มันเป็นเรื่องของผมที่ผมอยากจะเล่าเรื่องของผมให้ทุกคนฟังผมคิดว่ามันคงจะเป็นประโยนช์ไม่มากก็น้อยสำหรับผู้ชายคนหนึ่งที่จะเก้าคนสู่ถนนสานสีม่วงแห่งนี้

เรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งต้องเรียนรู้ที่จะปรับตัว เมื่อค้นพบว่า บางครั้งความรักก็ผ่านเข้ามาในรูปแบบที่ไม่คาดคิดมาก่อน

ก้อมะมีไรหรอกว่างๆเลยอยากมาเล่าๆระบาย ไรเรื่อยเปื่อยช่วยมาอ่านๆกันหน่อยละกันเม้นท์ให้ด้วยนะ

เธออาจจะคิดว่าฉันเป็นแค่เพื่อน แต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันเป็น\"เพื่อนรักที่รักเธอ\"

เรื่องนี้แต่งขึ้นให้แด่คนที่มีฝันอยากเป็นนักร้องทุกคนค่ะ...

เราแค่อยากจะบอกถึงครั้งหนึ่งในชีวิตที่แปลกไปจากคนทั่ว ๆ ไป แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนะ

อาจจะไม่ดีพอแต่ก็ขอให้อ่านดูค่ะ

++

นี่เปนเรื่องของผู้เขียนเรื่องที่บันทึกเรื่องราวของเพื่อนทั้ง 9 คน(รวมทั้งตัวผู้เขียนเองด้วยนะ)เปนเรื่องสมัย ป.5(ปัจจุบันเราป.6 เพิ่งผ่านมาแค่ปีเดียวเอง) ที่สามารถเรียกเสียงหัวเราะและร้องไห้ได้ !?

ไม่บอก

เนี้ยหรอ คำว่าเพื่อนที่นายใช้กะเรา

เป็นเรื่องสั้นนะค่ะอยากให้ทุกๆคนลองไปอ่านว่าตรงกับเพื่อนๆหรือป่าว เเละยังไงช่วยกันคอมเม้นด้วยน้า...

เรื่องที่อยากลืมแต่ไม่ลืมซักที

ฉันเป็นเด็กมัธยมปลายคนหนึ่งที่มีความหวัง-ความฝัน แต่เรื่องราวของฉันน่ะเหรอ ไม่ได้จบลงง่ายๆ หรือสวยหรูอย่างที่คิกหรอก!! มันมีอะไรมากกว่านั้น??

รอ รอ รอ รอ รอเธอคนเดียว

คุณเคยเห็นเงาไหม ? ถ้าเคยเห็น คุณเคยเห็นแสงสว่างของมันหรือเปล่า มันเป็นเรื่องของคนที่เป็นเงา

เรื่องเล่าที่ไม่น่าเชื่อที่จะเกิดขึ้นกับเด็กใหม่ก็เกิดขึ้นได้โดยไม่น่าจะเกิดลองอ่ายดูสิฮะ..!!!

คิดถึงจริง คิดถึงจัง คิดถึงน้ำฝนคนเดียว รักจริง รักจัง รักน้ำฝนคนเดียว

เราผิดด้วยหรอกะอีแค่โทรไปถามเนี่ย!!

มันเป็นความจริงของชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งที่เธอไม่สามารถปรึกาใครได้..ได้ถ่ายทอดมาเป็นเรื่องราว