มาเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ของมหาเทพผู้ยิ่งใหญ่ กับบรรพบุรุษตัวน้อยของเขา เพื่อตามหาสิ่งสำคัญที่หายไปหลายหมื่นปี พวกเขาจะได้กลับบ้านเสียที

“มะ...ไม่ใช่กางเกงในใช้แล้วนะครับพี่ นี่มันกางเกงในปลุกเสกนำโชคของผมครับ! จริง ๆ นะพี่ ที่ขาดเป็นรูก็เพราะโดนเจิมลงอาคมมา!” ไอ้เด็กนี่มันเต็มไหม...

ทะลุมาเป็นตัวประกอบไร้ชื่อ กะจะอยู่เงียบ ๆ ไม่ยุ่งกับใคร แต่ทำไมทุกคนถึงหันมาสนใจผมแทนนายเอก!? โดยเฉพาะพี่ชายนายเอกไหนว่าอ่อนแอ ทำไมตามติดผมไม่เลิก ยิ่งหนี เขายิ่งไม่ปล่อย...

การรวมตัวกันระหว่างนักสืบที่มีความสามารถเหนือกว่าคนวัยเดียวกันกับคนที่มีมันสมองระดับทั่วไปแต่ช่างสังเกต นี่คือการรวมตัวกันเฉพาะกิจของทั้งคู่โดยมีชีวิตของผู้คนจำนวนมากเป็นเดิมพัน

“เจ้าคือดวงจิตพเนจรสินะ?” “ข้า? ตัวข้างั้นหรือ?” “ใช่... ตัวเจ้า ไม่มีสิ่งอื่นใดในที่นี้อีกแล้ว” “ข้าไม่รู้...ตัวข้าคือสิ่งใด ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”

เพราะอยากแบ่งเบาภาระครอบครัว 'ตะวัน' จึงตัดสินใจทำงานประจำ ที่ร้านม่านแสงใต้เบเกอรี่ ที่นั่นเขาได้พบกับ 'แสงใต้' สถาปนิกนุ่มเจ้าของร้านม่านแสงใต้เบเกอรี่

การเดินทางของไป๋หลิน เด็กชายสายเลือดเงือกผู้ปลุกพลังอันยิ่งใหญ่ เพื่อปกป้องมารดา ทวงคืนความยุติธรรมจากตระกูลที่ทอดทิ้งและตามหาความจริงแห่งชาติกำเนิด

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

จากหนูทดลองที่ถูกลบตัวตน สู่ราชามาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งลอนดอน เมื่อขุมนรกในอดีตหวนกลับมาล่าคนของเขา ทางรอดเดียวคือการร่วมมือกับอดีตศัตรูที่เขาเคยสาบานว่าจะฆ่าทิ้งด้วยมือตัวเอง!

"เกียรติของเจ้ามันไม่มีหรอกสิงหเรศ คนที่บังคับคนอื่นมาเป็นคู่ครอง คิดวางยาเพื่อจะร่วมเตียงกับข้า มันจะไปมีเกียรติได้อย่างไร"

ภูการเรียนห่วยแตกจนต้องซ่อนใบเกรด ถูกที่บ้านจับได้เลยโดนส่งไปโรงเรียนประจำ และได้เป็นรูมเมตกับพายุสุดฮอตที่ใครๆ ก็กรี๊ดวี้ดว้าย แต่คนที่หล่อโฮกสำหรับภูกลับไม่ใช่พายุ แต่เป็นเพื่อนซี้ของเจ้าตัวต่างหาก!

ไม่เชื่อ! ไม่จริง! ไม่จริง! เป็นไปได้ยังไงครับจู่ๆก็ตื่นมาอยู่ในนิยายที่เคยอ่านแล้วยังมาอยู่ในร่างชายาอ๋องตัวละครลับของเรื่องที่ข้อมูลน้อยนิด แล้วตื่นมาตอนโดนวางยานี่กะไม่ให้ผมได้เกิดใหม่เลยหรือไง!!!!

"ความกตัญญูที่เขายึดมั่น กลับกลายเป็นโซ่ตรวนที่ล่ามเขาไว้กับ 'ผู้ชาย' ที่พรากทุกอย่างไปจากชีวิต"

ถ้าคุณลืมตาตื่นขึ้นมาในที่ประหลาดคงไม่ต้องเดาหรอกว่าอยู่ที่ไหนให้คิดเอาว่าจะรอดไหมดีกว่า...

หนึ่งคนรั้งหนึ่งคนจะไป ถึงยังไงวันนี้ก็ต้องมาถึง "เราหย่ากันเถอะครับ"

“ไอ้เวร มึงเลิกยุ่งกับแม่กูสักทีได้ไหม กูยอมก็ได้ ไอ้...” “เรียกว่านายท่านสิ หลังจากนี้ถ้าคุณเรียกผมว่าไอ้หนึ่งคำ ผมจะจูบหนึ่งที”

ขณะที่ธารธาราพิจารณามองอีกฝ่ายอย่างหวาดระแวง ราวกับอีกคนจะรู้ตัว จากสายตาที่เคยมองตรงและนิ่งสนิทพลันเบนความสนใจทุกอย่างมาที่ตัวเขา ธารธาราชะงักด้วยความประหม่า ดวงตาคู่นั้นจับจ้องมองมาตรง ๆ ไม่มีหลบ

เมื่อผมทะลุมิติมาเป็นคุณพ่อลูกติดที่ต้องสตรีมทำอาหารใช้หนี้ แต่ดันมีลูกค้า VVIP สายเปย์มาตามเฝ้าเช้าเย็น... เดี๋ยวครับท่านประธาน ช่วยหยุดโอนก่อนได้ไหม!

"ตายเพราะทำงานหนัก ตื่นอีกทีในโลกนิยายที่กำลังจะตายซ้ำสอง! เขาขอใช้ 'สมอง' และการออกแบบแฮกทุกระบบเพื่อเอาชีวิตรอด!"

เชฟหนุ่มทะลุมิติมาเป็นทาสยุคอยุธยา พก 'ระบบ' มางัดตะหลิวสู้ชีวิต อาหารดันอร่อยสะดุดลิ้นคุณหลวงผู้เย็นชา จากทาสก้นครัว... จะโดนเลื่อนขั้นเป็นทาสรักแทนไหมเนี่ย!?