…ไม่นึกว่าผู้ชายที่เคยนอนด้วยจะเป็นเพียงเด็กมอปลาย แถมเป็นเพื่อร่วมห้องน้องสาวเธอเนี่ยนะ อะไรกันเนี่ย!! เธอกินเด็กอย่างนั้นหรอ…

เขาต้องทำทุกอย่าง เพื่อให้ได้เธอมาครอบครอง และถ้าจะต้องร้ายเพราะรัก เขาก็พร้อมทุ่มหมดหน้าตัก...เพื่อเธอคนเดียว...

... ทุกเกมส์มันต้องมีกฎ ... และกฎข้อเดียวของเขาคือ ..เขาเป็นคนคุมเกมส์!!

…คำอธิษฐานจากอดีตชาติ ที่นำพาให้พวกเขาต้องมาเจอกันอีกในชาตินี้…

เสือมันมีหลายประเภท แต่เวลามันหิวจัด เหยื่อที่มันหมายตา..ไม่เคยรอด !!

"ใครๆ ก็เลือกสิ่งที่ดีให้กับตัวเองทั้งนั้นละ และฉันก็พร้อมจะเป็นสิ่งที่ดีที่ให้กับเธอเหมือนกัน"

เธอคือเพื่อนสมัยเด็กที่เขาเคยสารภาพรักและโดนปฏิเสธ แต่ใครจะไปคิด ว่าในวันที่บาดเจ็บทำอะไรเองก็ลำบาก จะได้เธอมาดูแล มิหนำซ้ำ “ฉันชอบนาย” ...เจ้าตัวยังสารภาพรักกับเขาอีก ขอร้องล่ะ อย่าล้อเล่นกับใจที

สอนรุ่นน้องซะดิบดีว่าห้ามท้องในวัยเรียน แต่วันหนึ่งมีเด็กผู้หญิงตาแป๋วมาทักสิงห์กลางโรงอาหารว่า "หนูเป็นลูกปะป๊า ต้องมาอยู่กับปะป๊าค่ะ" เดี๋ยวนะนี่ลูกกูกับใคร แล้วจะทำยังไงกูยังเป็นนักศึกษาอยู่เลย

“อย่ามาทำเป็นหยอกเล่นนะคะ เกิดชอบขึ้นมาจริงๆใครจะรับผิดชอบ….ฉันรับผิดชอบ”

“เราไม่ได้เป็นอะไรกัน” …เธอเกรงใจ !!! แต่พูดอะไรผิดไป ยักษ์มองเธอตาดุ เสียงเขาก็ดุด้วย “เอาอะไรมาพูด” “…” “เอากันขนาดนี้” “!!” “ชาวบ้านเขาเรียกผัวเมียกันครับ!!”

“เราไม่ได้เป็นอะไรกัน” …เธอเกรงใจ !!! แต่พูดอะไรผิดไป ยักษ์มองเธอตาดุ เสียงเขาก็ดุด้วย “เอาอะไรมาพูด” “…” “เอากันขนาดนี้” “!!” “ชาวบ้านเขาเรียกผัวเมียกันครับ!!”

ในเมื่อผัวชั่วแอบกินเด็กเสิร์ฟ... เมียอย่าง 'มินะ' เลยต้องเปิดแอปฯ นัดชู้มาหยามถึงคอนโด (นิยายเรื่องนี้ไม่เหมาะสมกับผู้ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำจากผู้ใหญ่)

เมื่อประธานนักศึกษาจอมโหด ต้องมาเป็นบอดี้การ์ด(จำเป็น) ให้สาวแว่นจอมบื้อ “เลิกทำตัวใส่ซื่อได้แล้ว...ก่อนที่ฉันจะอดทนไม่ไหวแล้วลากเธอไปเคลียร์บนเตียง! ”

เธอแค่เดินไม่มองทาง แต่เขากลับมองว่าเธอเป็นสก๊อยสิบแปดมงกุฎตั้งใจเดินให้รถเฉี่ยวเพื่อเรียกร้องค่าเสียหายกับเขา แต่หารู้ไม่ว่าเธอคือลูกสาวเจ้าของสนามแข่งรถชื่อดัง

เมื่อถูกรุ่นพี่ร่วมสถาบันกล่าวหาว่า “ซื่อบื้อ” คุณหนูคีพลุคอย่างเธอจึงตัดสินใจพิสูจน์ ว่าเธอไม่ได้ไร้เดียงสาอย่างที่เขาคิด “ความสัมพันธ์นี้… มิขอให้เรารู้กันแค่สองคนนะคะ”

ทั้งที่เป็นคนเริ่ม ทำไมตอนจบฉันถึงแพ้ราบคาบกลับมา

เขาคือนิยามของคำว่าหนุ่มหล่อ แต่โหดร้าย ไร้ความปราณี และไม่เคยคิดที่จะให้โอกาสหรือสงสารใคร ยกเว้นผู้หญิงเพียงคนเดียวก็คือเธอ…ญาดา

เสียงกีตาร์เบสหนัก ๆ จากผู้หญิงหน้าหวานคนหนึ่ง เสียงภายในห้องเงียบโดยอัตโนมัติ จุดสนใจเดียวคือหน้าเวที ประภัสสร หรือ ยูรา ใช้เสียงดนตรีสยบทุกอย่าง ปลายผมปลิวตามหุ่นบางที่เคลื่อนไหวตามโน้ตดนตรี

คำสารภาพที่พรั่งพรูออกมาทำให้วัศยาเจ็บจนพูดไม่ออก เธอไม่คิดเลยว่าการที่เราอยู่ด้วยกันจะทำให้เขาลำบากใจมากถึงเพียงนี้ คทาธรคนที่รักเธอไม่มีอีกต่อไปแล้ว “พี่ว่า...เราเลิกกันดีไหมวา”

ใครจะไปคิดกันละว่ากล่องชิ้นนั้นที่น้องสาวข้างบ้านสั่งมาจะเป็น 'ของเล่นผู้ใหญ่' “ถ้านายไม่อยากให้ฉันเล่นของเล่นพวกนั้น..งั้นนายก็เอาตัวนายมาให้ฉันเล่นสิ”

เพราะหมดหนทาง 'นลิตา' จึงจำใจยอมแต่งงานกับ 'กรรณ' “แต่หลังจากที่คุณได้ไร่พรรณนารี เราจะหย่ากัน” ทว่าทุกอย่างมันกลับไม่ได้เป็นดั่งใจหมาย “ยายบอกว่าต้องเห็นหน้าเหลนก่อนถึงจะยกไร่ให้”