..." "เปล่าครับ ผมโชคดี"

การหมั้นก็เป็นแค่เครื่องมืออย่างหนึ่งที่ช่วยให้ไปถึงเป้าหมาย แต่เป้าหมายของเขาและเธอจะเหมือนกันหรือเปล่า

"จนกว่าเจ้าจะหนักเท่าทองที่ข้าเสียไป"

ข้ากับเจ้าอิงแอบแนบเคียงเลียบริมนที

"ก็บอกแล้วว่าข้าไม่อยากแต่งภรรยา แต่พวกท่านยังจะยัดเยียดมาให้อยู่ได้ หากนางต้องเสียใจก็อย่ามาหาว่าข้าใจร้ายก็แล้วกัน"

"เธอหายไปไหนตั้งสิบปี กลับมาเป็นเมียจ๋าของเราซะดีๆ"

"คุณคนน้อง! บอกว่าห้ามไปยุ่งกับเรื่องชาวบ้านไง ฉันยังไม่ยุ่งเลยเห็นไหม"

ข้ามหมื่นพันลี้ ละชีวีเก่าก่อน ผูกสัญญาอาทร เคียงครองคู่นิรันดร์

“บุปผางดงาม น้ำค้างกลางสารท คืนเดียวผูกพันชั่วกาล พ้นผ่านไม่หวนคืน”

เป็นเด็กในบ้าน ห้ามดื้อกับคุณสกาย

“หนึ่งหมากกลางฤทัย ใครเล่าลืมเลือน เคลื่อนผ่านวันคืน ยืนเคียงนิรันดร์”

"เจิดจ้าเหนือตะวัน ชวนฝันดับจันทรา เคลื่อนผ่านกลางนภา ดารายังเอียงอาย"

เธอเกลียดการรอเก้อ แต่เขากลับปล่อยให้เธอรอ

คิดหรือว่าเธอจะรอจนกว่าเขาจะเลิกรักแฟนเก่า

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่ความฝันหวานล้ำยากลืมเลือน

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่ถูกเกลียวคลื่นกลืนกินมิรู้วาย

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่กายใจระอุร้อนแทบหลอมละลาย

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่ลมพัดผ่านม่านจนพริ้วไหว