เสือมันมีหลายประเภท แต่เวลามันหิวจัด เหยื่อที่มันหมายตา..ไม่เคยรอด !!

... ทุกเกมส์มันต้องมีกฎ ... และกฎข้อเดียวของเขาคือ ..เขาเป็นคนคุมเกมส์!!

“ผมไม่ได้ชอบคุณหนูครับ” “เหอะ! ไม่ชอบงั้นเหรอ...แล้วเมื่อคืนที่เอากัน ใครมันบอกว่าชอบนักชอบหนาไง! ใครที่กอดเฟย์ไว้แน่น ใครที่ครางชื่อเฟย์ข้างหู! หรือพี่จะบอกว่านั่นก็เป็นหน้าที่เหมือนกัน!”

ความฝันของเธอคือเป็นนักข่าว แต่หน้าที่ของเธอมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นสำหรับเขา คือเขาจะยอมให้เธอสัมภาษณ์เขาแค่คนเดียวเท่านั้น ความผูกพันธ์ของเขาและเธอเริ่มต้นจากตรงนั้นแล้วจะสิ้นสุดยังไงต้องติดตาม

เธอนั้นแสนโชคดีที่ได้เป็นดอกกุหลาบดอกเล็ก ๆ ที่ถูกผืนป่าแห่งนี้โอบกอดไว้

กลางวันเป็นเด็กฝึกงาน กลางคืนเป็นเด็ก(ลับ) ของท่านประธาน ความสัมพันธ์ลับๆ ที่มาพร้อมเงื่อนไข 'ห้ามรัก'

คุณหมอที่ตั้งใจจะจับคู่ให้พี่สาวฝาแฝด ดันเป็นคนเดียวกับชายที่เธอ xxx อย่างเมามันในปาร์ตี้นัดบอดสวมหน้ากาก ! เวรแล้ววว

เมื่อ(อดีต)ผู้ช่วยผู้จัดการสาวสวยรวยความสามารถอย่าง 'เธอ' ต้องระหกระเหินเดินดินบินมาไกลถึงปากช่องเพื่อเริ่มงานใหม่ในตำแหน่ง ผู้จัดการไร่ โดยมี 'เขา' (ชายหนุ่มที่เธอเคยใช้ถังขยะฟาดหัว)...เป็นเจ้านาย!

ทายาทธุรกิจบันเทิงยักษ์ใหญ่ที่ซ่อนรูปทองไว้ภายใต้มาดหนุ่มเซอร์ ต้องมาเจอกับสาวสวยต่างคณะที่มีข่าวลือหนาหูว่าเป็นเด็กเสี่ย แต่หารู้ไม่ว่าเสี่ยคนนั้นคือพ่อเทพบุตรคนหล่อเซอร์คนนี้นี่เอง

เมื่อตื่นมาเป็นจีหยุนอิงนางสนมตัวแทนหน้าสวยแต่ไร้สมอง ข้าก็ตั้งใจจะนอนกินบ้านกินเมืองไปวันๆ! ท่านอ๋องจอมเย็นชากลับชอบลากข้าไปป่วนงานเลี้ยง ข้าเลยต้องจำใจละความขี้เกียจ มาปั้นหน้าออดอ้อนให้เขาเสียอาการ

ไม่รู้ว่าเป็นเวรเป็นกรรมอะไรที่‘ปานชีวา’ดันไปรู้เรื่องลับสุดยอดของคนที่โหดเหี้ยมอย่าง’หริวัฒน์‘เข้าและเหมือนว่าเขาจะรู้ตัวจึงวางแผนกลั่นแกล้งและเก็บเธอไว้ข้างกาย ใครก็ได้ช่วยปานชีวาด้วย

ในโรงเรียนที่ตัดสินด้วยหน้าตาและชื่อเสียง ธันวา หนุ่มฮอตผู้เห็น เส้นด้ายแห่งความสัมพันธ์ กลับพบเส้นแดงผูกกับ ฝน เด็กเนิร์ดที่ถูกมองข้าม เขาต้องเลือก…ระหว่าง รักแท้ หรือ กฎของสังคม

“ฉันแนะนำจริงจังว่าถ้ารักต้องรุก ผู้ชายร้อยทั้งร้อยทนไม่ได้หรอกตบะจะแตกซะก่อน ยิ่งกับพี่นิค เธอไม่อยากรู้เหรอว่าผู้ชายขรึมๆ เวลาเร่าร้อนจะเป็นยังไง”

‘อาทิตยา’ กระเตงเด็กชายตาใสจากเมืองกรุงกลับสู่เมืองเหนือ ชาวบ้านต่างนินทาหาว่าหล่อนใจแตก ตั้งท้อง และถูกผู้ชายเฉดหัวทิ้ง

วันไนท์สแตนคืนเดียว ผ่านไปเก้าเดือนได้ลูกสาวหนึ่งคนมาอุ้มแบบงงๆ 'ภารนัย' แทบจะยกเท้าขึ้นมาก่ายหน้าผาก แม่ของลูกยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่เลย เห็นแก่ที่หล่อนเพิ่งเสียแม่ และมีแววจะต้องลาออกหลังตั้งท้อ

ก่อนเข้านอน หนิงเถียนเถียนยังมัวคิดอยู่ว่าพรุ่งนี้เช้าจะกินอะไรดี พอตื่นขึ้นมาก็เหมือนฟ้าถล่มลงมา เธอดันทะลุมายังหมู่บ้านเล็ก ๆ ในยุคเจ็ดศูนย์ ที่นี่ไม่มีซาลาเปา ไม่มีปาท่องโก๋ เช้าเป็นโจ๊กข้าวโพด ข้า

"พวกอัลฟ่าไว้ใจไม่ได้หรอก คุณเป็นโอเมก้าก็ควรจะอยู่ให้ห่าง ๆ จากคนพวกนั้น" "แต่ท่านประธานก็เป็นอัลฟ่านะคะ?" "ยกเว้นผม"

"ใครบอกว่าการเขียนชื่อไว้ใต้หมอนคือการอ้อนวอน?สำหรับฉัน... มันคือการสะกดจิตในโลกความจริง 'เวียร์' อาจจะเป็นของใครก็ได้ที่เขาอยากจะเป็นแต่ในโลกแห่งความฝัน เขาคือ 'นักโทษ' ที่ติดอยู่ในวังวนของฉัน"

นางใช้เงินเพื่อแย่งท่านอ๋องผู้นั้นมาจากคู่หมาย จนได้ชื่อว่าป็น "มือที่สาม" แย่งคนรักของผู้อื่นจนถูกเกลียด แต่มิใช่กับนางแน่นอน "สตรีมือที่สาม ข้าไม่ขอรับไว้ ยกเลิกงานแต่งไป! แล้วท่านก็ใช้หนี้ข้ามา!!!

"หายไปตั้ง 2 ปี คิดอยากจะมาก็มา คิดอยากจะไปก็ไป อาคิณจงรู้เอาไว้คนทำไม่เคยจำ แต่คนถูกกระทำมันลืมไม่ลง" (อาคิณXแตงโม)