hikkyoneside

"เหมือนจะรู้ว่าตัวเองจะพิการ เลยเก็บเด็กมาเลี้ยงไว้ให้คอยดูแล" ใครๆ ก็ว่ากันอย่างนี้ แต่ที่จริงแล้วเขาเก็บเธอมารักต่างหาก

“มีข้าช่วยเจ้า เจ้าช่วยข้าเช่นนี้ก็ไม่เลวนัก”

"ก็บอกแล้วว่าข้าไม่อยากแต่งภรรยา แต่พวกท่านยังจะยัดเยียดมาให้อยู่ได้ หากนางต้องเสียใจก็อย่ามาหาว่าข้าใจร้ายก็แล้วกัน"

ข้ามหมื่นพันลี้ ละชีวีเก่าก่อน ผูกสัญญาอาทร เคียงครองคู่นิรันดร์

“หนึ่งหมากกลางฤทัย ใครเล่าลืมเลือน เคลื่อนผ่านวันคืน ยืนเคียงนิรันดร์”

ข้ากับเจ้าอิงแอบแนบเคียงเลียบริมนที

"จนกว่าเจ้าจะหนักเท่าทองที่ข้าเสียไป"

"เจิดจ้าเหนือตะวัน ชวนฝันดับจันทรา เคลื่อนผ่านกลางนภา ดารายังเอียงอาย"

“บุปผางดงาม น้ำค้างกลางสารท คืนเดียวผูกพันชั่วกาล พ้นผ่านไม่หวนคืน”

'ความรักหนอความรัก เราต่างล้วนถูกความรักเล่นงานกันทั้งนั้น'

"เงินทองข้าไม่มี ส่วนที่ดีคือความโง่งม"

‘ร่ำสุราอาลัยบนเชิงผา แหงนมองจันทราเดียวดาย เงาอาวรณ์เย็นเยียบซ่อนในกาย จวบจนชีวาวายมิอาจลืม’

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่กายใจระอุร้อนแทบหลอมละลาย

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่ลมพัดผ่านม่านจนพริ้วไหว

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่สายฝนโปรยปรายไร้จุดหมาย

"ที่ผมมีวันนี้ได้ก็เพราะความสามารถพิเศษครับ" "เขียนโปรแกรม..." "เปล่าครับ ผมโชคดี"

"เธอหายไปไหนตั้งสิบปี กลับมาเป็นเมียจ๋าของเราซะดีๆ"

"คุณคนน้อง! บอกว่าห้ามไปยุ่งกับเรื่องชาวบ้านไง ฉันยังไม่ยุ่งเลยเห็นไหม"

การหมั้นก็เป็นแค่เครื่องมืออย่างหนึ่งที่ช่วยให้ไปถึงเป้าหมาย แต่เป้าหมายของเขาและเธอจะเหมือนกันหรือเปล่า

เธอเกลียดการรอเก้อ แต่เขากลับปล่อยให้เธอรอ