เก้าแต้มโพดำ

วันเวลาไม่ไหลย้อน ไหลย้อนสู่วันเวลา อายุขัยไม่หวนคืน แต่หวนคืนอายุขัย สตรีไร้สำนึก บุรุษสิ้นชีวา เพียงเธอปรากฏกาย ความโชคร้ายคล้ายกับไม่มีอยู่จริง

บ้านจนแล้วอย่างไร ไม่มีคนหนุนหลังแล้วอย่างไร แค่มีความขยันและมองหาโอกาสอยู่เสมอ เธอจะไม่ประสบความสำเร็จเชียวหรือ?

ได้ลูกศิษย์มาทั้งทีก็เป็นเด็กไม่ได้โดดเด่นอะไร เจ้าสำนักร้างกัดฟันเดินต่อ ถ้าสวรรค์จะแกล้งก็เชิญ ได้ตามสบาย

เจ้าของร่างเดิมอกหักและจบชีวิตลง ก่อนตายไปตามรังควานแฟนใหม่ของแฟนเก่าเอาไว้เยอะ แต่ต่อจากนี้ไทธัชคนนี้จะไม่สนใจคนพวกนั้นอีกแล้ว เขาจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อแสวงหาโชคลาภและเงินทองเท่านั้น

การอยากเอาชนะเพื่อนของผม ทำให้ได้พบกับ " ว่าน " {เดือน...สูงศักดิ์} ซึ่งแน่นอนว่าคนที่ไอ้ว่าน มันเกลียดมากที่สุด ก็คือผม " ดิน ชนกร " {ดิน....ใต้ฝ่าตีน} ของพวกมัน

คนที่เกิดมาแล้วมีความรักมันเป็นยังไงหรือ? พวกเขายินดีกับมันมากไหมแค่ไหน รู้สึกอยากมีกันและกันตลอดเลยว่างั้น? หรือแค่มีไว้เพื่อให้รู้ว่า “ผมไม่ได้หน้าตาแย่ขนาดจะไม่มีใครนะ” แค่นี้หรือไงกัน..หืม